“…ഇന്ന് നേരത്തെ ആണല്ലോ. ബാർ ഇന്ന് നേരത്തെ അടച്ച് കാണും 😏…”
ഞാൻ നേരെ അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നു. അമ്മ തിരിഞ്ഞ് നിന്ന് എന്തോ പണിയിൽ ആണ്. എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് ദേവൻ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ഓടി വന്നു. എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി. ഓടി ചെന്ന് പിന്നിലൂടെ അമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഞാൻ കരഞ്ഞു. എന്റെ പെട്ടെന്നുള്ള പ്രതികരണത്തിൽ അമ്മ ഷോക്ക് ആയി.
“… സോറി അമ്മ. ഞാൻ അറിയാതെ അറിയാതെ…. എന്നോട് ക്ഷമിക്ക്…”
“… സാരം ഇല്ലടാ നിന്നെ എനിക്ക് അറിയാവുന്നത് അല്ലെ. അവൾ പോയാൽ എന്താ എന്റെ മോന് അതിനേക്കാൾ നല്ല കൊച്ചിനെ കിട്ടും…”
എന്റെ കവിളിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങിയ കണ്ണുനീർ തുടച്ചുകൊണ്ട് അമ്മ അശ്വസിപ്പിച്ചു. ഈ പാവത്തിനെ ആണല്ലോ ഇത്രയും നാൾ ഞാൻ ദ്രോഹിച്ചത് എന്ന് ഓർത്തപ്പോ എന്റെ സങ്കടം കൂടി വന്നു. അമ്മയെ കെട്ടിപ്പിച്ച് ഞാൻ പൊട്ടി കരഞ്ഞു. എന്നെ അശ്വസിപ്പിച്ചു റൂമിൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ വളരെ ഉന്മേഷത്തോടെയാണ് എഴുന്നേറ്റത്. ഞാൻ കൈവിട്ടു കളഞ്ഞ എന്റെ ജീവിതം തിരികെ എന്നിലേക്ക് വരുന്ന പോലെ. പല്ല് തേച്ച് തിരികെ ഉമ്മറത്ത് വന്ന ഞാൻ വലിയൊരു ആശയകുഴപ്പത്തിലായി. ഇത്രയും കാലം പുറത്ത് നിന്ന് ആഹാരം കഴിച്ച എനിക്ക് വീട്ടിൽ നിന്നും കഴിക്കാൻ ഒരു മടി. ചിലപ്പോ അമ്മ എനിക്ക് ആഹാരം ഉണ്ടാക്കിയില്ല എങ്കിലോ. ഇന്നും പുറത്ത് നിന്ന് കഴിക്കാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു റൂമിൽ പോയി ഡ്രസ്സ് ഇട്ടു.
“… നീ ഇത് എവിടെ പോണു…” പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാൻ നിന്ന എന്നോട് അമ്മ ചോദിച്ചു.
“… പുറത്തേക്ക്…”
“…ഇന്ന് നീ എങ്ങും പോണില്ല. വന്ന് വല്ലതും കഴിക്കാൻ നോക്ക്…” അമ്മ എന്നെ നിർബന്ധിച്ച് കൊണ്ട് പോയി. അടുക്കളയിൽ ഇരുത്തി ചൂടോടെ അപ്പച്ചട്ടിയിൽ നിന്നും അപ്പം എനിക്ക് വിളമ്പി.
ഹോട്ടലിൽ നിന്ന് സ്ഥിരം കഴിച്ചു മടുത്ത നാവിൻ ഇത് പുതിയൊരു അനുഭവം ആയിരുന്നു. അമ്മ എന്നെ നിർബന്ധിപ്പിച്ച് കഴിപ്പിച്ചു. അപ്പോഴെല്ലാം അമ്മയുടെ പഴയ തേജസ് ആയി മാറുകയായിരുന്നു ഞാൻ. അന്നത്തെ ദിവസം മുഴുവൻ സമയവും ഞാൻ വീട്ടിൽ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അമ്മയോട് ഉള്ളു തുറന്ന് സംസാരിച്ചപ്പോ ഒരു ആശ്വാസം.
“… മോനെ ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ…” രാത്രി അമ്മയുടെ മടിയിൽ കിടക്കുമ്പോൾ അമ്മ ചോദിച്ചു അതിന് ഞാൻ മൂളി.
“… നീ നിന്റെ മാമനോട് സംസാരിക്കണം. അന്ന് നീ അങ്ങനെ പെരുമാറിയതിൽ ഏട്ടന് നല്ല വിഷമം ഉണ്ട്…” അത് കേട്ടതും എന്റെ മുഖം മങ്ങി.
“…എന്നെകൊണ്ട് പറ്റുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല അമ്മ…”
“… പറ്റണം അത് നിന്റെ മാമന…” അമ്മ കട്ടായം പറഞ്ഞു കിടക്കാനായി പോയി.
എന്നാൽ മാമനെ എങ്ങനെ അഭിമുഖികരിക്കും എന്ന ചിന്തിയിൽ ആയിരുന്നു ഞാൻ. കാരണം അത്രമാത്രം ഞാൻ ആ മനുഷ്യനെ വെറുപ്പിച്ചു. എന്ത് ചെയ്യും എന്ന് ഒരു പിടിയും ഇല്ലാതെ ഞാൻ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ദേവൻ വന്ന് വിളിച്ചു. ഞാൻ കാറിൽ കേറുമ്പോൾ ഒപ്പം ദേവൂവും ഉണ്ട്.
“…ഏട്ടനെ കണ്ടിട്ട് എത്ര കാലം ആയി. ആ പഴയ ലുക്ക് ഒക്കെ പോയല്ലോ…” എന്നെ കണ്ട ആകാംഷയിൽ ദേവു ചോദിച്ചു. എന്നാൽ ഞാൻ അതിനുള്ള മറുപടി ഒരു പുഞ്ചിരിയിൽ ഒതുക്കി.
“… ഞാൻ ചോദിക്കണം ഇന്ന് വിചാരിച്ചതാ നിന്റെ ബൈക്ക് എവിടെ…” ഡ്രൈവിങ്ങിന്റെ ഇടക്ക് ദേവൻ ചോദിച്ചു.
“… അത്… അത്…ഒരു അത്യാവശ്യം വന്നപ്പോ കൊടുത്തു…”
“…കൊടുത്തെന്നോ. കള്ളുകുടി ആണോ നീ പറഞ്ഞ അത്യാവശ്യം😡…” ഒന്നും മിണ്ടാതെ കുനിഞ്ഞിരിക്കാനെ എനിക്ക് ആയോളു.
“…എനിക്ക് വരുന്ന ദേഷ്യത്തിൽ നിന്നെ തല്ലിയാൽ പോരാ. ഇവൾ ഇരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് ഞാൻ ഒന്നും പറയുന്നില്ല…” കാര്യം അത്ര പന്തി അല്ല എന്ന് മനസ്സിലായതുകൊണ്ട് ദേവു ഇടക്ക് കേറി ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല.