നീ വെറുതെ ഉറക്കം കളയണ്ട, പോയി കിടന്നുറങ്ങിക്കോ.” അവൻ അവളെ നിർബന്ധിച്ച് റൂമിലേക്ക് പറഞ്ഞയക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിലായിരുന്നു. അൻസിബയ്ക്ക് ചെറിയൊരു സംശയം തോന്നിയെങ്കിലും അവൾ അത് കാര്യമാക്കിയില്ല.
അവൾ പോകാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും, അവളുടെ മുന്നിൽ വെച്ചുതന്നെ വളരെ സ്വാഭാവികമെന്നോണം നൗഫൽ ഉണ്ണിക്കും അനിതയ്ക്കുമുള്ള മുറി മുകളിലാണെന്ന് കാണിച്ചുകൊടുത്തു. “ഉണ്ണീ, നിങ്ങൾക്കുള്ള റൂം മുകളിലാണ് കേട്ടോ, അങ്ങോട്ട് പൊയ്ക്കോ,” നൗഫൽ ഉറക്കെ പറഞ്ഞു.
അൻസിബയ്ക്ക് യാതൊരു സംശയവും തോന്നാതിരിക്കാനായിരുന്നു ആ തന്ത്രം.
അൻസിബ താഴത്തെ
നിലയിലുള്ള തന്റെ റൂമിലേക്ക് കയറി വാതിലടച്ചുവെന്ന് നൗഫൽ ഉറപ്പുവരുത്തി. അപ്പോഴാണ് എല്ലാവർക്കും ശ്വാസം നേരെ വീണത്. ഇനി തങ്ങളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് വിലക്കുകളില്ല എന്ന് അവർക്ക് മനസ്സിലായി.
സമയം ഒട്ടും കളയാതെ ആറുപേരും – ഷബീർ, നസീമ, നൗഫൽ, ഹിബ, ഉണ്ണി, അനിത – നേരെ മുകളിലത്തെ നിലയിലുള്ള ഷബീറിന്റെ റൂമിലേക്ക് നടന്നു.
സ്റ്റെപ്പുകൾ കയറുമ്പോൾ അവരുടെ മനസ്സിൽ വല്ലാത്തൊരു ആവേശവും സന്തോഷവുമുണ്ടായിരുന്നു.
രാത്രിയുടെ നിശബ്ദത ആ വലിയ വീടിനെ പതുക്കെ പൊതിഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു. പുറത്ത് ചീവീടുകളുടെ നേർത്ത ശബ്ദവും ഇടയ്ക്ക് വീശുന്ന തണുത്ത കാറ്റും മാത്രം.
നാളത്തെ യാത്രയ്ക്കു മുൻപായി, ആ ആത്മസുഹൃത്തുക്കൾ തങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ നിമിഷങ്ങൾ പങ്കിടാൻ തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്നു. പ്രിയപ്പെട്ടവർ ഒപ്പമുള്ളപ്പോൾ കിട്ടുന്ന ആ ഒരു പ്രത്യേക സമാധാനം ആ മുറിയിൽ അലിഞ്ഞുചേർന്നിരുന്നു.
വിശാലമായ ആ മുറിയിലെത്തിയ ഉടനെ അവർ ആദ്യം ചെയ്തത് ഷോപ്പിംഗ് കവറുകൾ തുറക്കുക എന്നതായിരുന്നു. ഗൾഫിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാൻ വേണ്ടി മാളിൽ നിന്നും പുതുതായി വാങ്ങിയ ഫോർമൽ ഷർട്ടുകളും സ്യൂട്ടുകളും മറ്റ് അത്യാവശ്യ സാധനങ്ങളും വേഗം തന്നെ വലിയ സ്യൂട്ട്കേസുകളിലേക്ക് മാറ്റാൻ അവർ തുടങ്ങി.
