“പിന്നല്ലാതെ ”
രണ്ടാളും കൂടി എന്റെ ചോര കുടിച്ചോണ്ടിരുന്നു..ഞാൻ എല്ലാം കേട്ട് മിണ്ടാതിരുന്നു.. എന്തേലും മിണ്ടിയ പിന്നെ ചോര കുടി കൂടുവേ ഉള്ളുന്ന നല്ല ബോധം എനിക്കുണ്ട്..
കാർ ഇന്നലെ പാർക്ക് ചെയ്തവടെ തന്നെ ജിത്തു പാർക്ക് ചെയ്തു നമ്മൾ കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി..
ഞാൻ എത്ര നിർബന്ധിച്ചിട്ടും ക്ലാര വന്നില്ല.. ഇവൾക്കിത് എന്താ ഇത്രയ്ക് പേടി.. പാവം കുറച്ചു നാൾ ഹോസ്പിറ്റലിൽ അല്ലായിരുന്നോ.. മെന്റലി നോർമൽ അവൻ സമയം എടുക്കുമായിരിക്കും..
അങ്ങനെ ഞാനും ജിത്തും മെല്ലെ കാട്ടിലേക്ക് കയറി.. നടന്നു നടന്നു ഇന്നലെ ശബ്ദം കേട്ട ഭാഗത്തു എത്തി..
“ഡാ നീ അപ്പർത്തു നോക്ക്.. ഞാൻ ഇവിടെ നോകാം” വാച്ച് നോക്കികൊണ്ട് ഞാൻ ജിത്തൂനോടായി പറഞ്ഞു..
“പോടാ മൈരേ.. എന്നെക്കൊണ്ടൊന്നും വയ്യ ഒറ്റക്ക് പോയി നോക്കാൻ.. ഒരുമിച്ച് ഉണ്ടാക്കിയ മതി നീ ”
“എന്റെ ദൈവമേ.. ഈ മൈരൻ പേടിത്തൂറി ”
അവിടെ ഒക്കെ അരിച്ചുപെറുക്കി നോക്കിയിട്ടും വാച്ചിന്റെ പൊടി പോലും ഇല്ലായിരുന്നു..
ഞാൻ ഇന്നലെ നമ്മൾ നിന്ന സ്ഥലവും അതിന്റെ അടുത്ത ഭാഗങ്ങളും നന്നായി നിരീക്ഷിച്ചു.. പക്ഷെ സംശയം തോന്നാൻ മാത്രം ഒന്നും തന്നെ അവിടെയെങ്ങും ഇല്ലായിരുന്നു..ഒരു അടിപിടി നടന്നതിന്റെയോ ആരെങ്കിലും ഓടിയതിന്റെയോ പാട് പോലും അവിടെ ഉണ്ടായില്ല..ഇതെന്തു മറിമായം..
നടന്നു ഒരു ഭാഗത്തു എത്തിയപ്പോൾ സഹിക്കാൻ പറ്റാത്ത ഒരു തരം മണം.. മീൻ ചീഞ്ഞു നാറുന്നത് പോലെ.. ഞാൻ പെട്ടന്ന് തന്നെ കർചീഫ് എടുത്തു മൂക്ക് മറച്ചുപിടിച്ചു..
പക്ഷെ എന്നെ നെട്ടിച്ചത് വേറെ ഒന്നും അല്ല.. ജിത്തു ഇതൊന്നും മൈൻഡ് വാച്ച് തപ്പികൊണ്ടിരിക്കുവർന്നു..
ഇവനിതു നാറുന്നില്ലേ.. ഒരു ഭവ വത്യാസവും അവന്റെ മുഖത്തില്ല.. പെട്ടന്നാണ് ഞാൻ അവനെ തന്നെ നോക്കി മൂക്കും മറച്ചു നിക്കുന്നതവൻ കണ്ടത്..
“എന്താടാ മൈരാ…?” എന്നെ ഒന്ന് സംശയത്തോടെ നോക്കിട്ട് ദേഷ്യത്തോടെ അവൻ ചോതിച്ചു..
“നിനക്ക് ഒന്നും നാറുന്നില്ലേ ”
“എന്താ നീ വളി ഇട്ടോ മൈരേ ”
“അതല്ല കുരിപ്പേ.. നിനക്ക് ഒന്നും മണക്കുന്നില്ലേ.. ചീഞ്ഞ മീനോ മറ്റോ ”
“നിനക്ക് വട്ടായോ സിദ്ധു.. ഈ കാട്ടിൽ ആര് കൊണ്ടുവരാനാ മീനൊക്കെ..നിനക്കിനി ബാധ വല്ലതും കൂടിയോ..നീ മിണ്ടാണ്ട് ആ വാച്ച് തപ്പി നോക്കിയേ മനുഷ്യനെ പേടിപ്പിക്കാൻ ആയിട്ട് ”
അതും പറഞ്ഞു ജിത്തു വീണ്ടും വാച്ച് നോക്കാൻ തുടങ്ങി.. എനിക്കാണേൽ മണം സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല.. ടവൽ മൂക്കിൽ കെട്ടി വച്ചു ഞാനും അവിടെ ഒക്കെ നിരീക്ഷിക്കാൻ തുടങ്ങി.. മീൻ പോയിട്ട് നാറാൻ മാത്രം ഒന്നും തന്നെ അവിടെ ഇല്ല.. പിന്നെ ഇതെന്താ സംഭവം..ഇന്നലെ തൊട്ട് നടക്കുന്നതൊക്കെ ഒരു സ്പെല്ലിങ് മിസ്റ്റേക്ക് പോലെ..
എന്ധെങ്കിലും ആവട്ടെ മൈര്..
പെട്ടന്നെന്തോ അനക്കം കേട്ടു.. ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്നതിന് മുന്പേ ജിത്തൂന്റെ അലർച്ചെയും കേട്ടു എന്റെ കാല് മുതൽ തല വരെ വിറച്ചു പോയി..
“അയ്യോ….. അമ്മേ….!!!!…….!!!…………..
സിദ്ധു…………………….. ഓടിക്കൊടാ……….”
തിരിഞ്ഞു പോലും നോക്കാതെ ജിത്തു ഓടാൻ തുടങ്ങി.. എനിക്കാണേൽ പെട്ടന്നുള്ള അറ്റാക്ക് ആയത് കൊണ്ട് അനങ്ങാൻ പോലും പറ്റിയില്ല..
പിന്നെ രണ്ടും കല്പിച്ചു തിരിഞ്ഞു നോക്യപ്പോ ആണ് കാര്യം കത്തിയത് എനിക്കു..
ഓടി തുടങ്ങിയ ജിത്തു എന്റെ പൊട്ടിച്ചിരി കെട്ടാണ് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയത്..
ജിത്തൂന്റെ അലർച്ച കേട്ട് ചെവിയും പൊത്തി പേടിച്ചു ഇരിക്കുന്ന ക്ലാരയെ ആണ് ഞാനും ജിത്തും കണ്ടത്..
എനിക്കാണെങ്കിൽ ജിത്തൂന്റെ ഓട്ടം കണ്ടിട്ട് ചിരിച്ചു ചിരിച്ചു നിർത്താൻ ആയില്ല.. അവിടെ തന്നെ കുത്തി ഇരുന്ന് ചിരിച്ചു ഞാൻ..
“എന്ത് മൈരാടി..നീ എന്തിനാ ഇപ്പൊ ഇങ്ങോട്ടു കെട്ടി എടുത്തത്.. വണ്ടിയിൽ തന്നെ ഇരുന്നോളാമെന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ ”
ഓട്ടവും എന്റെ കളിയാക്കിയുള്ള ചിരിചയും ഒക്കെ ആയപ്പോ ജിത്തു ശരിക്കും ചമ്മിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. അവന്റെ ചുണ്ടിലും ഒരു ചെറിയ ചിരിച്ചു ഉണ്ടായിരുന്നോ.. എങ്ങനെ ഇല്ലാതിരിക്കാനാ.. ന്റമ്മോ അമ്മാതിരി ഓട്ടം അല്ലെ ഓടിയെ മൈരൻ..