മൂത്തമോന് അഞ്ച് വയസും, ഇളയമോൾക്ക് മൂന്ന് വയസുമാണ് പ്രായം..
അവർക്ക് കഴിക്കാനുളളത് എടുത്ത് കൊടുത്ത് ശാലിനി ചായ മാത്രം കുടിച്ച് പുറത്തിറങ്ങി..
അടുക്കള വാതിൽ പുറത്ത് നിന്ന് പൂട്ടി അവൾ തോട്ടത്തിലേക്ക് നടന്നു..
തോട്ടത്തിൽ കയറി അവൾ ചുറ്റും നോക്കി.. സുധിയെ എങ്ങും കാണാനില്ല.. ഓരോ റബ്ബർ മരത്തിലും വെച്ച ചിരട്ടയിൽ പാൽ നിറഞ്ഞ് നിൽക്കുന്നത് അവൾ കണ്ടു..
കുറച്ചപ്പുറെ മൂന്നാല് ബക്കറ്റും അവൾ കണ്ടു. തനിക്കുള്ള പണിയെന്താണെ അവൾക്ക് മനസിലായി.. സുധിയെ കാത്തിരിക്കാതെ തുടങ്ങാൻ ശാലിനി തീരുമാനിച്ചു..
ഈശ്വരനെ മനസിൽ ധ്യാനിച്ച് ജീവിതത്തിലാദ്യമായി കിട്ടിയ പണി ചെയ്യാൻ അവളൊരുങ്ങി..ആദ്യം തന്നെ ഒരു ബക്കറ്റെടുത്ത് ഒരറ്റത്ത് നിന്നവൾ പാൽ ശേഖരിക്കാൻ തുടങ്ങി.. അവൾ ഇടക്കിടെ സുധി വരുന്നുണ്ടോന്ന് നോക്കുന്നുണ്ട്..
വളരെ ഉൻമേഷത്തോടെയാണ് ശാലിനി ജോലി ചെയ്തത്..
ഒരു ബക്കറ്റ് നിറഞ്ഞതും ഇതെന്താണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്ന് അവൾക്ക് മനസിലായില്ല..
നിറഞ്ഞ ബക്കറ്റ് ഒരിടത്ത് വെച്ച് വേറൊന്നെടുത്ത് അവൾ അതിലും പാൽ നിറക്കാൻ തുടങ്ങി..
“” അല്ലാ… വന്ന് പണി തുടങ്ങിയോ… ?””..
സുധിയുടെ ശബ്ദം കേട്ട് പുളകത്തോടെയാണ് ശാലിനി തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയത്..
അവന്റെ സാമീപ്യമിപ്പോ അത്രമാത്രം അവൾ കൊതിച്ചിരുന്നു..
“” ഞാൻ… വന്നപ്പോ… സുധിയെ കണ്ടില്ല… അപ്പോ ഞാൻ…””..
“” അതേതായാലും നന്നായി…
ഇത് തന്നെയാണ് ശാലിനിയുടെ പണി…..””..
അവൾക്ക് സന്തോഷമായി..
“” ഈ നിറച്ച ബക്കറ്റ്… എവിടെയാ…?”..
“” അത് അപ്പുറെ മൂന്നാല് വലിയ ബാരൽ വെച്ചിട്ടുണ്ട്… അതിൽ കൊണ്ട് പോയി ഒഴിക്കണം…
തൽക്കാലം ശാലിനി ഈ ബക്കറ്റിൽ നിറച്ചാൽ മതി… ഞാൻ കൊണ്ട് പോയി ഒഴിച്ചോളാം… “..
നിറച്ച് വെച്ച ബക്കറ്റെടുത്ത് സുധി നടന്നു.. അത് കണ്ട് ശാലിനി വേഗം അടുത്ത ബക്കറ്റിലേക്ക് നിറക്കാൻ തുടങ്ങി..
ശാലിനിക്ക് ഇതൊരു പണിയായേ തോന്നിയില്ല..അവൾ ഉൽസാഹത്തോടെ ഓടി നടന്നു..
സുധി തിരിച്ച് വരുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ അവൾ അടുത്ത ബക്കറ്റ് നിറച്ചു..
സുധിക്കും അതൊരാശ്വാസമായി തോന്നി..
ഈ പണിക്ക് പറ്റിയൊരാളെ കിട്ടണമെന്ന് കരുതിയതാണ്..
അതിപ്പോ ശാലിനിയായത് നന്നായി..
കുറച്ച് സമയം കൊണ്ട് ശാലിനി ആ തോട്ടത്തിലൂടെ ആകെ നടന്ന് പാലെടുത്തു..
അവൾക്ക് ക്ഷീണമോ,തളർച്ചയോ തോന്നിയില്ല..
പാലെല്ലാം വലിയ ഡ്രമ്മിൽ കൊണ്ട് പോയി ഒഴിച്ചു..
ഇനി തനിക്കെന്താണ് പണിയെന്ന മട്ടിൽ ശാലിനി, സുധിയെ നോക്കി..
“” ഇന്നിപ്പോ ഇത് ഞാൻ ചെയ്തൂന്നേ ഉള്ളൂ.. നാളെ മുതൽ ഇതെല്ലാം ശാലിനി തന്നെ ചെയ്യണം.. ബുദ്ധിമുട്ടൊന്നുമില്ലല്ലോ…?””..
“” ഇല്ല..ഞാൻ ചെയ്തോളാം…”..
ശാലിനി സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു…
“ എന്നാ ശാലു വാ… ഈ ഫാമൊക്കെയൊന്ന് കാണാം… “..
സുധി മുന്നോട്ട് നടന്നു..
ശാലിനിക്ക് നിന്നിടത്ത് നിന്ന് അനങ്ങാനായില്ല..
സുധി വിളിച്ചത് ഹൃദയം കൊണ്ടാണവൾ കേട്ടത്.. ശാലു..
ഈ വിളി ഇത്ര സ്നേഹത്തോടെ ആരും വിളിച്ചിട്ടില്ല.. വിളിക്കേണ്ടവൻ തെറിയല്ലാതൊന്നും വിളിച്ചിട്ടുമില്ല..
“” ശാലൂ… വാടീ…””..
തിരിഞ്ഞ് നിന്ന് സുധി വിളിച്ചു..
ശാലിനിയൊന്ന് പുളഞ്ഞു..
പിന്നെ പതിയെ അവന്റെ പിന്നാലെ നടന്നു..
കോഴി ഫാമെല്ലാം സുധിയവളെ നടന്ന് കാണിച്ചു..
എല്ലാം പറഞ്ഞ് പരിചയപ്പെടുത്തി..
തിരിച്ച് തോട്ടത്തിലൂടെ വീടിന് സമീപം വരെ സുധി വന്നു..
“”ശാലു ഇനി പൊയ്ക്കോ… രാവിലെഎന്നെ കാക്കണ്ട… പാലെടുത്ത് ഡ്രമ്മിൽ കൊണ്ട് പോയി ഒഴിക്കണം…”..
ശാലിനി തലയാട്ടി… പക്ഷേ അവൾക്ക് നിരാശ തോന്നി..
ഇത്രവേഗം പണി തീരുമെന്ന് അവൾ കരുതിയില്ല..
അവൾക്കീ തോട്ടത്തിൽ നിന്ന് പോവാനേ തോന്നിയില്ല..
