പ്രഭാതത്തിലെ തണുപ്പും ഉച്ചവെയിലിലെ ചൂടും 7അടിപൊളി  

ഉണ്ണി പുറത്തിറങ്ങിയത് കണ്ട് അവൾ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

“സാറേ, ഇറങ്ങുകയാണോ?” ഷെറിൻ ചോദിച്ചു.

“അതെ ഷെറിൻ, സമയം മൂന്നരയാകാൻ പോകുന്നു. എനിക്ക് സ്കൂൾ വരെ ഒന്ന് പോകാനുണ്ട്. അനിതയെ കൂട്ടണം. ബാക്കി കാര്യങ്ങളൊക്കെ നീ നോക്കുമല്ലോ അല്ലെ?” ഉണ്ണി ചോദിച്ചു.

“അതൊക്കെ ഞാൻ കൃത്യമായി നോക്കിക്കോളാം സാർ. സാർ ധൈര്യമായി പൊയ്ക്കോളൂ. വൈകുന്നേരത്തെ കളക്ഷൻ തുക ബാങ്ക് ഡ്രോപ്പ് ബോക്സിൽ ഇട്ട ശേഷം ഞാൻ സാറിനെ വാട്ട്സ്ആപ്പിൽ അപ്ഡേറ്റ് ചെയ്യാം,” ഷെറിൻ ഉത്തരവാദിത്തത്തോടെ പറഞ്ഞു.

“ഗുഡ്. എന്നാൽ ഞാൻ ഇറങ്ങുന്നു,” ഉണ്ണി കാറിനടുത്തേക്ക് നടന്നു.

“സൂക്ഷിച്ച് പോയി വരൂ സാർ… ആ ട്രീറ്റിന്റെ കാര്യം മറക്കണ്ട!” ഷെറിൻ വീണ്ടും ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.

ഉണ്ണി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തലയാട്ടി തന്റെ കറുത്ത സെഡാൻ കാറിന്റെ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലേക്ക് കയറി. വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് അവൻ പമ്പിൽ നിന്നും മെയിൻ റോഡിലേക്ക് ഇറങ്ങി.

ഉച്ചകഴിഞ്ഞുള്ള റോഡിൽ വലിയ ട്രാഫിക് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. കാറിലെ എയർകണ്ടീഷണർ തണുത്ത വായു പുറന്തള്ളിക്കൊണ്ടിരുന്നു. സ്റ്റീരിയോയിൽ നിന്ന് ഒരു മനോഹരമായ തമിഴ് മെലഡി ഗാനം പതുക്കെ ഒഴുകിയെത്തി.

കാർ ഡ്രൈവ് ചെയ്യുമ്പോൾ ഉണ്ണിയുടെ മനസ്സ് വീണ്ടും അനിതയിലേക്ക് നീണ്ടു.

രാവിലെ നീല സാരിയുടുത്ത് സ്കൂളിലേക്ക് പോയ അനിതയുടെ മനോഹരമായ രൂപം

അവൻ ഓർത്തെടുത്തു. ദിവസം മുഴുവൻ കുട്ടികളെ പഠിപ്പിച്ചുള്ള ക്ഷീണം അവളുടെ മുഖത്തുണ്ടാകും.

എന്നാൽ തന്നെ കാണുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ വിരിയുന്ന സന്തോഷം… അത് കാണാനാണ് അവൻ ഇപ്പോൾ കാത്തിരിക്കുന്നത്.

സ്കൂളിലേക്കുള്ള വഴിയിലെ തണൽമരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ കാർ സുഗമമായി നീങ്ങി. വഴിയരികിൽ പ്രഭാതത്തിലെ ഈർപ്പം മാറി വെയിൽ പരന്നതിന്റെ ഭംഗിയുണ്ടായിരുന്നു. 3:28 ആയപ്പോഴേക്കും ഉണ്ണിയുടെ കാർ സ്കൂൾ ഗേറ്റിനു മുന്നിൽ എത്തിച്ചേർന്നു.

