ശ്രീജ – ഒരു ദിവസം ഞാൻ സജീവേട്ടന് ഒരുമ്മ കൊടുത്തു. എന്റെ അമ്മ അത് കണ്ടു. ഞങ്ങളെ രണ്ടു പേരെയും പൊക്കി. ആത്രേയുള്ളൂ.
ഡേവി – ഇതാണോ നീ ഇത്ര വലിയ ബിൽഡ് അപ്പ് ഇട്ടത്. ഇങ്ങനെ ആരെങ്കിലും കഥ പറയുമോ. ഇതൊരു മാതിരി ആളെ വടിയാക്കിയല്ലോ.
ശ്രീജ – പോടാ പട്ടി.
ഡേവി – ഡി ഡി, മര്യാദക്ക് സംസാരിക്കണം. പട്ടി നിന്റെ കെട്ടിയോൻ.
ശ്രീജ – അല്ലെട ഞാൻ നിനക്കു വിസ്തരിച്ച് കഥ പറയാം. കേൾക്കാൻ കൊതിച്ചിരിക്കുവാ അല്ലേ. ഇരിക്കത്തെയുള്ളൂ.
ഡേവി – നിന്റെ ഒരു ഓഞ ഉമ്മ കഥ. ഒരുപാട് ഉമ്മ വച്ചിട്ടുള്ളവരോട് ഈ കുഞ്ഞി പിള്ളേരുടെ ഉമ്മ കഥ പറഞ്ഞു പേടിപ്പിക്കല്ലേ,
എന്റെ വായിൽ നിന്നു ആ ഡയലോഗ് അറിയാതെ വീണു പോയതാണ്. കറെക്റ്റ് ശ്രീജ അതില് കയറി പിടിച്ചു.
ശ്രീജ – ഓഹോ, പെൺപിള്ളേരോട് സംസാരിക്കില്ല. വായിനോട്ടമില്ല. പഞ്ചാരയില്ല. എന്തൊക്കെയായിരുന്നു. പോരട്ടെ മോനേ പോരട്ടെ.
ഡേവി – ഞാൻ ( ഉരുണ്ടു കളിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു കൊണ്ട്), ഞാൻ കുഞ്ഞു നാളിലെ കിട്ടിയ ഉമ്മകളുടെ കാര്യമാ പറഞ്ഞത്.
ശ്രീജ – പൊന്നുമൊനെ, നീ ഒന്നും പറയണ്ട. നിനക്കു ഏതോ ഒരു പെണ്ണുമായിട്ട് എന്തോ ഡിങ്കോൾഫിയുണ്ട്. മര്യാദക്ക് പറഞ്ഞോ. ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഇത് മൊത്തം പാട്ടാക്കും.
നിങ്ങൾക്കറിയാവുന്ന പോലെ എനിക്കൊരിക്കലും സത്യം പറയാൻ പറ്റില്ലായിരുന്നു. റാണി ചേച്ചിയുടെയോ മേഴ്സി ചേച്ചിയുടെയോ കാര്യം പറയാൻ പറ്റുമോ. അത് വലിയ പ്രത്യാഘാതം ഉണ്ടാക്കും എന്നെനിക്കറിയമായിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ലത ചേച്ചിയുടെ കഥ കുറച്ചു പൊടിപ്പും തൊങ്ങലും വച്ച് പറയാമെന്ന് കരുതി. അത് മാത്രവുമല്ല, ചിലപ്പോൾ ഇങ്ങനെയൊരു കാര്യം ഇവളോട് പറയുന്നത് കൊണ്ട് ഭാവിയിൽ ചിലപ്പോ ഉപകാരം ഉണ്ടായാലോ.
ഡേവി – ഞാൻ സംഭവം പറയാം. പക്ഷേ ഇത് വച്ച് നീയെന്നെ ജഡ്ജ് ചെയ്യരുതു. ഒരേയൊരു പ്രാവശ്യം സാഹചര്യങ്ങളുടെ സമ്മർദം കാരണം നടന്നു പോയതാണ്. നമ്മടെ ഫ്രെൻഡ്ഷിപ് തകരാനും പാടില്ല. ഇത്രയും ഉറപ്പ് തന്നാൽ ഞാൻ സംഭവം പറയാം.
