രുദ്രപ്രതാപം – 14 8അടിപൊളി  

എൻറെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു ആവേശവും ആർത്തിയും നിറഞ്ഞു…

ഞാനാ വിരിഞ്ഞ ചന്തികളെ കൈകൾ കൊണ്ട് തലോടി പിഴിഞ്ഞ് എൻറെ കുട്ടനെ മുകളിലേക്ക് പള്ളിക്കേട്ടൻ ശ്രമിച്ചു…

ആആആആആ……….

പെട്ടെന്ന് ദൂരെനിന്ന് വേദനകൊണ്ട് പുളയുന്ന ഒരു പുരുഷ ശബ്ദം ഞങ്ങളുടെ ചെവികളിൽ പതിഞ്ഞത്…

പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഞങ്ങൾ ഞെട്ടി അങ്ങോട്ടേക്ക് തിരിഞ്ഞു…അത് വീടിനു പുറത്തുനിന്നാണ്  വരുന്നത് …

താഴെനിടത്ത് വീണു കിടന്നിരുന്ന എൻറെ ഷോർട്സ് എടുത്തിട്ടും ദിവ്യയും അവളുടെ ഡ്രസ്സ് എല്ലാം എടുത്തിടാൻ തുടങ്ങി…

ഞങ്ങൾ നേരെ താഴേക്ക് ചെന്ന് മുൻ വാതിൽ തുറന്നു മുറ്റത്തേക്ക് നോക്കി…

എന്നാൽ അവിടെ ആരും തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല…

മുമ്പ് കേട്ട ശബ്ദം ഇപ്പോൾ കേൾക്കുന്നില്ല…

ഇതെന്ത് കോപ്പ്

ഞാൻ മനസ്സിൽ കരുതി…

മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി നാല് പുറമെ ഒന്ന് നോക്കിയെങ്കിലും അവിടെ ഒന്നും സംശയിപ്പിക്കുന്ന രൂപത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല…

പെട്ടെന്ന് തന്നെ വീടിനകത്തുനിന്ന് അച്ഛൻ അമ്മയും ലക്ഷ്മി അമ്മയും അർച്ചന ചേച്ചിയും പുറത്തോട്ട് വന്നു…

” എന്താടാ എന്തുപറ്റി“

ഒരു ടോർച്ചുമായി നടന്നു വന്നിരുന്ന അച്ഛനാണ് അത് ചോദിച്ചത് ..

” ആരോ നിലവിളിക്കുന്ന പോലെ കേട്ടു അത് നോക്കാൻ വേണ്ടി ആണ് വന്നത് പക്ഷേ ഇവിടെ ഒന്നും ആരെയും കാണുന്നില്ല “

തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ തന്നെ ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു…

” ഞാനും കേട്ടു ആരോ കരയുന്ന പോലെ“

അച്ഛനോട് ചേർന്ന് തന്നെ നിൽക്കുന്നു അർച്ചന ചേച്ചിയാണ് പറഞ്ഞത്

” നീ വാ നമുക്ക് ആ വഴി വരെ ഒന്ന് പോയി നോക്കിയിട്ട് വരാം“

അച്ഛൻ അതും പറഞ്ഞു ടോർച്ചുമായി മുന്നിൽ നടന്ന് ഞാൻ പുറകെയും വെച്ച് പിടിച്ചു…

വഴിയിൽ എത്തിയതും രണ്ടു വഷത്തേക്കും ടോർച്ച് അടിച്ചെങ്കിലും അവിടെയും ഒന്നും കാണാനില്ലായിരുന്നു…

മുന്നിലേക്ക് ആണെങ്കിൽ വലിയൊരു കാടാണ് അവിടെ ഒരു അനക്കം പോലും കാണാനില്ല…

കുറച്ചുനേരം കൂടി അവിടെയൊക്കെ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് ഞങ്ങൾ തിരിച്ചു വീട്ടിലേക്ക് തന്നെ നടന്നു…

