ഉണ്ണി ഉടൻ
തന്നെ എഴുന്നേൽക്കാൻ ഒരുങ്ങി. “എന്നാൽ ഞാൻ പോയി എല്ലാവർക്കും ചൂട് ഏലക്കാച്ചായ ഉണ്ടാക്കി വരാം.”
“വേണ്ട ഉണ്ണിയേട്ടാ, തനിച്ചു പോകണ്ട. ഞാനും വരാം സഹായിക്കാൻ,” അനിതയും അവന്റെ കൂടെ എഴുന്നേറ്റു.
അവർ രണ്ടുപേരും അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. ആരും കുളികഴിഞ്ഞു ഡ്രെസ്സ് ഒന്നും ധരിച്ചിരുന്നില്ല. ഉണ്ണി ഇറങ്ങി നടന്നപ്പോൾ അവന്റെ കുണ്ണ മുന്നിലേക്ക് നീണ്ടുനിന്നു നടക്കുന്നതിനനുസരിച് ആടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
നസീമയും ഹിബയും അത് നോക്കി ആസ്വദിച്ചു. അനിതയും നഗ്നയായി അവളുടെ കുണ്ടികൾ നടത്തത്തിനനുസരിച് തുള്ളികളിച്ചു. തിളച്ചുമറിയുന്ന പാൽച്ചായയിൽ ഏലക്കയും ഇഞ്ചിയും ചതച്ചിട്ട് സ്വാദുള്ള ചൂടുചായ തയ്യാറാക്കി.
കൂടെ കഴിക്കാൻ ചില ബിസ്ക്കറ്റുകളും നട്സും ഒരു പ്ലേറ്റിലാക്കി അവർ തിരികെ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. ചൂടുചായയുടെ സുഗന്ധം മുറിയിലാകെ പടർന്നു. എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ ചായക്കപ്പുകൾ കൈയിലെടുത്തു.
“അഹാ! ഈ തണുത്ത കാലാവസ്ഥയിൽ ഈ ഏലക്കാച്ചായ കുടിക്കാൻ എന്ത് രസമാണ്!” ഹിബ ഒരു സിപ്പ് എടുത്തുകൊണ്ട് സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“ഉണ്ണിയേട്ടന്റെ കൈപ്പുണ്യവും ചായയുടെ രുചിയും എന്നും ഒന്നാന്തരം തന്നെ,” നസീമയും പുകഴ്ത്തി.
ചൂടുചായ കുടിക്കുന്നതിനിടയിൽ അവർ പഴയ ഓർമ്മകളെക്കുറിച്ചും സന്തോഷമുള്ള അനുഭവങ്ങളെക്കുറിച്ചും സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. പഴയ സ്കൂൾ കാലഘട്ടത്തിലെ രസകരമായ സംഭവങ്ങൾ അനിത ഓർത്തെടുത്തു.
“ഓർമ്മയുണ്ടോ ഉണ്ണിയേട്ടാ, അന്ന് നമ്മൾ ആരും അറിയാതെ തൊടിയിൽ കയറി മാങ്ങ പറിക്കാൻ പോയി മാഷിന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് തല്ലു വാങ്ങിയത്?” അനിത ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.
“അതൊക്കെ എങ്ങനെ മറക്കാനാണ് അനിതാ! അന്ന് മാഷ് വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സ്പീഡിൽ ഓടിയത് നീയായിരുന്നില്ലേ?” ഉണ്ണി ഓർത്തെടുത്തു ചിരിച്ചു.
“അയ്യോ! അന്ന് എന്റെ കാലിൽ മുള്ളു തറച്ചതുകൊണ്ട് ഞാൻ
നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് ഓടിയത് ഇന്നും എനിക്ക് ഓർമ്മയുണ്ട്,” അനിത നാണത്തോടെ മുഖം പൊത്തി പറഞ്ഞു.
