കണ്ണന്റെ അനുപമ – 11 7അടിപൊളി 

“ഇവന് ഇവന്റെ അച്ഛച്ചന്റെ സ്വഭാവം അതെ പോലെ കിട്ടീട്ട്ണ്ട്.
ഏത് നേരോം എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചിരിക്കാനായിരുന്നു മൂപ്പർക്ക് കമ്പം.. ”

അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അച്ഛമ്മ പഴയ പതിനാറുകാരിയിലേക്ക് പുനഃപ്രവേശം നടത്തിയത് പോലെ തോന്നി എനിക്ക്.ആ മുഖത്തെ ചുളിവുകൾ പോലും മായ്ച്ചു കൊണ്ട് വല്ലാത്തൊരു നാണം അച്ഛമ്മയുടെ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞു.

“എടീ നിനക്ക് അച്ഛമ്മയുടെ പ്രണയകഥ അറിയോ..

അച്ഛമ്മയെ കൗതുകത്തോടെ നോക്കിയിരിക്കുന്ന അമ്മുവിനെ തോണ്ടി കൊണ്ട് ഞാൻ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.

“ഇല്ലാ……പറഞ്ഞെ കേൾക്കട്ടെ.!

അമ്മു ഉഷാറായി.ക്രാസിയിൽ ചാരി ഇരിക്കുന്ന അച്ഛമ്മയുടെ മടിയിലേക്ക് തലവെച്ച് അവൾ മലർന്ന് കിടന്നു പിന്നെ കാൽ എടുത്ത് നേരെ എന്റെ മടിയിലേക്കു വെച്ചുകൊണ്ട് അവൾ കഥ കേൾക്കാൻ തയ്യാറായി.കാല് കയറ്റി വെച്ചത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലേ എന്ന് അവൾ എന്നെ പാളി നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ പുഞ്ചിരി കണ്ടതോടെ അവൾക്ക് സമാധാനം ആയി.

“അങ്ങോട്ട് പറഞ്ഞു കൊടുക്ക് ലക്ഷ്മി കുട്ടീ…. എന്താ പെണ്ണിന്റെ ഒരു നാണം.. ”

ഞാൻ ചിരിയോടെ അച്ഛമ്മയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു..

“ഒന്നങ്ങട്ട് തരും ഞാൻ ചെക്കാ..
നല്ലോണം കര്തിക്കോ.. ”

എനിക്ക് നേരെ കൃത്രിമ ദേഷ്യത്തോടെ കയ്യോങ്ങി കൊണ്ട് അച്ഛമ്മ കഥ പറയാൻ തുടങ്ങി.

അത് ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയാം..

അച്ഛച്ചന്റെ ഭാര്യയുടെ ചേച്ചി ആയിരുന്നു ഈ ലക്ഷ്മി കുട്ടി.അച്ഛമ്മയുടെ കല്യാണവും ആദ്യം കഴിഞ്ഞതാണ് ഒരു പട്ടാളക്കാരനുമായി.അച്ഛമ്മയുടെ ചേച്ചി ഒരു നിത്യ രോഗി ആയിരുന്നു.ഒരു പെൺകുഞ്ഞിനെ അച്ഛച്ചനു സമ്മാനിച്ചു അധികം വൈകാതെ അവര് മരിച്ചു. ആ പെണ്കുഞ്ഞാണ് അന്ന് വന്ന വല്യമ്മ.പ്രസവത്തോടെ മരിച്ച ചേച്ചിയുടെ മകളെ വളർത്താനുള്ള നിയോഗം പിന്നെ അച്ഛമ്മക്കായിരുന്നു. ഒരമ്മയുടെ മുഴുവൻ വാത്സല്യത്തോടെയും ലക്ഷ്മി കുട്ടി ആ കുഞ്ഞിനെ വളർത്തി. ആയിടക്കാണ് സഹ പ്രവർത്തകനായ ഏതോ ഒരു സിഖ് കാരന്റെ കുത്തേറ്റു അച്ഛമ്മയുടെ ആദ്യം ഭർത്താവ് മരണപ്പെടുന്നത്.അതോടെ തുല്യ ദുഖിതരായ അച്ഛച്ചനും ലക്ഷ്മികുട്ടിയും തമ്മിൽ കൂടുതൽ അടുത്തു. അതിന് ആ കുട്ടി ഒരു കാരണമായി എന്ന് മാത്രം. സംഗതി പോസിറ്റീവ് ആണെന്ന് മനസ്സിലായ അച്ഛച്ചൻ ഒരു രാത്രി അച്ഛമ്മയെയും കുഞ്ഞിനേയും പൊക്കി ഇങ്ങ് പോന്നു. പിന്നെ അവർ തമ്മിൽ കല്യാണം കഴിച്ചുണ്ടായതാണ് എന്റെ അച്ഛനും കുണ്ടനും അടക്കമുള്ള സന്തതികൾ. കല്യാണം കഴിയുന്ന സമയത്ത് അച്ഛച്ചന് മുപ്പത്തിയൊന്നും അച്ഛമ്മക്ക് ഇരുപത്തിയെട്ടും വയസായിരുന്നു പ്രായം.

“മരിക്ക്ണ വരെ ഇന്നെപറ്റി ഒരു കുറ്റം പോലും പറഞ്ഞ് ഞാൻ കേട്ടിട്ടില്ല..,
ജീവനായിരുന്നു മൂപ്പര്ക്ക്.. ”

ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ അച്ഛമ്മ പറഞ്ഞു നിർത്തി.

“ഇവിടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞില്ല അപ്പോഴേക്കും എന്റെ കണ്ണീര് വറ്റി.”

അമ്മു എന്നെ ഒന്ന് ആക്കികൊണ്ട് ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.അച്ഛമ്മയും ആ ചിരിയിൽ പങ്കാളിയായി.

“ഓ ഇതിന് മുന്നേ നീ എന്നും ചിരിക്കായിരുന്നല്ലോ..”

അവളുടെ കളിയാക്കൽ എനിക്കിഷ്ടപെട്ടില്ല. പക്ഷെ ഞാൻ വിചാരിച്ചത്
പോലെയല്ല അവൾ അതെടുത്തത് എന്ന് ആ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് മനസ്സിലായി.വേണ്ടായിരുന്നു..

“ഇനി അതൊന്നും ഓര്മിപ്പിക്കണ്ട ചെക്കാ….”

അച്ഛമ്മ എന്നെ വിലക്കി.

“ഏയ്‌ എന്റെ കുട്ടിക്ക് അതൊന്നും പ്രശ്നല്ല അച്ഛമ്മാ..
ഞാൻ തമാശ പറഞ്ഞതല്ലേ.. ”

എന്റെ മടിയിൽ കിടക്കുന്ന അമ്മുവിന്റെ കാൽപ്പാദം പിടിച്ചുയർത്തി ഉമ്മവെച്ചു കൊണ്ടാണ് ഞാനത് പറഞ്ഞത്.ഉമ്മവെച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആണ് അച്ഛമ്മ തൊട്ടടുത്തിരിക്കുന്നത് എനിക്കോർമ്മ വന്നത്.

“ശ്ശേ.. പരിസരബോധംന്ന് പറയണ സാധനം ഇല്ല നാണോം മാനോം ഇല്ലാത്തവൻ.. !

എന്റെ പ്രവർത്തിയിൽ ചൂളിപ്പോയ പെണ്ണ് എന്റെ നേരെ പല്ലുറുമ്മി
അച്ഛമ്മ അത് കണ്ട് ചിരിച്ചതെ ഒള്ളൂ..

“തനി പൊട്ടനാ അമ്മാ എന്താ പറയണേ ചെയ്യണേന്ന് ഒരു ബോധം ഇല്ല.”

അവൾ എന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്താൻ തുടങ്ങി.

“ന്നാലും ഓനെപ്പോലെ സ്നേഹിക്ക്ണ ഒരുത്തനെ കിട്ടണെങ്കിൽ ഭാഗ്യം ചെയ്യണം പെണ്ണെ…..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *