ശ്രീദേവിയും, അംബികയും അവനിയെ കെട്ടിപിടിച്ചു പറഞ്ഞു: “ചേച്ചി, നിന്നെ കാണുമ്പോൾ സന്തോഷം തോന്നുന്നു.. ഗന്ധർവദോഷം തീർക്കാൻഞങ്ങുളുമുണ്ട്”.
അവളുടെ യൗവനസുന്ദരമായ ശരീരം അവനിയുടെ ശരീരത്തോട് അമർന്നു. അവരുടെ സ്തനങ്ങൾ തമ്മിൽ തൊട്ടു. അവരുടെ ശ്വാസങ്ങൾ ഒരുമിച്ചായി
https://postimg.cc/rKSSHS9h
https://postimg.cc/xkFHmg0q
ശാന്തിമുഹൂർത്തം ഗന്ധർവകാട്ടു മനയിലായിരുന്നു. ലളിതയും സ്റേഡിയയും ബെഡ്റൂം ഒരുക്കിരാത്രി പത്ത് മണിക്ക് ശാന്തിമുഹൂർത്തം ആരംഭിച്ചു. അവനിയും വാസുദേവനും അകത്തെ മുറിയിൽ ഒറ്റയ്ക്കായി.
ലളിത അവരോട് കെട്ടിപിടിച്ചു പറഞ്ഞു: “ഈ രാത്രി ശാന്തിയുടെ രാത്രിയാണ്. ദോഷം ബാധിക്കരുത്. ഞാൻ പുറത്ത് മന്ത്രം ചൊല്ലാം.” അവളുടെ ശബ്ദം മൃദുവായിരുന്നു. ശരീരം
ക്ഷീണിച്ചിരുന്നെങ്കിലും കണ്ണുകളിൽ സ്നേഹം നിറഞ്ഞിരുന്നു.
അകത്തെ മുറിയിൽ അവനിയും വാസുദേവനും ഒറ്റയ്ക്കായി. അവനി അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു. അവരുടെ കൈകൾ തമ്മിൽ തൊട്ടു. അവന്റെ ചൂടുള്ള കൈ അവനിക്ക് ഒരു സുരക്ഷിതത്വം നൽകി.
“അവനി, നിന്നോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് സമാധാനം തോന്നുന്നു. നിന്റെ കണ്ണുകളും പുഞ്ചിരിയും ശക്തിയും — എല്ലാം എന്നെ ആകർഷിക്കുന്നു,” അവൻ മന്ത്രിച്ചു
അവനി അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തലവച്ചു. അവളുടെ മുഖം അവന്റെ നെഞ്ചിൽ അമർന്നു. അവളുടെ ശ്വാസം അവന്റെ ചർമ്മത്തിൽ തൊട്ടു. “നീയും എനിക്ക് സുരക്ഷിതത്വം തരുന്നു .
എന്റെ ദോഷം നീക്കി നമ്മൾ ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കും,”
അവൾ പറഞ്ഞു. അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ തമ്മിൽ അടുത്തു. അവന്റെ ശക്തമായ ശരീരം അവനിയുടെ മൃദുവായ ശരീരത്തോട് അമർന്നു. അവളുടെ സ്തനങ്ങൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തൊട്ടു. അവരുടെ ശ്വാസം ഒരുമിച്ചായി.
വാസുദേവൻ അവനിയുടെ മുഖം ഉയർത്തി. അവരുടെ കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ കണ്ടു. “ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു. നിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ദോഷം നമ്മൾ ഒരുമിച്ച് നേരിടും.
ഞാൻ നിന്നെ ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷിക്കില്ല,” അവൻ മന്ത്രിച്ചു. അവന്റെ ശബ്ദം അവനിയുടെ ചെവിയിൽ മൃദുവായി തൊട്ടു. അവന്റെ ചൂടുള്ള ശ്വാസം അവനിയുടെ മുഖത്ത് തൊട്ടു.
ലളിത പുറത്ത് മന്ത്രം ചൊല്ലി. “ഓം ശാന്തി ശാന്തി ശാന്തി…” അവളുടെ ശബ്ദം മുറിയിലേക്ക് വന്നു. ശരീരം ക്ഷീണിച്ചിരുന്നെങ്കിലും കണ്ണുകളിൽ സ്നേഹം നിറഞ്ഞിരുന്നു. അവൾ അവരുടെ സന്തോഷത്തിനുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിച്ചു.
ശാന്തിമുഹൂർത്തത്തിന്റെ രാത്രി ഗന്ധർവ്വക്കാട്ട് മനയുടെ അകത്തെ മുറിയിൽ മരണവും ജനനവും തമ്മിലുള്ള അതിർത്തിയായി മാറി. ഒരു വലിയ നിലവിളക്ക് മാത്രം കത്തി.
അതിന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം അവനിയുടെ വെളുത്ത തൊലിയിൽ സ്വർണ്ണനിഴലുകൾ വീഴ്ത്തി.
വാസുദേവൻ അവനിയുടെ കൈ പിടിച്ചു. അവന്റെ കൈ ചൂടുള്ളതായിരുന്നു.
“അവനി… നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നത് എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്നാണ്,” അവൻ മന്ത്രിച്ചു. അവനിയുടെ ശരീരം വിറച്ചു. അവളുടെ
വലിയ സ്തനങ്ങൾ ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ ഉയർന്നു നിന്നു.
അവളുടെ വീതിയുള്ള ഇടുപ്പുകൾ സാരിയുടെ മടക്കിൽ മൃദുവായി തുടിച്ചു.
വാസുദേവൻ അവനിയുടെ സാരി മടക്ക് മടക്ക് അഴിച്ചു. സാരി താഴെ വീണു. അവളുടെ ബ്ലൗസും , പാവാടയും മാത്രം അവശേഷിച്ചു. അവൻ ബ്ലൗസിന്റെ കൊളുത്തുകൾ അഴിച്ചു, പിന്നെ, പാവാടയുടെ വള്ളി അഴിച്ചു ,.
പാവാട അവളുടെ കാലുകൾക്കു മേലെ കൂടി താഴെ വീണു. എപ്പോൾ അവൾ , ബ്രായും , പാന്റീസ് മാത്രം ധരിച്ചു നിന്ന്.
അവളുടെ മുലകൾ ബ്രായുടെ മുകളിലൂടെ പുറത്തുചാടാൻ വിതുമ്പി . വാസുദേവൻ അവളുടെ ബ്രായുടെ ഹുക്കുകൾ അഴിച്ചു . ആവണിയുടെ വലിയ മുലകൾ സ്വതന്ത്രമായി തുറിച്ചു നിന്നു അവൻ അവയെ മൃദുവായി തൊട്ടു.
അവനിയുടെ മുലക്കണ്ണുകൾ കഠിനമായി. അവൾ നെടുവീർപ്പോടെ പറഞ്ഞു: “വാസുദേവാ… നിന്റെ കൈ… എനിക്ക് നല്ല ചൂട് തോന്നുന്നു…”
വാസുദേവൻ അവനിയുടെ ചെറിയ പാന്റീസ് അഴിച്ചു. അവൻ അടിവസ്ത്രത്തിന്റെ അരക്കെട്ട് പിടിച്ച് സാവധാനം താഴേക്ക് ഇറക്കി. അടിവസ്ത്രം തുടകളിലൂടെ താഴെ വീണു.
അവളുടെ മൃദുവായ യോനി തുറന്നു. അവളുടെ തുടകൾ മൃദുവായി വിറച്ചു. അവൻ തന്റെ മുണ്ട് അഴിച്ചു. അവന്റെ പത്ത് ഇഞ്ച് ലിംഗം പുറത്തുവന്നു.