അമ്മ തോളിൽ കൈവെച്ച് തന്നോട് ഇത്രയും അടുത്തുനിന്നു സംസാരിച്ചപ്പോൾ അബിക്ക് സംസാരിക്കാനുള്ള നല്ലൊരു അവസരം കിട്ടി. അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ കൈകൾ ചേർത്തുവെച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു:
“അല്ല അമ്മേ… ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ അമ്മയ്ക്ക് ദേഷ്യം തോന്നുമോ?”
“എന്താടാ? നീ ചോദിക്ക്,” അമ്മ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു.
“അത്… വിസ്മയയുടെ വസ്ത്രധാരണത്തെപ്പറ്റിയാ. അവൾ വീട്ടിൽ ഇങ്ങനെയൊക്കെ നടക്കുന്നത്… അതായത്
എനിക്കും ഓക്കെയാണ്. നമ്മളല്ലേ ഉള്ളൂ… പക്ഷേ, ശിവശങ്കർ സാർ ട്യൂഷൻ എടുക്കാൻ വരുമ്പോഴെങ്കിലും അവൾക്ക് കുറച്ചുകൂടി അടക്കവും ഒതുക്കവുമുള്ള വസ്ത്രം ഇട്ടുകൂടെ? അവൾ സാറിന്റെ മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്ന ഇരുപ്പും വേഷവുമൊക്കെ…” അബി അത്രയും പറഞ്ഞു നിർത്തി.
അമ്മ പതുക്കെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. അവൾ വിസ്മയയെ പൂർണ്ണമായും സപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്ന രീതിയിലാണ് സംസാരിച്ചത്. “അതിന് ഇപ്പോ എന്താടാ? അവൾക്ക് കംഫർട്ടബിൾ ആയ വസ്ത്രമല്ലേ അവൾ ഇടുന്നത്. പുള്ളിക്കാരൻ ഇവിടെ വരുന്നത് അവളെ പഠിപ്പിക്കാനല്ലേ, അല്ലാതെ അവളുടെ വസ്ത്രം നോക്കാനല്ലല്ലോ. അതുകൊണ്ട് അതിലൊന്നും ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല.”
അമ്മ വിസ്മയയെ അത്രയും സപ്പോർട്ട് ചെയ്ത് സംസാരിക്കുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ അബിയുടെ ഉള്ളിലെ വികാരം ഒന്നു കൂടി ഉണർന്നു. അവൻ പതുക്കെ ഒരു
കള്ളച്ചിരിയോടെ അമ്മയെ ഒന്ന് കളിയാക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അവളുടെ ഇടുപ്പിലെ പിടി ഒന്നു കൂടി മുറുക്കിക്കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു:
“അതു ശരിയാ… വിസ്മയയുടെ കാര്യം അവിടെ നിൽക്കട്ടെ. ഇപ്പൊ അമ്മയുടെ വേഷവും കുറച്ചുകൂടിപ്പോകുന്നുണ്ട്. നമ്മൾ മാത്രം ഉള്ളപ്പോൾ കുഴപ്പമില്ല… പക്ഷേ
ആ ട്യൂഷൻ സാർ വരുമ്പോൾ അമ്മയെങ്കിലും…”
അവൻ ആ ചോദ്യം പൂർണ്ണമായി മുഴുവനാക്കാതെ അമ്മയുടെ വെളുത്ത ടി-ഷർട്ടിനുള്ളിലെ മുലകളിലേക്കും ടൈറ്റ് ഷോർട്സിലേക്കും നോട്ടം എറിഞ്ഞുകൊണ്ട് നിർത്തി. അവൾ എന്ത് മറുപടി പറയും എന്നറിയാൻ അവൻ അമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.
അമ്മ അവനെ നോക്കി പുരികം രണ്ടും ചെറുതായി ഉയർത്തി, ചുണ്ടിൽ ആ കള്ളച്ചിരി അതേപടി നിലനിർത്തിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു:
“അതിനിപ്പോ ട്യൂഷൻ സാർ വരുമ്പോൾ ഞാൻ
എന്താ ചെയ്യണം എന്നാ നീ പറയുന്നേ? ഞാൻ ഇവിടെ ഒതുങ്ങിക്കൂടി ഇരിക്കണോ? വിസ്മയയെപ്പോലെ തന്നെയല്ലേടാ ഞാനും… ഒരു പെണ്ണല്ലേ. എനിക്കും തോന്നില്ലേ ഇങ്ങനെയുള്ള മോഡേൺ ഫാഷൻ ഡ്രസ്സുകളൊക്കെ ഇടണം, ഭംഗിയായി നടക്കണം എന്നൊക്കെ?”
അമ്മയുടെ ആ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ അബിക്ക് പെട്ടെന്ന് മറുപടിയൊന്നും കിട്ടിയില്ല. അവൻ പതുക്കെ തലയാട്ടി. “അത്… അതൊക്കെ ശരിയാ അമ്മേ… പക്ഷേ…” അവൻ വീണ്ടും ആ ചോദ്യം പൂർണ്ണമാക്കാതെ നിർത്തി.
“പക്ഷേ എന്താടാ?” അമ്മ അവനെ ഒരടി പിന്നിലേക്ക് പതുക്കെ മാറ്റി നിർത്തി. എന്നിട്ട് തന്റെ ആ വെളുത്ത ടി-ഷർട്ടും ബ്ലാക്ക് ഷോർട്സും ചേർന്ന ശരീരത്തിലൂടെ കൈകൾ പതുക്കെ ഓടിച്ചുകൊണ്ട്, തന്റെ ശരീരഭംഗി അവന് മുന്നിൽ വ്യക്തമായി കാണിച്ച് ചോദിച്ചു: “അതേയ്… ഈ ഡ്രസ്സ് ഇട്ടിട്ട് എന്നെ കാണാൻ അത്രയ്ക്ക് ഭംഗിയില്ലേ? ഈ വേഷം
എനിക്ക് ചേരുന്നില്ലേ മോനേ?”
അമ്മയുടെ ആ നിൽപ്പ് കണ്ടപ്പോൾ അബിയുടെ കണ്ണുകൾ താനേ വിടർന്നു. ആ ടൈറ്റ് ഡ്രസ്സിൽ അമ്മയുടെ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ വളവുകളും അത്രയ്ക്ക് വശ്യമായിട്ടാണ് കാണാൻ കഴിഞ്ഞത്.
“കാണാൻ… കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയൊക്കെയുണ്ട്… ശരിക്കും നല്ല സുന്ദരിയായിട്ടുണ്ട്… എന്നാലും…” അബി വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു നിർത്തി.
“പിന്നെന്താടാ പ്രശ്നം? കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയുണ്ടെന്ന് നീയല്ലേ ഇപ്പൊ പറഞ്ഞത്. എന്നിട്ട് എന്താ ഈ ‘എന്നാലും’ എന്ന് പറഞ്ഞു വലിപ്പിക്കുന്നേ?” അമ്മ വീണ്ടും അവനിലേക്ക് ഒരടി കൂടി അടുത്തുനിന്നു.
“അത്… അതല്ല പ്രശ്നം…” അബി തന്റെ നോട്ടം മാറ്റാൻ പരമാവധി ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവന്റെ കണ്ണുകൾ ചെന്നു നിന്നത് അമ്മയുടെ ആ ടി-ഷർട്ടിനുള്ളിൽ തള്ളിനിൽക്കുന്ന വലിയ മുലകളിലായിരുന്നു.