പുതിയ സാധനങ്ങൾ വെക്കാൻ വേണ്ടി ബാഗുകളിൽ അവർ നേരത്തെ തന്നെ പ്രത്യേകം സ്ഥലം ഒഴിച്ചിട്ടിരുന്നു. നസീമയും ഹിബയും അനിതയും കൂടി വസ്ത്രങ്ങൾ ചുളിവ് വീഴാത്ത രീതിയിൽ വളരെ ഭംഗിയായി മടക്കി വെച്ചുകൊടുത്തു.
ഷബീറും നൗഫലും ഉണ്ണിയും കൂടി അത് കൃത്യമായി ബാഗിനുള്ളിൽ പാക്ക് ചെയ്തു. എല്ലാവരും കൂടി ഒരുമിച്ചുനിന്നപ്പോൾ ആ ജോലി വളരെ വേഗത്തിൽ തന്നെ പൂർത്തിയായി.
വസ്ത്രങ്ങൾക്കും മറ്റ് സാധനങ്ങൾക്കുമൊപ്പം അവർ തങ്ങളുടെ വലിയ
സ്വപ്നങ്ങളെക്കൂടിയാണ് ആ ബാഗുകളിലേക്ക് അടുക്കിവെച്ചത്.
ചിരിയും കളിയും തമാശകളും പഴയകാല ഓർമ്മകൾ പങ്കുവെക്കലുമായി ആ പാക്കിംഗ് വലിയൊരു ആഘോഷം തന്നെയായി മാറി. എല്ലാവരും ഒത്തൊരുമിച്ച് എത്ര വേഗം തീർത്തിട്ടും, അവസാനത്തെ ബാഗിന്റെ സിബ്ബ് വലിച്ചടക്കുമ്പോഴേക്കും സമയം പാതിരാത്രി 12 മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
എങ്കിലും ആ റൂമിലുള്ള ആരുടെയും മുഖത്ത് ചെറിയൊരു ഉറക്കക്ഷീണമോ യാത്രാഭീതിയോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. മറിച്ച്, വരാനിരിക്കുന്ന ആ മനോഹരമായ രാത്രിയെക്കുറിച്ചും, നാളത്തെ പുതിയ പ്രഭാതത്തെക്കുറിച്ചുമുള്ള വലിയ പ്രതീക്ഷകളായിരുന്നു അവരുടെയെല്ലാം കണ്ണുകളിൽ തിളങ്ങിനിന്നിരുന്നത്.
ആ റൂമിലെ ഇളം വെളിച്ചത്തിൽ, തങ്ങളുടെ പുതിയ സ്വപ്നങ്ങളിലേക്ക് പറന്നുയരാൻ അവർ പൂർണ്ണമായും സജ്ജരായിരുന്നു. ഇനി അവർക്കുള്ളത് ആ രാത്രിയുടെ ആഘോഷങ്ങൾ മാത്രമാണ്.
ബാഗിന്റെ സിബ് അടച്ചത് നൗഫൽ ആയിരുന്നു. അവൻ ആശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞു “ആ തീർന്നു എല്ലാം. ഇനി എന്താ അപ്പൊ പരിപാടികൾ “ഷബീർ അനിതയുടെ വയറിലൂടെ അവളെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു “ഇനി ഇപ്പൊ എന്താ ഇതൊക്കെ തന്നെ.
ഇന്നിനി ആരും ഉറങ്ങണ്ട.” അനിത ഒരു ക്യാഷുവൽ പാന്റ്സും ടോപ്പുമായിരുന്നു ഇട്ടിരുന്നത്.
ഷബീർ അവളുടെ പുറകിൽ അവളോട് ചേർന്ന് നിന്നുകൊണ്ട് അവന്റെ താടി അവളുടെ തോളിലേക്ക് വെച്ചു. അവൻ അവന്റെ കൈകൾ താഴേക്കു കൊണ്ട് വന്നു അവളുടെ രണ്ടു സൈഡിൽ കൂടെയും അവളെ ചുറ്റി വന്നു അവളുടെ പാന്റിന്റെ ഹുക്കുകൾ ഊരി.