” അവിടെ  ഒന്നും ആരെയും കാണുന്നില്ല…“

അച്ഛനാണ് ആദ്യം പറഞ്ഞത്

”ആരെങ്കിലും അതുവഴി പോകുമ്പോ വല്ല പട്ടിയെ പൂച്ചയെ

കണ്ടു പേടിച്ചത് ആയിരിക്കും“

അച്ഛൻ അത് പറഞ്ഞു തീർത്തെങ്കിലും എനിക്ക് എന്തോ അത് ഉൾക്കൊള്ളാൻ പറ്റിയില്ല ആരെങ്കിലും ഇങ്ങനെ ഒക്കെ അലറി പേടിക്കുമോ…

ആ നിലവിളി കേട്ടാൽ അറിയാം വല്ല പുലിയും പിടിക്കാൻ വന്നാൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന നിലവിളിയാണത്…

”നിങ്ങൾ ഇങ്ങു കയറി പോര് അവിടെ ആരെയും കാണാൻ ഇല്ലല്ലോ എന്തായാലും രാവിലെ ഒന്നുകൂടി നോക്കാം”

അമ്മയുടെ നിർദ്ദേശം എത്തി…

അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ തിരച്ചിലല്ല നിർത്തി വീട്ടിലേക്ക് കയറി…നേരെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നത മായയും അശ്വതിയും ഇപ്പോഴും നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്…

ഞാനെൻറെ സ്ഥാനത്ത് തന്നെ വീണ്ടും കയറിക്കടന്നു…

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ദിവ്യയും മുറിയിലേക്ക് കയറിയിരുന്നു അവളും എൻറെ അടുത്ത് തന്നെ വന്നു കിടന്നു…

എന്നാൽ ഏത് മൈരൻ ആണോ ആവോ കറക്റ്റ് സമയത്ത് തന്നെ നിലവിളിക്കാൻ തോന്നിയത്?

ഞാൻ മനസ്സിൽ പിറുപിറുത്തു…

ഇന്നെങ്കിലും അവളുടെ പൂവിൻറെ ഉള്ളറിയാൻ എൻറെ കുട്ടന് യോഗം ഉണ്ടാകുമോ എന്ന് കരുതി…എവിടെ…

എന്തൊക്കെയോ മനസ്സിൽ കുത്തിപ്പിറുക്കി അങ്ങനെ തന്നെ കിടന്നു പെട്ടെന്ന് തന്നെ അശ്വതി എന്റെ മുഖം പിടിച്ചു അവളുടെ മാറിലേക്ക് ചേർത്തു…

സബാഷ്…

അവിടെ അങ്ങനെ തന്നെ അനങ്ങാതെ കിടന്നു എപ്പോഴോ ഞാൻ ഉറങ്ങിപ്പോയി…

***********************

മായയുടെ ആ വീടിന് മുന്നിലെ വഴിക്ക് മുൻവശത്തുള്ള കാടുപിടിച്ച് കിടക്കുന്ന ആ പ്രദേശത്തു നിന്നും വലിയ രണ്ടു മരങ്ങൾക്കിടയിൽ നിന്ന് ഒരു വലിയ നിഴൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു…

ആ ഇരുട്ടിൽ മങ്ങി നിന്നിരുന്നു ആ ശരീരത്തിന് ഏകദേശം 8 അടിയോളം ഉയരം ഉണ്ടായിരുന്നു…

ഭീമാകാരമായ ആ ശരീരത്തിലെ  എല്ലാ ഭാഗങ്ങളും തടിച്ചുരുണ്ട് നിന്നിരുന്നു…ആ ശരീരത്തിൽ മുഴുവൻ കട്ടിയുള്ള രോമങ്ങൾ കൊണ്ടു നിറഞ്ഞു നിൽക്കുവാണ്…

ചന്ദ്രൻറെ വെളിച്ചം മരച്ചില്ലകൾക്കിടയിലൂടെ ആ ശരീരത്തിൽ വന്ന് പതിച്ചപ്പോൾ അവൻറെ മുഖം ഒന്നുകൂടി വ്യക്തമായി… പക്ഷേ അതൊരു മനുഷ്യനായിരുന്നില്ല…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *