“… എനിക്ക് വേണ്ടെന്ന് അല്ലെ പറഞ്ഞത്…” അവളുടെ വായിൽ വെച്ചതും ദേവു അനിഷ്ടത്തോടെ അത് തട്ടി എറിഞ്ഞു.
“…ടി 😡…” ദേവുവിന്റെ അഹമതി കണ്ടതും ചാടി എഴുനേറ്റ് അവളെ തല്ലാനായി ദേവൻ കൈ ഓങ്ങി.
“… ദേവ…” അച്ഛന്റെ കടുപ്പിച്ചുള്ള വിളിയിൽ പാതി ഉയർത്തിയ കൈ സ്വന്തം തുടയിൽ ഇടിച്ച് അവന്റെ അരിശം തീർത്തു.
“…അമ്മേ ഇവൾ നമുക്ക് ഒപ്പം വരുന്നില്ല എന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്. പിന്നെ എന്തിനാ നമ്മൾ ഇവിടെ നിക്കുന്നെ വാ ഇറങ്ങാം…” ദേവന്റെ മുഴുവൻ ദേഷ്യവും അവന്റെ വാക്കുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
“… പൊയ്ക്കൊ. പോകുമ്പോൾ ഈ പലഹാരങ്ങളും എടുത്തോ…” അത്രയും പറഞ്ഞ് ദേവു തിരികെ മുറിയിലേക്ക് പോയി.
“… എന്നാൽ ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങട്ടെ …” എല്ലാരോടും തല നിവർത്തി തന്റേടത്തോടെ സംസാരിക്കാറുള്ള മംഗലത്ത് തറവാടിലെ ശ്രീധരന് അവരെ ഒന്ന് നോക്കാൻ പോലും കഴിയാതെ യാത്ര പറയേണ്ടി വന്നു.
ഏറെ വിഷമത്തോടെ സ്വന്തം മക്കളോട് ഒന്ന് യാത്രപോലും പറയാൻ കഴിയാതെ കൊണ്ടുവന്ന പലഹാരങ്ങളുമായി അവർ ആ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി. കാർ ആ വലിയ വീടിന്റെ ഗേറ്റ് കടക്കുന്നത് മുറിയിലെ ജനാല വഴി നിറക്കണ്ണുകളോടെ ദേവു നോക്കി കണ്ടു.
സ്വന്തം മകളെ കൂട്ടാൻ ഏറെ സന്തോഷത്തോടെ അർത്ത് ഉല്ലസിച്ചു വന്ന കുടുംബം തിരികെ നിരാശയോടെയാണ് മടങ്ങിയത്. കാറിൽ സ്റ്റീരിയോയിൽ നിന്നും ഉയരുന്ന ഗാനങ്ങൾക്ക് പകരം ആ അമ്മയുടെ എങ്ങൽ മുഴങ്ങി കേട്ടു. അമ്മയുടെ സങ്കടം സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ ദേവൻ കാർ പറത്തിച്ചു വിട്ടു.
ദേവൂന്റെ പെരുമാറ്റം ഞങ്ങൾ എല്ലാർക്കും വലിയ വിഷമം ഉണ്ടാക്കി അത് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ബാധിച്ചത് അമ്മയെ ആണ്. നിരഞ്ജന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നും വന്നതിന് ശേഷം അമ്മ ആകെ നിരാശയിലും വിഷമത്തിലും ആയിരുന്നു എപ്പോഴും ഓരോ ചിന്തയിലും കരച്ചിലും ആയിരുന്നു എനിക്കും അച്ഛനും എങ്ങനെ അമ്മയെ സമാധാനിപ്പിക്കണം എന്നൊരു പിടിയും ഇല്ലായിരുന്നു. ഇതിന്റെ ഇടക്ക് അച്ഛന്റെ ബിസിനസിൽ ചെറിയൊരു പാളിച്ച സംഭവിച്ചു. ദേവൂന്റെ കാര്യവും ആലോചിച്ചോണ്ട് ഇരിക്കുന്ന ഇടക്ക് ഇതുകൂടി ആയപ്പോ ഞങ്ങൾ ആകെ തകർന്നു. ആദ്യം ചെറിയ തകർച്ച ആണെന്ന് കരുതിയെങ്കിലും ഞങ്ങളുടെ സ്വത്തുക്കളും കാറും സ്വർണ്ണവും അങ്ങനെ ഓരോന്നായി കൈവിട്ട് പോകാൻ തുടങ്ങി. നമ്മളോട് എപ്പോഴും ചിരിച്ച മുഖത്തോടെ പെരുമാറുന്നവരുടെ തനി സ്വഭാവം അറിയണം എങ്കിൽ നശിച്ചു കുത്തുവാൾ എടുത്തിരിക്കുമ്പോൾ കടം ചോദിച്ചാൽ മതിയെന്ന് പറയുന്നത് എന്ത് ശെരിയാ അല്ലേ. ഈ അവസ്ഥയിൽ ഞങ്ങൾക്ക് അറിയാവുന്ന എല്ലാരോടും കടം ചോദിച്ചെങ്കിലും പണം ഉള്ളവർ പോലും കൈ മലർത്തി.
“…ടാ മോനെ നിന്റെ പരിചയത്തിൽ ആരുടേലും കൈയിൽ മറിക്കാൻ പൈസ വല്ലതും ഉണ്ടാവോ…” ഒരു ദിവസം അച്ഛൻ എന്റെ മുറിയിലേക്ക് വന്ന് എന്നോട് ചോദിച്ചു.
“… അറിയാവുന്നവരുടെ കൈയിൽ നിന്നെല്ലാം പൈസ വാങ്ങിയില്ലേ ഇനി ആര് തരാനാ… ”
“… ഞാനും അറിയാവുന്നവരുടെ എല്ലാം കൈയിൽ നിന്നും പൈസ വാങ്ങി. ഇന്ന് ഒരു രണ്ട് ലക്ഷം കിട്ടിയില്ല എങ്കിൽ എല്ലാം അവതാളത്തിൽ ആവും…” വിഷമത്തോടെ അച്ഛൻ പറഞ്ഞു.
“… മോനെ തേജസിനോട് ചോദിച്ചാൽ പൈസ എന്തെങ്കിലും…” മടിച്ചു മടിച്ചു അച്ഛൻ ചോദിച്ചു.
“… അച്ഛന് അവനെ പുച്ഛം അല്ലെ എന്നിട്ട് ഇപ്പൊ ആവശ്യത്തിന് അവന്റെ പണം വേണമല്ലോ…” ദേവൻ പുച്ഛത്തോടെ അച്ഛനെ നോക്കി.
“… എടാ നമ്മുടെ അവസ്ഥ ഇതായി പോയില്ലേ.നീ ഒന്ന് ചോദിച്ചു നോക്ക്. വെറുതെ വേണ്ട പലിശ കൊടുക്കാം എന്ന് പറയ്…” അച്ഛൻ പറഞ്ഞു.
എന്ത് വന്നാലും തേജസിനോട് പൈസ ചോദിക്കില്ല എന്ന് ഉറച്ചു നിന്ന തേജസ് അച്ഛന്റെ നിർബന്ധം കാരണം അവനെ വിളിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.