ശിവ തിരിഞ്ഞു side സീറ്റിലേക്ക് നോക്കി ഒരു പെൺ കുട്ടിയായിരുന്നു അത് ചോദിച്ചത് വലിയ മോഡേൺ ഒന്നുമല്ല പുറമെ സാധാരണ രീതിയിൽ ഡ്രസ്സ് ധരിച്ചിട്ടുണ്ട് ഒരു നീല ചുരിദാർ ആയിരുന്നു അവൾ ധരിച്ചിരുന്നത് ഇപ്പോഴത്തെ കാലത്ത് ചുരിദാർ ധരിച്ച പെൺകുട്ടികളെ തന്നെ കാണാൻ പ്രയാസമാണ് ആ ഒരു വസ്ത്ര ധാരണയിലും മുഖത്തിന്റെ ഐശ്വര്യവും എല്ലാം വച്ചു നോക്കുമ്പോൾ ഒരു പാവം പെൺകുട്ടിയാണെന്നേ തോന്നു. എന്നാൽ നമ്മുക്ക് ഒരു ആളുടെ പെരുമാറ്റത്തിലും വസ്ത്രധാരണയിലും വച്ചു ഒരാളെ വിലയിരുത്താൻ കഴിയില്ലല്ലോ….
“അതെ ബാംഗ്ലൂർക്ക് ആണ് “”.
ശിവ അവളോട് മറുപടി പറഞ്ഞു…
“ഹ ഞാനും ബാംഗ്ലൂർട്ട എന്താ പേര് “”
അവൾ ശിവയോട് ചോദിച്ചു
“ശിവദേവ് ”
ശിവ അവന്റെ പേര് പറഞ്ഞു
“എന്റെ പേര് ആവണി nice to meet you ”
അവൾ ശിവയുടെ നേരെ കൈ നീട്ടികൊണ്ട് പറഞ്ഞു
“ബാംഗ്ലൂർ എവിടെയാ “”
അവൾ ചോദിച്ചു
“ബാംഗ്ലൂരിൽ ‘Infotainmentil’ ആണ് “”..
ശിവ പറഞ്ഞു…
“അവിടെ ആണോ ജോലി ചെയ്യുന്നേ “…
അവൾ ചോദിച്ചു….
“ജോലിക്ക് ജോയിൻ ചെയ്യാൻ പോകുവാ തനിക്ക് എന്താ ജോലി
ശിവ അവളോട് ചോദിച്ചു..
” എനിക്ക് UST Global നിൽ ആണ് അവിടെ IT Protecter ആണ്.. ഇപ്പോൾ വരാമേ wash room വരെ പോയിട്ട് വരാം “”…
അവൾ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞ് എണീറ്റ് പോയി ഇതേ സമയം അവളുടെ ഫോൺ ബെൽ അടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു ശിവയുടെ സീറ്റിന്റെ അടുത്തായിരുന്നു ഫോൺ ഇരുന്നത് ശിവ ഫോണിന്റെ ഡയപ്ലയിലേക്ക് നോക്കി ‘ശ്രീ ‘ എന്നായിരുന്നു പേര് അവളുടെ ബോയ് ഫ്രണ്ടായിരിക്കും എന്ന് ശിവ കരുതി അപ്പോഴേക്ക് അവൾ വന്നിരുന്നു
“ഈയാളുടെ ഫോൺ കുറെ നേരമായി റിംഗ് ചെയ്യുന്നു””…
ശിവ അവളോട് പറഞ്ഞു…ഇതേ സമയം വീണ്ടും അവളുടെ ഫോണിലേക്ക് കാൾ വന്നു അവൾ എടുത്ത് സംസാരിച്ചു
“(ഫോണിൽ) എന്താ ശ്രീ ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വരുവാ ഒരു 3,4 മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ എത്തും നീ ഇങ്ങനെ കിടന്ന് വിളിക്കാതെ ഞാൻ സ്റ്റേഷനിൽ എത്തുമ്പോൾ വിളിക്കാം ”
ഇത്രേം സംസാരിച്ചു അവൾ ഫോൺ വച്ചു… ഹോ കാമുകൻ ഒക്കെ എന്താ കെയറിങ്. നമുക്ക് കെയർ ചയ്യാൻ ആരുമില്ലല്ലോ ഉള്ളവൾ എവിടെയാണന്നു അറിയില്ല. ശിവ മനസിൽ ആത്മഗതം മൊഴിഞ്ഞു.
“ആരാ ബോയ് ബോയ്ഫ്രണ്ട് ആണോ “..
ശിവ അവളോട് ചോദിച്ചു..
“അയ്യോ അല്ല ഇത് എന്റെ ഫ്രണ്ട് ആണ് പേര് ‘ശ്രീവിദ്യ ‘ ഞാൻ ശ്രീ എന്ന് വിളിക്കും”.
ശിവ ആ പേര് കേട്ടപ്പോ ഒന്ന് ഞെട്ടി പ്രതീക്ഷയുടെ ഒരു ചെറു കോണുകൾ എവിടേയോ രൂപപ്പെട്ടത് പോലെ തോന്നി കുറച്ചുനേരം ശിവ ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല ട്രെയിനിന്റെ ജനൽ വഴി പുറത്തേക്ക് നോക്കി അവന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു…
” ഹേയ് ശിവ എന്താ കരയുകയാണോ ”
ആ ‘ശിവ’ എന്ന വിളിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു അവൾ അവനെ നല്ലൊരു സുഹൃത്തായി കരുതിയെന്ന്..
“ഏയ് ഒന്നുല്ല കണ്ണിൽ എന്തോ പൊടി വീണതാ “…
അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു..
“ആഹ് ഇത് എല്ലാരും പറയുന്ന സ്ഥിരം മറുപടിയാ അതുകൊണ്ട് ഇത് വേണ്ട മാറ്റി പിടി “…
അവൾ ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ അവനോടു പറഞ്ഞു…
“ഏയ് ഒന്നുല്ലടോ ആ പേര് കേട്ടപ്പോൾ ഒരാളെ ഓർമ്മ വന്നു ഒരിക്കലും മറക്കാൻ പറ്റാതെ ചില അനുഭവങ്ങളും…”
ശിവ പറഞ്ഞു..
“അതാരാ മറക്കാൻ പറ്റാത്ത ഒരാൾ ”
ആവണി സംശ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു..
“അത് ഒരു വളരെ നീണ്ട ഒരു കഥയ അങ്ങനെ പെട്ടന്ന് ഒന്നും പറഞ്ഞു തീർക്കാൻ പറ്റില്ല. അതുമല്ല ഞാൻ എന്തിനാ ഇത്തിരി മുൻപ് പരിജയ പെട്ട ഒരു വ്യക്തയോട് എന്റെ കഥകൾ മുഴുവനും പറയണം “”….
ശിവ അവളോട് പറഞ്ഞു…
“ഹ പറയടോ എന്നെ തന്റെ ഒരു സുഹൃത്ത് ആയിട്ട് കണ്ടാൽ മതി അതുമല്ല ഇത്രെയും ദൂരം ഇല്ല താൻ കഥ പാറ “”…
അവൾ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു…
“കഥയല്ല ഇത് എന്റെ ജീവിതമാ….””