അവരുടെ തമാശകളും പൊട്ടിച്ചിരികളും ആ മുറിയെ കൂടുതൽ ജീവസ്സുറ്റതാക്കി. ഓരോരുത്തരായി തങ്ങളുടെ മനസ്സിലെ കൊച്ചു കൊച്ചു വിശേഷങ്ങളും, ഭാവി സ്വപ്നങ്ങളും പങ്കുവെച്ചു.
രാത്രി മുന്നോട്ട് പോകവേ അവരുടെ സംഭാഷണങ്ങൾ കൂടുതൽ ആഴമുള്ളതും ആത്മബന്ധം നിറഞ്ഞതുമായി മാറി.
സമയം രാത്രി രണ്ടു മണിയോട് അടുക്കുകയായിരുന്നു. പുറത്ത് നേരിയ തോതിൽ മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. മഴത്തുള്ളികൾ മേൽക്കൂരയിലും ഇലകളിലും തട്ടി ഉണ്ടാക്കുന്ന താളത്മകമായ ശബ്ദം മുറിക്കുള്ളിലെ അന്തരീക്ഷത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക സുഖം നൽകി.
“എനിക്ക് ഈ മഴയുടെ ശബ്ദം കേൾക്കുമ്പോൾ എന്തെന്നില്ലാത്ത ഒരു സമാധാനം തോന്നാറുണ്ട്,” ഹിബ തലയിണ നെഞ്ചോടടക്കിപ്പിടിച്ച് പറഞ്ഞു.
“ശരിയാണ് ഹിബാ, ജീവിതത്തിലെ തിരക്കുകളിൽ നിന്നൊക്കെ മാറി, ഇങ്ങനെയൊരു രാത്രി നമ്മൾ എല്ലാവരും ഒത്തുചേരാൻ കഴിഞ്ഞത് ഒരു വലിയ ഭാഗ്യമാണ്,” ഉണ്ണി ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.
“നമുക്ക് ഇനി എന്ന് ഇതുപോലെ ഒരുമിച്ച് കൂടാൻ സാധിക്കും അല്ലേ?” നസീമ ചെറുതായൊരു നെടുവീർപ്പോടെ ചോദിച്ചു.
“എപ്പോഴൊക്കെ നമുക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ടോ, അപ്പോഴൊക്കെ നമ്മൾ ഇനിയും ഇതുപോലെ ഒന്നിക്കും. നമ്മുടെ ഈ സൗഹൃദവും സ്നേഹവും എന്നും ഇതുപോലെ തന്നെ ഉണ്ടാകും,” അനിത നസീമയുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ച് ഉറപ്പു നൽകി.
നാലുപേരും ആ വലിയ മെത്തയിൽ പരസ്പരമടുത്ത് ചാരിയിരുന്ന് പുറത്തെ മഴയും നോക്കി കുറേനേരം നിശബ്ദരായിരുന്നു. ആ നിശബ്ദതയിൽപോലും വലിയൊരു ആശ്വാസവും പരസ്പര ധാരണയും നിഴലിച്ചിരുന്നു.
ക്രമേണ സംസാരത്തിന്റെ വേഗത കുറഞ്ഞു വന്നു. കണ്ണുകളിൽ ഉറക്കത്തിന്റെ ഭാരം പടർന്നു തുടങ്ങി. ഹിബ ആദ്യം തന്നെ കണ്ണുകൾ അടക്കാൻ തുടങ്ങി.
“അയ്യോ,
എനിക്ക് കണ്ണുകൾ തുറന്നുപിടിക്കാൻ വയ്യ… നല്ല ഉറക്കം വരുന്നു,” ഹിബ പതുക്കെ കട്ടിലിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“എന്നാൽ എല്ലാവർക്കും കിടക്കാം. ഒത്തിരി വൈകി,” ഉണ്ണി എല്ലാവരെയും നോക്കി പറഞ്ഞു.
അടിപൊളി……..
വായിച്ചു കമ്പി ആയി.