ക്ലിക്ക്.
ഒരു മണിക്കൂർ മുമ്പ് ഇതേ ഫോണിൽ, ഇതേ മുറിയിൽ മുപ്പത്തിനാല് പടങ്ങൾ എടുത്തിരുന്നു. ഇത് മുപ്പത്തഞ്ചാമത്തേത്. ഇതിൽ മാത്രമാണ് അവളുടെ മുഖമുള്ളത്.
അയച്ചു.
typing… നിന്നു. വീണ്ടും typing… വീണ്ടും നിന്നു.
ജോ: 😳
ജോ: ഇതാണോ നോ മേക്കപ്പ് ലുക്ക്?
ജോ: അപ്പോ ഉച്ചയ്ക്ക് ഞാൻ കണ്ടത് ഓവർകിൽ ആയിരുന്നു. ഇതാ ബെറ്റർ.
റീനു: ഫ്ലേർട്ടിങ് നോട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു 👀 ഇനി നിന്റെ പ്രൂഫ്.
അവന്റെ പടം വന്നു. ബനിയനിൽ, കട്ടിലിൽ ചാരിക്കിടന്ന്, മുടി മുഴുവൻ അലങ്കോലമായി, ഒരു കൈ തലയ്ക്ക് പിന്നിൽ. പുറകിലെ ചുവരിൽ ഏതോ പഴയ ഫുട്ബോൾ ടീമിന്റെ പോസ്റ്റർ, ഒരു മൂലയിൽ പകുതി കീറിയത്. ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ട് പകുതിക്ക് നിർത്തിയ ഒരു മുഖം.
റീനു: ഇതെന്താ, പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലെ മഗ്ഷോട്ടാ? 😂
ജോ: ഉറങ്ങാത്ത ആണിന്റെ ഒറിജിനൽ ലുക്ക്. റിട്ടേൺ പോളിസി ഇല്ല 🙏
റീനു: വാറന്റി എങ്കിലും ഉണ്ടോ?
ജോ: ലൈഫ് ടൈം 😌
അവൾ കുറെ നേരം ആ പടം നോക്കിക്കിടന്നു. മറുപടി അയക്കാൻ മറന്നുപോയി.
ജോ: ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ? സീരിയസാ.
റീനു: പറ.
ജോ: ഉച്ചയ്ക്ക് ബാൽക്കണിയിൽ നിന്നപ്പോ നിന്റെ മുടിയിൽ എന്തോ ഒരു മണം ഉണ്ടായിരുന്നു. ചന്ദനത്തിരിയുടേതല്ല. വൈകുന്നേരം വരെ അത് എന്റെ മൂക്കിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
റീനു: കാച്ചെണ്ണ. അമ്മയുടെ സ്പെഷ്യൽ റെസിപ്പി 🌿 അല്ല, ആള് കുറച്ച് ഓവറായി നോട്ടീസ് ചെയ്യുന്നുണ്ടല്ലോ 👀
ജോ: നഴ്സിന് മാത്രമല്ല മൂക്ക് ഷാർപ്പ് 😌
അവൾ ഫോൺ
നെഞ്ചിൽ വെച്ച് മച്ചിലേക്ക് നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആരും കാണാത്ത ഒരു ചിരി.
ജോ: അത് പോട്ടെ. നീ എന്നാ ബാംഗ്ലൂരിന്?
റീനു: നാളെ രാത്രി ബസ്സ്. മറ്റന്നാൾ രാവിലെ ഡ്യൂട്ടി 🏥
ജോ: ശ്ശെ 😕 ഞാൻ അടുത്ത ശനിയാഴ്ചയേ ഉള്ളൂ. കാറിലാ, കണ്ണനും ഉണ്ട്.
ജോ: ഒരു ഐഡിയ. നീ ഒരാഴ്ച കൂടി ലീവ് എടുക്ക്. നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് പോകാം. വഴിക്ക് വയനാട് കേറി, ബന്ദിപ്പൂരിലൂടെ, മൈസൂരിൽ ഒരു ചായ. ഒരു മിനി ട്രിപ്പ് 🚗🌄 അമ്മയോട് ഞാൻ പറഞ്ഞോളാം, പെണ്ണിനെ സേഫായിട്ട് ഹോസ്റ്റലിൽ എത്തിക്കാനാന്ന് 😇
റീനു ആ മെസേജ് രണ്ട് തവണ വായിച്ചു.
കാട്ടിലൂടെയുള്ള ആ റോഡ് അവൾക്ക് കാണാമായിരുന്നു. കാറിന്റെ ജനലിലൂടെ കയറുന്ന തണുത്ത കാറ്റ്, പുറകിലെ സീറ്റിൽ കണ്ണന്റെ കൂർക്കംവലി, വഴിയരികിലെ ഏതോ കടയിലെ ചായ. അവളുടെ വിരൽ ടൈപ്പ് ചെയ്തു: പോകാം 😍
അയക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഫോണിന്റെ മുകളിൽ ഒരു നോട്ടിഫിക്കേഷൻ വന്നുപോയി.
കലണ്ടർ റിമൈൻഡർ. ‘ഡെന്റിസ്റ്റ് – 21’. വൈറ്റ്ഫീൽഡിലെ വില്ല.
അവൾ പോകാം മായ്ച്ചു. ഇമോജിയും മായ്ച്ചു. കുറച്ച് നേരം കീബോർഡിലേക്ക് നോക്കിക്കിടന്നു.
റീനു: ലീവ് ഇല്ല ചെക്ക 😔 ഈ മാസം ഇനി ഒരു ദിവസം പോലും തരില്ല. എന്റെ ഹെഡ് നഴ്സ് ഒരു ഹിറ്റ്ലറാ.
ജോ: 😤 ആ ഹിറ്റ്ലറെ എനിക്ക് ഒന്ന് പരിചയപ്പെടണം
റീനു: ബേഡ 😂
ജോ: ബേഡയോ?
റീനു: കന്നഡയാ. വേണ്ട എന്ന്. ഹോസ്റ്റൽ ലൈഫിന്റെ സൈഡ് എഫക്റ്റ് 😅
ജോ: ഓക്കെ ബേഡ. 😔 എന്നാ
ഒരു കാര്യം. ഞാൻ അവിടെ എത്തുന്ന ആഴ്ച, ആ കോറമംഗലയിലെ ദോശക്കട. നെയ്റോസ്റ്റ്. നീ ഉച്ചയ്ക്ക് പറഞ്ഞു മുഴുമിപ്പിക്കാത്ത ആ കഥ ബാക്കി അവിടെ വെച്ച്. ഡേറ്റ് ഫിക്സ്?
റീനു: ഫിക്സ് 🤝
ജോ: ബില്ല് നിന്റെ വക. ഡീൽ ഫീ റിട്ടേൺ 😎
റീനു: 🙄 ഓക്കെ ഓക്കെ
ജോ: ഇനി ശരിക്കും ഗുഡ് നൈറ്റ് 😴 അല്ലെങ്കിൽ നാളെ നിന്റെ അപ്പൻ വിളിക്കുമ്പോ ഞാൻ ഉറക്കത്തിൽ ‘ദേവദൂതൻ ഓടിയില്ല’ എന്ന് പറയും
റീനു: ഗുഡ് നൈറ്റ്, കള്ളൻ 🌙
അവന്റെ പേരിന് താഴെ typing… വന്നു. നിന്നു. വീണ്ടും വന്നു. വീണ്ടും നിന്നു. പിന്നെ ഒന്നും വന്നില്ല. എന്തോ പറയാൻ വന്നിട്ട് വേണ്ടെന്ന് വെച്ചതാകും. അത് എന്തായിരിക്കുമെന്ന് ആലോചിച്ച് അവൾ കുറെ നേരം കിടന്നു.
ആ കാട്ടുവഴി അവളുടെ മനസ്സിൽ നിന്ന് പോയില്ല. പോകാമായിരുന്നു. റീനുവിന് പോകാമായിരുന്നു. ക്ലാരയാണ് സമ്മതിക്കാത്തത്.
ഫോൺ നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിച്ച് അവൾ കണ്ണടച്ചു.
ആഗസ്റ്റ് ഏഴ്. അവൾ മനസ്സിൽ ഒന്നുകൂടി പറഞ്ഞു.