വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച ശേഷം അവർ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ വരിവരിയായി നിന്നു. നസീമ കൺമഷിയെഴുതി, നെറ്റിയിൽ ഇ ചെറിയൊരു പൊട്ടും തൊട്ടു. ഹിബ തന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ നേരിയ ലിപ്ബാം പുരട്ടി, മുടി ഭംഗിയായി ചീകി വശങ്ങളിലേക്ക് ഇട്ടു.
ഉണ്ണിയും വേഗത്തിൽ ഒരു പുതിയ നീല ഷർട്ടും കറുത്ത ജീൻസും ധരിച്ച് യാത്രയ്ക്ക് തയ്യാറായി. അവൻ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് മുടി ചീകി പെർഫ്യൂം പൂശി.
“എല്ലാവരും റെഡിയായോ? സമയം എട്ടര കഴിഞ്ഞു. ഇനി വൈകിയാൽ റോഡിൽ വലിയ ട്രാഫിക് ഉണ്ടാകും,” ഉണ്ണി കാറിന്റെ താക്കോലെടുത്ത് പോക്കറ്റിലിട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഞങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും റെഡി! വാ പോകാം,”
മൂവരും തങ്ങളുടെ ബാഗുകൾ കൈയിലെടുത്തുകൊണ്ട് ഒരേ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
വീട് പൂട്ടി, അവർ നാലുപേരും മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി. പ്രഭാതസൂര്യന്റെ സുവർണ്ണ രശ്മികൾ മുറ്റത്തെ പുൽത്തകിടിയിലും ഇലകളിലും തട്ടിത്തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വായുവിൽ പൂക്കളുടെയും ഈർപ്പമുള്ള മണ്ണിന്റെയും മനോഹരമായ സുഗന്ധം നിറഞ്ഞുനിന്നു.
ഉണ്ണി തന്റെ കറുത്ത സെഡാൻ കാറിന്റെ ലോക്ക് അൺലോക്ക് ചെയ്തു.
അനിത മുന്നിലെ പാസഞ്ചർ സീറ്റിൽ പോയി ഇരുന്നു. നസീമയും ഹിബയും പുറകിലെ വിശാലമായ സീറ്റിലേക്ക് കയറി. ഉണ്ണി ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലിരുന്ന് വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു.
കാറിലെ എയർകണ്ടീഷണറിലെ കുളിർമയും സ്റ്റീരിയോയിൽ നിന്ന് ഒഴുകിയെത്തിയ നേർത്ത സംഗീതവും അവരുടെ യാത്രയെ കൂടുതൽ ആനന്ദകരമാക്കി.
“അനിതാ, ഇന്നലെ നീ പറഞ്ഞ പത്താം ക്ലാസുകാരുടെ സ്പെഷ്യൽ സെഷൻ എത്ര മണിവരെ ഉണ്ടാകും?” കാർ മെയിൻ റോഡിലേക്ക് തിരിക്കുന്നതിനിടയിൽ ഉണ്ണി ചോദിച്ചു.
“ഉച്ചയ്ക്ക് ഒരു മണിവരെ ക്ലാസ് ഉണ്ടാകും ഉണ്ണിയേട്ടാ. ബോർഡ് എക്സാം അടുക്കുന്നതുകൊണ്ട് കുട്ടികൾക്ക് കണക്കിൽ കുറച്ചു ഭാഗങ്ങൾ കൂടി വ്യക്തമാക്കിക്കൊടുക്കാനുണ്ട്. അത് കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ സ്റ്റാഫ് മീറ്റിംഗ് ആണ്,” അനിത തന്റെ ബാഗിൽ നിന്ന് ഡയറിയെടുത്ത് നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“അനിത നല്ലൊരു അധ്യാപികയാണ്. കുട്ടികൾക്ക് അനിത ടീച്ചറെ ജീവനാണെന്ന് എനിക്കറിയാം,” പുറകിലിരുന്ന നസീമ സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“അതൊക്കെ നിങ്ങളുടെയൊക്കെ സപ്പോർട്ട് ഉള്ളതുകൊണ്ടല്ലേ നസീമേ,” അനിത തിരിഞ്ഞുനോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.
“വൈകുന്നേരം സ്കൂൾ വിടുമ്പോൾ ഞാൻ വന്ന് കൂട്ടിക്കൊണ്ട് പോകാം.” ഉണ്ണി ട്രാഫിക്കിലൂടെ കാർ സമർത്ഥമായി ഓടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
നഗരം പ്രഭാതത്തിന്റെ തിരക്കുകളിലേക്ക് ഉണർന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. സ്കൂൾ കുട്ടികളുമായി പായുന്ന ബസുകൾ, ഓഫീസുകളിലേക്ക് ബൈക്കുകളിലും കാറുകളിലും പോകുന്ന ആളുകൾ, കടകൾ തുറക്കുന്ന വ്യാപാരികൾ… അങ്ങനെ
റോഡിലാകെ വലിയൊരു ചലനാത്മകത ഉണ്ടായിരുന്നു.
കുറച്ചു സമയത്തെ യാത്രയ്ക്ക് ശേഷം കാർ അനിത പഠിപ്പിക്കുന്ന വലിയ ഗവൺമെന്റ് സ്കൂളിന്റെ കൂറ്റൻ ഗേറ്റിനു മുന്നിൽ എത്തിച്ചേർന്നു. ഗേറ്റിനു മുന്നിൽ യൂണിഫോം ധരിച്ച ഒട്ടനവധി വിദ്യാർത്ഥികളും രക്ഷിതാക്കളും നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഉണ്ണി കാർ റോഡരികിലേക്ക് ഒതുക്കി നിർത്തി. അനിത കാറിന്റെ ഡോർ തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങി.
“വൈകുന്നേരം കാണാം ഉണ്ണിയേട്ടാ… നസീമേ, ഹിബാ ഞാൻ പോയിട്ട് വരാം,” എന്ന് പറഞ്ഞ് അനിത മൂവർക്കും കൈവീശി കാണിച്ചു. വിദ്യാർത്ഥികൾ ഓടിവന്ന് അനിതയെ “ഗുഡ് മോർണിംഗ് ടീച്ചർ” എന്ന് പറഞ്ഞു സ്വീകരിക്കുന്നത് അവർ കാറിലിരുന്ന് കണ്ടു.
അനിത തിരിഞ്ഞുനോക്കി ഒന്നുകൂടി കൈവീശി കാണിച്ച ശേഷം സ്കൂൾ കെട്ടിടത്തിനുള്ളിലേക്ക് നടന്നു മറഞ്ഞു.
“ഇനി നമുക്ക് നിങ്ങളുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാം അല്ലെ?” ഉണ്ണി വണ്ടി മുന്നോട്ടെടുത്തുകൊണ്ട് റിയർ വ്യൂ മിററിലൂടെ പുറകിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു.
“അതെ ഉണ്ണിയേട്ടാ, വേഗം വിട്ടോ. അവിടെ എത്തിയിട്ട് കുറച്ചു സമയം വിശ്രമിക്കണം,” ഹിബ പറഞ്ഞു. നസീമ ഈ സമയം ഡ്രൈവർ സീറ്റിന്റെയും കോ ഡ്രൈവർ സീറ്റിന്റെയും ഇടയിലൂടെ കടന്നു മുന്നിലെ സീറ്റിലേക്ക് ഇരുന്നു.
അടിപൊളി……..
വായിച്ചു കമ്പി ആയി.