അവൾ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. ഞാൻ നിങ്ങളുടെ കോളേജിൽ ജൂനിയർ ആയിട്ട് പഠിക്കുന്നു. എന്റെ പേര് ശ്രീജ.
ശ്രീജ – ഇത് ഞങ്ങളുടെ കടയാ. സാധാരണ ഈ സമയത്ത് ഒരു മനുഷ്യൻ പോലും ഉണ്ടാവാറില്ല. അതാണ് ഞാൻ അങ്ങനെ ഓടി വന്നത്. ഇത് എന്റെ അമ്മ രാധ.
ഈ സമയം അവളുടെ അമ്മ അവിടേക്കു വന്നു. പിന്നെ ശ്രീജയുടെ വക വിശേഷം പറച്ചിൽ ആയി. എന്റെ വീടിനെ പറ്റിയും ഇവിടുത്തെ താമസത്തെ പറ്റിയുമൊക്കെ ചോദിച്ചറിഞ്ഞു. അകത്തു പോയ ശ്രീജ മൂന്നു പ്ലെയ്റ്റിൽ ഭക്ഷണം കൊണ്ട് വന്നു. എനിക്കു വേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും എന്നെ കൊണ്ട് നിർബന്ധിച്ച് കഴിപ്പിച്ചു.
ശ്രീജ എവിടെയോ പോകാൻ തുടങ്ങുവായിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് തന്നെ അവൾ എന്തൊക്കെയോ കഴിച്ചു എന്ന് വരുത്തി പെട്ടെന്ന് പോയി. അവൾ പോയതോടു കൂടി ഞാനും രാധേചിയും തനിച്ചായി. ഞങ്ങൾ പതിയെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് അവർ എന്നോടു ചോദിച്ചു.
രാധ – എന്താ മോന്റെ മുഖം വല്ലാതിരുന്നെ. ഇവിടെ കയറി വന്നപ്പോഴേ ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചായിരുന്നു. പിന്നെയാ മോൻ ശ്രീജയുടെ കോളേജിലാണെന്ന് മനസിലായെ.
ഡേവി – ഒന്നുമില്ല ചേച്ചി. വെയിൽ കൊണ്ട് വന്നതല്ലേ. അതായിരിക്കും.
രാധ – ഏതായാലും എന്തോ ഒരു കാരണമുണ്ട്. അവളും അങ്ങനെ തന്നെയാ. എന്തു ചോദിച്ചാലും ഒന്നും പറയില്ല. അല്ലെങ്കിലും എല്ലാ കാർന്നോമ്മാരുടേയും അവസ്ഥ ഇങ്ങനെയാ. എന്തു ചോദിച്ചാലും ഊതി പെരുപ്പിച്ച ഒരു മോന്ത. .. ഛെ. ഞാനെന്നതൊക്കെയാ മോനോട് പറയുന്നെ.
അവർ അതും പറഞ്ഞു എഴുന്നേറ്റു പോയി. അവർ പറഞ്ഞത് കേട്ടു ഞാനും വല്ലാതായി. ഞാൻ തിരിച്ചു പോകുന്ന അവരെ നോക്കി. . ഒരു പത്തു കൊല്ലം മുന്പുള്ള ബീന ആന്റണി എങ്ങനെയിരിക്കും. അത്രയും നിറമില്ല. അത് പോലെ തന്നെ നല്ല കുണ്ടിയും നല്ല സ്വയമ്പൻ ശരീരവും.
നടക്കുമ്പോൾ ഓളം വെട്ടുന്ന ചന്തികൾ. ഇരു നിറത്തിലും അല്പം കുറവ്. നല്ല ശ്രീത്വമുള്ള മുഖം. ഒരല്പം വിടർന്ന ചുണ്ടുകൾ. നല്ല തിളക്കമുള്ള കണ്ണുകൾ. ശ്രീജ ഒറ്റ മോളാണ്. എങ്ങനെ പോയാലും 40 നു മുകളിൽ പോകില്ല. അവരൊന്ന് തിരിഞ്ഞപ്പോൾ സാരിക്കിടയിലൂടെ ആ പരന്ന വയറും മുലകളുടെ ഷേപ്പും കണ്ടു. ഞാനും കഴിച്ചെഴുന്നേറ്റ് പുറത്തു പോയി കൈ കഴുകി തിരിച്ചു വന്നു എന്റെ ലൈം കുടിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഡേവി – രാധ ചേച്ചി ഇങ്ങോട്ട് വന്നേ. ഇവിടെയിരുന്നെ. എന്റെ അടുത്ത് വന്നിരുന്ന ചേച്ചിയുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ഒരു പരിചയവുമില്ലാത്ത എന്റെ മുഖത്തെ വിഷമം ചേച്ചി മനസിലാക്കിയല്ലോ.
ഞാൻ എന്റെ കുഞ്ഞമ്മയുമായിട്ട് ചെറിയൊരു വഴക്കിട്ട് വന്നതാണ്. എന്നോടു രണ്ടു കുഞ്ഞമ്മമാർക്കും വലിയ സ്നേഹമാ. ഇന്ന് പെട്ടെന്ന് വഴക്കു പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാനിങ് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. ദാഹിച്ചപ്പോൾ ഇവിടെ കയറി. ഇത്രേയുള്ളൂ. ഇനി ചേച്ചി എന്തിനാ അങ്ങോട്ടു പോയപ്പോൾ കണ്ണു തുടച്ചത്. അതും കൂടെ പറ.
രാധ – എന്തു പറയാനാ മോനേ. ഓരോരോ കാര്യങ്ങൾ ഓർത്തു സങ്കടം വരുന്നു. അത്രയേയുള്ളൂ.
ഡേവി – നമ്മൾ സങ്കടപ്പെടുമ്പോൾ അത് കാണാൻ ആളില്ലെങ്കിൽ സങ്കടപെട്ടിട്ട് ഒരു കാര്യവുമില്ല. അത് കൊണ്ട് ഇനി എന്തു കാര്യമാണെങ്കിലും സങ്കടപ്പെടണ്ട. പിന്നെ ഞാൻ ഇറങ്ങിയെക്കുവാ. ഇന്ന് വഴക്കിട്ടത് കൊണ്ട് ശ്രീജയെ പരിചയപ്പെട്ടു. അത് പോലെ ചേച്ചിയെയും പരിചയപ്പെട്ടു.
രാധ – അപ്പോ നിനക്കു അവളെ അറിയില്ലായിരുന്നോ. നിങ്ങളുടെ സംസാരം കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ കരുതി പരിചയക്കാരായിരിക്കുമെന്ന്.
ഡേവി – എനിക്കു എവിടെയോ കണ്ടു പരിചയം തോന്നി, എന്നല്ലാതെ ആളെ മനസിലായില്ല. അല്ലെങ്കിലും എനിക്കു പെൺപിള്ളേരുമായിട്ട് അങ്ങനെ സംസാരിച്ചു ശീലമില്ല. അവരോടു നേരെ ചൊവ്വെ സംസാരിക്കാൻ അറിയത്തുമില്ല.
രാധ – അതെനിക്ക് തോന്നി. സംസാരം തീരെയില്ല. പക്ഷേ നിന്റെ കണ്ണത്ര ശെരിയല്ല.
ഞാൻ ആകെ ചമ്മി. അവിടുന്ന് പെട്ടെന്ന് യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി. തിരിച്ചു നേരെ വീട്ടിലേക്കു വിട്ടു. സമയം ഏതാണ്ട് മൂന്നായി. ശ്രീജയുടെ അവിടെ നിന്നും കഴിച്ച കാരണം വിശപ്പില്ലായിരുന്നു. എങ്കിലും വീട്ടിലെ അവസ്ഥ ഒരു പിടിയുമില്ലായിരുന്നു. ഞാൻ നേരെ കയറി ചെന്നു കോളിങ് ബെല്ലടിച്ചു. 2 മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞു മേഴ്സി ചേച്ചി വന്നു വാതിൽ തുറന്നു. രാവിലെ കണ്ട അതേ വേഷം. മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്നിരിക്കിന്നു. ഞാൻ ഒന്നും പറയാതെ തന്നെ അകത്തേക്ക് കയറി പോയി. സ്റ്റെപ്പ് കയറാൻ തുടങ്ങിയ എന്നോടു ചേച്ചി ചോദിച്ചു.