സ്കൂൾ ബെല്ലടിക്കുന്ന ശബ്ദം പുറത്തേക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു. ഉടൻ തന്നെ ഗേറ്റ് തുറക്കപ്പെടുകയും, കയ്യിൽ ബാഗുകളുമായി ചിരിച്ചുകൊണ്ടും ഓടിക്കൊണ്ടും കുട്ടികൾ കൂട്ടത്തോടെ പുറത്തേക്ക് ഒഴുകിയെത്താൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.

രക്ഷിതാക്കളുടെ വാഹനങ്ങളും ഓട്ടോറിക്ഷകളും കൊണ്ട് സ്കൂൾ പരിസരം പെട്ടെന്ന് ജീവസ്സുറ്റതായി മാറി.

ഉണ്ണി കാർ ഗേറ്റിന് അല്പം മാറ്റി മരത്തണലിൽ ഒതുക്കി നിർത്തി. അവൻ കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി, കാറിന്റെ ഡോറിൽ ചാരിനിന്നു. കുട്ടികളുടെ തിരക്കിനിടയിലൂടെ അധ്യാപകർ ഓരോരുത്തരായി പുറത്തേക്ക് വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

പെട്ടെന്നാണ് കൂട്ടുകാരികളായ മറ്റ് അധ്യാപികമാരോട് സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് നടന്നു വരുന്ന അനിതയെ ഉണ്ണി കണ്ടത്. ഇളം നീല സാരിയുടെ പല്ലവ് തോളിൽ ഇടതൂർന്നു കിടക്കുന്നു.

കയ്യിൽ കുറച്ചു പുസ്തകങ്ങളും വലിയൊരു ബാഗുമുണ്ട്. രാവിലെ കൊടുത്ത അതേ പ്രസരിപ്പും മനോഹരമായ പുഞ്ചിരിയും ഇപ്പോഴും അവളുടെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു.

അവൾ ഗേറ്റിനു പുറത്തേക്ക് കടന്നതും ചുറ്റും നോക്കി. മരത്തണലിൽ കാറും ചാരി നിൽക്കുന്ന ഉണ്ണിയെ കണ്ടതും അവളുടെ മുഖത്ത് വലിയൊരു സന്തോഷം വിടർന്നു.

കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന അധ്യാപികമാരോട് യാത്ര പറഞ്ഞ് അവൾ വേഗത്തിൽ ഉണ്ണിയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു.

“ഉണ്ണിയേട്ടാ… കൃത്യസമയത്ത് തന്നെ എത്തിയല്ലോ!” അനിത അവന്റെ അടുത്തു നിർന്ന് കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

“എന്റെ അനിയെ കൂട്ടാൻ ഞാൻ വൈകുമോ? കയറൂ, നമുക്ക് പോകാം,” ഉണ്ണി കാറിന്റെ പാസഞ്ചർ സൈഡിലെ ഡോർ തുറന്നുകൊടുത്തു.

അനിത തൻ്റെ ബാഗും പുസ്തകങ്ങളും പുറകിലെ സീറ്റിലേക്ക് വെച്ച് മുൻപിലെ സീറ്റിൽ കയറിയിരുന്നു. ഉണ്ണിയും ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലിരുന്ന് ഡോർ അടച്ചു. വണ്ടി പതുക്കെ സ്കൂൾ പരിസരത്തു നിന്നും മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.

“ഇന്നത്തെ ദിവസം എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നു അനിതാ? സ്പെഷ്യൽ ക്ലാസൊക്കെ നന്നായി നടന്നോ?” ഉണ്ണി വണ്ടി ഓടിക്കുന്നതിനിടയിൽ ചോദിച്ചു.

Updated: October 9, 2026 — 9:41 pm

2 Comments

Add a Comment
  1. അടിപൊളി……..

  2. വായിച്ചു കമ്പി ആയി.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *