ക്ലാര ദി ക്വീൻ- 2 Like

ഒരുപാട് സംശയങ്ങൾ എന്നിൽ കുമിഞ്ഞു കൂടികൊണ്ടിരുന്നു..

പക്ഷെ എന്തു മറച്ചു വച്ചാലും അതെന്റെ നല്ലതിന് വേണ്ടി ആയിരിക്കും അച്ഛനും അമ്മയും ചെയ്തത്.. അത് കൊണ്ട് ഒരിക്കലും അവരോട് എനിക്കു ഒരു പരിഭവവും ഇല്ല.. പക്ഷെ ഞാൻ തന്നെ അതൊക്കെ എന്താ എന്ന് കണ്ടു പിടിക്കും..
തത്കാലം ഒന്നും അറിയാത്ത പോലെ അഭിനയിക്കാം.. ഓരോന്ന് മനസിലുറപ്പിച്ചു ഞാൻ വീണ്ടും റൂമിലേക്ക് ഓടിപ്പോയി വാതിൽ തള്ളി തുറന്നു..

“അച്ഛാ… അപ്പൂപ്പന് എന്താ പറ്റ്യേ..? ?!!”

ഞാൻ ചുമ്മാ വിഷമം അഭിനയിച് ചോദിച്ചു..

“ഒന്നുല്ലെടാ.. കുഴപ്പൊന്നും ഇല്ല.. നീ വിഷമിക്കണ്ട.. ഹോസ്പിറ്റലിന്ന് വീട്ടിലേക്ക് മാറ്റി.. ജിത്തു പറഞ്ഞോ നിന്നോട്..വേഗം പോയി പാക്ക് ചെയ്.. രാത്രി പന്ത്രണ്ടരയ്ക്കാ ഫ്ലൈറ്റ്..”

അച്ഛൻ ഒന്നെന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി പിന്നേ അച്ഛന്റെ ഡ്രസ്സ്‌ പാക്ക് ചെയ്ത് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. കള്ള അച്ഛന് എനിക്കൊന്നും അറിയില്ലെന്നാ വിചാരം..

“നീ എന്ത് നോക്കി നിക്കുവ സിദ്ധു.. എന്താ നിനക്ക് അപ്പൂപ്പനെ കാണണ്ടേ..”

ഒന്നും പറയാതെ നിന്ന എന്നോട് അമ്മ ചോദിച്ചു…

“കാണാതെ പിന്നേ.. പാവം എന്റെ അപ്പൂപ്പൻ..”

“ടാ പിന്നെ.. ഇനി മുതൽ നീ അവിടെയ പഠിക്കാൻ പോവുന്നെ.. ഇവിടെ എഞ്ചിനീയറിംഗ് വേണ്ടാ പഠിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ലെന്നല്ലേ നീ പറഞ്ഞത്.. നീയും ജിത്തും കൂടി തീരുമാനിക്ക് അവിടെ പോയി ഇനി എന്താ പടിക്കണ്ടെന്ന്..”

അച്ഛൻ ആയിരുന്നു പറഞ്ഞത്.

“ഹ്മ്മ് ”

ഞാനൊന്ന് മൂളിയിട്ട് തിരിച്ചു നടക്കാൻ പോയതും..

“ദേ ഇനി അവിടെ പോയിട്ട് അതും പഠിക്കാൻ പറ്റില്ലെന്ന് പറഞ്ഞാലുണ്ടല്ലോ നിന്റെ മുട്ടുകാല് ഞാൻ തല്ലിയൊടിക്കും..”

അമ്മ ഒന്നാകികൊണ്ട് പറഞ്ഞു..

അതിന് ഞാൻ ഒന്ന് ഇളിച്ചു കാണിച്ചു കൊണ്ട് എന്റെ റൂമിലേക്കു നടന്നു..
ജിത്തൂനോട് എല്ലാം ഒന്ന് തുറന്ന് പറയണം എന്നുണ്ടെങ്കിലും ആ കുറിപ്പ് വായിച്ചതിന് ശേഷം ചെറിയ ഒരു പേടിയുണ്ട്.. സമയമാവട്ടെ ഞാൻ എല്ലാം കണ്ട് പിടിച്ചിട്ട് അവനോട് പറയാം..

പിന്നെ എല്ലാം വേഗത്തിൽ ആയിരുന്നു.. പാക്ക് ചെയ്യാനൊക്കെ ജിത്തു സഹായിച്ചു.. അച്ഛനും അമ്മയും മത്സരിച്ചു അഭിനയിച്ചു എന്റെ മുന്നിൽ..

അച്ഛനും അമ്മേം എന്നിൽ നിന്ന് എന്താണോ മറച്ചു വെക്കുന്നത് അതെല്ലാം ഗിരി അങ്കിലിനും അറിയാമെന്നെനിക്ക് മനസിലായി..

രണ്ടു പേരും ഇടയ്ക്കിടെ അമ്മ കാണാതെ മാറി നിന്ന് എന്തൊക്കെയോ സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്.. ഞാൻ എല്ലാം കാണുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഒന്നും അറിയാത്ത പോലെ നടന്നു…

പാക്കിങ് ഒക്കെ കഴിഞ്ഞപ്പോ തന്നെ മണി ഒമ്പതായി.. ഞാൻ അവസാനമായി എന്റെ റൂമിൽ ഇരുന്ന് ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു.. കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി എന്തൊക്കെ നടന്നു.. പലതും ഇനിയും നടക്കാനുള്ളത് പോലെ.. പേടിയില്ല പക്ഷെ വേറെ എന്തോ ഒരു വാശി പോലെ.. എന്താ എനിക്കു ചുറ്റിനുണ് നടക്കുന്നതെന്നറിയണം.. അച്ഛനും അമ്മേം എന്തിനെ ആണ് പേടിക്കുന്നതെന്നറിയണം.. ആ കുറിപ്പിന്റെ പിന്നിൽ ഏതാണെന്നും അറിയണം..

“ടാ നീ എന്താ ഈ ആലോചിച്ചിരിക്കുന്നെ.. വാ കഴിക്കണ്ടേ ക്ലാര വന്നിട്ടുണ്ട് ”

ജിത്തു റൂമിൽ വന്നു പറഞ്ഞു…

ഞാൻ ആ കാര്യമേ മറന്നു പോയിരുന്നു.. ഇനി ഇങ്ങോട്ടില്ലെന്നല്ലേ അച്ഛന് പറഞ്ഞത്.. അപ്പൊ ക്ലാര.. അവളെ കൊറേ നാളുകൾക്കു ശേഷം ആണ് എനിക്കും ജിത്തൂനും തിരിച്ചു കിട്ടിയത്.. ഇനി അവളെ കാണാൻ പറ്റുമോ അറിയില്ല..

“ടാ അവളോടാരാ പറഞ്ഞെ.. ഞാൻ മറന്നു പോയെടാ..നിനക്ക് ഒന്നോര്മിപ്പിച്ചുടായിരുന്നോ മൈരേ ”

“ഞാൻ തന്നെയാ ഉച്ചക്ക് വിളിച്ചു പറഞ്ഞത്..അപ്പൊ നീ അവളെ വിളിച്ചില്ലായിരുന്നോ.. വെറുതെയല്ല അവൾ ഞാൻ വിളിച്ചിട്ടും റൂമിലോട്ട് വരാഞ്ഞത്..ദേഷ്യത്തിലാ തോനുന്നു ”

“ടാ ഞാൻ ഇതിന്റെ ഒക്കെ ഇടയിൽ അവളെ വിട്ടു പോയെടാ..ആഹ് അത് സാരില്ല ഞാൻ ശരിയാക്കിക്കോളാം..നീ വാ ”
“ആഹ് ശരിയാവും ശരിയാവും… പോയി വയർ നിറച്ചു വാങ്ങിട്ട് വാ സഹോ..”

“ഇതൊക്കെ സിംപിൾ.. നീ വാ..”

എന്നും പറഞ്ഞു ഞാൻ ജിത്തൂന്റെ കൂടെ താഴേക്ക് പോയി..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *