ശ്രീജ – ശെരി ശെരി പറഞ്ഞോ പറഞ്ഞോ.
ഡേവി – അങ്ങനെ വാണമടിച്ച് കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ അപ്പുറത്ത് നിന്നു ലത ചേച്ചി കയറി വന്നു. കണ്ണടച്ച് നിന്നു വിട്ടു കൊണ്ടിരുന്ന ഞാൻ അതറിഞ്ഞില്ല. പാല് പോയി കണ്ണു തുറന്നപ്പോൾ ആണ്ടേ ലത ചേച്ചി. ചേച്ചിയെ കണ്ടതും ഞാൻ പേടിച്ചു കുളത്തിലേക്ക് ചാടി നീന്തി പോയി. ചേച്ചി അത് കണ്ടു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പോയി. അന്ന് വൈകിട്ട് ലത ചേച്ചി വീട്ടിലേക്കു വന്നു. വരാന്തയിലിരുന്ന എന്നെ കണ്ടു ചേച്ചി ഒന്നു വശ്യമായിട്ട് ചിരിച്ചിട്ടു എന്റെ മൂടിയിലൂടെ ഒന്നു തലോടി കടന്നു പോയി. ചേച്ചി സാധാരണ പോലെ തന്നെ ഒരു ബ്ലൌസും മുണ്ടുമാണ് വേഷം. ഒരു തോർത്തിട്ടു മാറ് മറച്ചിട്ടുമുണ്ട്. ഞാൻ അവിടെ ചമ്മി ഇരുന്നു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു തിരിച്ചു പോകാൻ നേരo അമ്മചിയോട് നീട്ടി വിളിച്ചു പറയുന്ന കേട്ടു. അമ്മച്ചിയെ, ചെറുക്കനെ ഒന്നങ്ങോട്ട് വിട്ടേക്കണം. അഞ്ചു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞു അമ്മച്ചി വന്നു എന്നോടു ലത ചേച്ചിയുടെ വീട്ടിലേക്കു ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞു. മടിച്ച് മടിച്ച് ഞാൻ അവിടേക്കു ചെന്നു. എന്നെ കണ്ടതും ചേച്ചി അടക്കി പിടിച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. കുലുക്കിവീരൻ വന്നല്ലോ എന്ന്. ഞാൻ മൊത്തത്തിൽ ചൂളി പോയി. അപ്പോ ലത ചേച്ചിയുടെ അമ്മ വന്നു പറഞ്ഞു. പുള്ളികാരി അവരുടെ അനിയത്തിയുടെ വീട് വരെ പോകുവാ. ഒരു 2 മണികൂർ നീയിവിടെ ഇരിക്കു. 7-8 മണിയാകുമ്പോഴേക്കും രഘു വരും. ഇതും പറഞ്ഞു പുള്ളികാരി അങ്ങോട്ടു പോയി.
ശ്രീജ – കളി ഒത്തല്ലോ മോനേ. എന്നിട്ടു എന്നിട്ടു.
ഡേവി – എന്നിട്ടെന്താ, അമ്മ പോയി. ഞങ്ങൾ രണ്ടും തനിച്ചായി. എന്നോടു കയറിയിരിക്കാൻ ചേച്ചി പറഞ്ഞു.
ഇനി അങ്ങോട്ടുള്ള എന്റെ കഥ ഒരു സംഭാഷണ ശൈലിയിലാണ് എഴുതുന്നത്. അതായിരിക്കും വായനക്കാർക്ക് സുഖം.
ലത – നീ കയറിയിരിക്കേടാ. എന്താടാ നിനക്കൊരു മ്ലാനത. സാധാരണ ഇങ്ങനല്ലല്ലോ.
ഡേവി – ഒന്നുമില്ല ചേച്ചി. ഇന്ന് രാവിലെ കണ്ടത് ആരോടും പറയല്ലേ കേട്ടോ. അബദ്ധം പറ്റിയതാ.
ലത – പിന്നെ പട്ടാപ്പകൽ തുണിയില്ലാതെ നിന്നു കുലുക്കുന്നതല്ലേ അബദ്ധം.
ഡേവി – ഇനി ഒരിക്കലും ആവർത്തിക്കില്ല.
ലത – സത്യം പറ. നീ താഴെ നിന്ന എന്നെ നോക്കിയല്ലേ കുലുക്കിയത്.
ഡേവി – സത്യമായിട്ടും ഞാൻ ചേച്ചിയെ കണ്ടില്ല. കണ്ടിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ അങ്ങനൊക്കെ ചെയ്യുമോ. പറ്റി പോയി. നാറ്റിക്കരുത്.
ലത – ഞാൻ ആയിട്ട് ആരോടും പറയുന്നില്ല. സൂക്ഷിച്ചും കണ്ടും ചെയ്താൽ നിനക്കു കൊള്ളാം. ആാ പിന്നെ, നിനക്കു കുടിക്കാൻ ചായയോ കാപ്പിയൊ വല്ലതും വേണോ.
ഡേവി – എന്നതയാലും കുഴപ്പമില്ല ചേച്ചി. ഇവിടെന്നതാണോ ഉള്ളത് അതങ്ങ് മതി.
ലത – ഇവിടെ വെള്ളവും തേയിലയും കാപ്പിപൊടിയുമുണ്ട്. പക്ഷേ പാലില്ലല്ലോ.
ഡേവി – എനിക്കു കട്ടൻ മതി ചേച്ചി.
ലത – ഒരു തൊടം പാല് തരാമോ. നീ വെറുതെ ഒഴിച്ച് കളയുവല്ലേ.
അന്നേരമാണ് എനിക്കു സംഭവം കത്തിയത്. ചേച്ചി എന്നെ കളിയാക്കുവാണെന്ന് മനസിലായ ഞാൻ അതേ ലൈനിൽ തിരിച്ചടിച്ചു.
ഡേവി – പാല് വേണ്ടവരു വേണമെങ്കിൽ കറന്നെടുത്തോണം. അല്ലാതെ എനിക്കു ഇവിടെ പാല് വിതരണമില്ല.
ലത – (വല്ലാത്തൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ) അപ്പോ നീ അവശ്യക്കാർക്ക് കറക്കാൻ കൊടുക്കുമല്ലേ. എത്ര നാളായി കൊടുപ്പ് തുടങ്ങിയിട്ട്.
ഡേവി – ഇത് വരെ ആവശ്യക്കാരൊന്നുമില്ലായിരുന്നു. ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെയും വളരെ പെട്ടെന്നുമല്ലേ ചിലപ്പോൾ ആവശ്യക്കാരുണ്ടാകുന്നത്.
ലത – ഓഹോ. എന്തു മാത്രം പാല് തരും.
ഡേവി – അത് കറക്കുന്നവരുടെ മിടുക്ക് പോലിരിക്കും. മിടുക്കര് കറന്നാൽ ആവശ്യത്തിന് പാല് കിട്ടും.
ലത – എന്നാൽ ഞാനൊന്ന് കറന്നു നോക്കിയാലോ.
ഡേവി – ഒരു പശുവിനെ പോലും നേരെ ചൊവ്വെ കറക്കാൻ അറിയാത്ത ചേച്ചിയാണോ എന്നെ കറക്കാൻ പോകുന്നേ.
ലത – ടാ ടാ, നീ അകത്തേക്ക് വാ. എനിക്കു കറക്കാൻ അറിയാമോ ഇല്ലയോ ന്നു ഞാൻ കാണിച്ചു തരാം.
ഡേവി – കറക്കുന്നതൊക്കെ കൊള്ളാം. ഒരു പാലമിട്ടാൽ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും വേണം.
ലത – ഹ ഹ. അതൊക്കെ നോക്കാം ആദ്യം ഞാൻ നിന്നെ മുഴുവനായിട്ട് ഒന്നു അടുത്ത് കാണട്ടെ.