ശ്രീജ – ശെരി ശെരി. നീ വേഗം പറ.
ശ്രീജയ്ക്ക് കഥ കേൾക്കാൻ മുട്ടി നിക്കുവായിരുന്നു. അവളുടെ ആക്രാന്തം ആവേശവും കണ്ടപ്പോൾ അല്പം കഴപ്പ് മൂത്ത ഇനമാണോ എന്ന് എന്നെനിക്കു തോന്നി. അതോടെ അവളുടെ കഥ ഉമ്മ മാത്രമല്ല എന്നും എനിക്കു ഉറപ്പായി. അത് മനസിലായ ഞാൻ കഥ പറഞ്ഞു അവളുടെ പൂറു ചുരത്തിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ചിലപ്പോ ബിരിയാണി കിട്ടിയാലോ. ഏതായാലും ഞാൻ എന്റെ ഭാവനകൾ വിരിയിച്ചു തുടങ്ങി.
ഡേവി – പിന്നെ എന്റെ തൊഴിൽ കഥ പറച്ചിലല്ല. ഇടയ്ക്ക് കയറി ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു ആ ഫ്ലോ കളയരുത്. പിന്നെ സംശയങ്ങളും പാടില്ല. ഉറപ്പ് ആണല്ലോ .
ശ്രീജ – ഉറപ്പ് ഉറപ്പ് ഉറപ്പ്. നീ പറ.
ഡേവി – മഞ്ഞു മൂടി കിടക്കുന്ന ഹൈറേഞ്ച്. അവിടെ ഏക്കറു കണക്കിന് ഏല തോട്ടങ്ങളുടെയും കാപ്പി തോട്ടങ്ങളുടെയും നടുക്ക് ഒരു തറവാട്.
ശ്രീജ – ഇതെന്നാടാ. സാഹിത്യ കൃതിയോ. ഒരാഴ്ച ഇരുന്നു കഥ കേൾക്കാനുള്ള സമയം എനിക്കില്ല. പെട്ടെന്ന് പറ.
ഡേവി – എന്നാൽ പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞേക്കാം. ഒരു ചേച്ചിയുടെ കൂടെ എല്ലാം നടന്നു. എല്ലാം. മ് മ് മ്.
ശ്രീജ – പോടാ പൊട്ടാ. നിന്നോടു കഥ പറയാൻ പറഞ്ഞ എന്നെ പറഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ. അത്യാവശ്യം വിസ്തരിച്ച് കേൾക്കാൻ ഒരു സുഖമുള്ള രീതിക്ക് പറയെടാ.
ഡേവി – ശെരി ശെരി. (എന്റെ ഭാവനകൾക്ക് ചിറകു മുളപ്പിച്ചു കൊണ്ട്) സംഭവം നടക്കുന്നത് ഞാൻ തിരവുനന്തപുരം വരുന്നതിനു മുൻപാണ്. അവിടെ ഞങ്ങളുടെ വീടിന്റെ അടുത്ത് ഒരു ലത ചേച്ചി ഉണ്ടായിരുന്നു. ചേച്ചി അത്യാവശ്യം സൌന്ദര്യമുണ്ട്. ഏതാണ്ട് നിന്നെ പോലെയൊക്കെ. ഒരു പത്തു മുപ്പതു വയസും ഉണ്ട്. ഒരിക്കൽ രാവിലെ പറമ്പിലെ പണിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു ഞാൻ കുളിക്കാൻ വേണ്ടി ഞങ്ങളുടെ കുളത്തിൽ പോയി. വെള്ളത്തിൽ ഇറങ്ങിയപ്പോ കൈപണി ചെയ്യണം എന്നൊരു തോന്നല്.
ശ്രീജ – വാണമടി അല്ലേ സജീവേട്ടൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
ഡേവി – നീ ഇടയ്ക്ക് കയറല്ലേ. ഞാൻ ഒന്നു പറഞ്ഞോട്ടെ.