വിവാഹത്തിനു രണ്ടു വർഷം കഴിഞ്ഞ് കമല സിദ്ദുവിനെ പ്രസവിച്ചു..ആൺകുട്ടി ആണെന്നറിഞ്ഞതോടെ അയാൾ ആ താക്കോൽ ശങ്കരനെ ഏൽപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അച്ഛൻ കൈമൾ തനിക്ക് നൽകിയ ഉപദേശം അറിയിച്ചു.. സ്വന്തം പിതാവായി ശിവരാമൻ ഉള്ളതുകൊണ്ട് അന്ന് ആ താക്കോൽ വാങ്ങാൻ ശങ്കരൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല, അതുകൊണ്ട് തന്നെ ശങ്കരന് കൂടി കിട്ടുന്ന ഒരു സ്ഥലത്ത് ശിവരാമൻ അത് എടുത്തുവെച്ചു…
പിന്നെയും കാര്യങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ പോകുമ്പോളാണ് ഒരു തോണി മറിഞ്ഞുള്ള അപകടത്തിൽ അച്ഛൻ ശിവരാമനും അമ്മ കമലയും സിദ്ധുവിന് നഷ്ടമാകുന്നത്… അന്ന് ആ സങ്കട കണ്ണീരിനിടയിലാണ് ശിവരാമൻ പറഞ്ഞിരുന്ന കാര്യങ്ങളും കൈമളുടെ നിർദ്ദേശങ്ങളും എല്ലാം ശങ്കരന്റെ മനസിലൂടെ കടന്നുപോയത്… അന്ന് മുതൽ അയാൾക്ക് മനസിലായി താൻ കൈമാറാനുള്ളത് അത്ര നിസാരപ്പെട്ട ഒന്നല്ലെന്നും, കാലങ്ങൾക്ക് മുൻപ് അത് കൂട്ടിക്കിഴിച്ചു വെച്ച ആൾ ഇനി അങ്ങോട്ട് ഇത് സഞ്ചരിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളും വ്യക്തമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടാകുമെന്നും… പക്ഷെ അത് എന്താണെന്നും എന്ത് തരത്തിലുള്ള മാറ്റങ്ങളാണ് കൊണ്ടുവരാൻ പോകുന്നതെന്നോ ആ പാവത്തിന് അറിയില്ലായിരുന്നു, അല്ല അത് അയാളെ ഏൽപ്പിച്ച ശിവരാമനും…..
——-========——-=======–
ഇനി സിദ്ധുവിലേക്ക് തന്നെ വരാം
സിദ്ധു – ഇലഞ്ഞിദേശം എന്ന മനോഹരമായ ഗ്രാമത്തിലെ ധനികമായ ചിറക്കൽ തറവാട്ടിലെ സന്തതി..പക്ഷെ 3മത്തെ വയസിൽ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും നഷ്ടപ്പെട്ടു അനാഥത്വം പേറേണ്ടി വന്ന നിർഭാഗ്യവാൻ…പണം എത്രത്തോളം ഉണ്ടെങ്കിലും അനാഥത്വം വലിയൊരു ദാരിദ്ര്യമാണെന്ന് സിദ്ധു വളരെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ മനസിലാക്കി, അതിനുള്ള അവസരം ഇല്ലാതാക്കാൻ ശങ്കരനും ലക്ഷ്മിയും വളരെയേറെ പരിശ്രമിച്ചെങ്കിലും…
പെൺകുട്ടികൾ മാത്രമായിരുന്ന അവർക്ക് സിദ്ധു പ്രിയപ്പെട്ടവനായിരുന്നു…സിദ്ദുവിന്റെ സ്വത്തുക്കൾ എല്ലാം ശങ്കരൻ നല്ല രീതിയിൽ നോക്കി… എങ്ങനെ വേണമെങ്കിലും കൈകാര്യം ചെയ്യാമായിരുന്ന കണക്കറ്റ സ്വത്തുക്കൾ അയാൾ വെറുമൊരു കാര്യസ്തനായി നിന്നു മാത്രം നോക്കിപ്പോന്നു…
കണ്ണെത്താ ദൂരത്തോളം പരന്നു കിടന്ന നെൽപാടവും, അതിനെ വെല്ലുന്ന തെങ്ങും കവുങ്ങും നിറഞ്ഞ തോട്ടങ്ങളിൽ നിന്നും കിട്ടുന്ന അദായമെല്ലാം അയാൾ കണക്കെഴുതി സൂക്ഷിച്ചു വെച്ച് പോന്നു…ആരും നോക്കാനില്ലെങ്കിലും ദൈവത്തിനു മുന്നിൽ കുറ്റക്കാരനാവരുതെന്നു അയാൾക്ക് നിർബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു…
അനാഥൻ ആയി ജീവിച്ചു തുടങ്ങിയത് സിദ്ധുവിൽ ഉണ്ടാക്കിയ മുറിവ് ചെറുതൊന്നുമായിരുന്നില്ല..മുൻകോപവും അനുസരണയില്ലായ്മയും കൂടി വന്നപ്പോളാണ് നാട്ടിലെ സ്കൂളിലെ ഗോപൻ മാഷ് അവനെ റെസിഡൻസ് സ്കൂളിലേക്ക് അയക്കാൻ പറയുന്നത്… പണമുള്ളത് കൊണ്ട് തന്നെ അവർ കുറച്ചു ദൂരെയുള്ള ഇന്റർനാഷണൽ സ്കൂളിൽ അവനെ ചേർത്ത് പഠിപ്പിച്ചു… ഗോപൻ മാഷിന്റെ തന്നെ നിർബന്ധം കൊണ്ട് അവിടെ അവന്റെ ദേഷ്യം കുറക്കാൻ വേണ്ടി മാർഷ്യൽ ആർട്സ് ക്ലാസിനു കൂടി ചെയ്തിട്ടാണ് ശങ്കരൻ പോന്നത്…അത് പക്ഷെ അവന്റെ ജീവിതത്തിലെ വഴിത്തിരിവായെന്നു വേണമെങ്കിൽ പറയാം, കാരണം, അവന്റെ ദേഷ്യം പരിശീലത്തിനു വേണ്ടി ചിലഴിക്കാനുള്ള ഊർജമാക്കി മാറ്റാൻ തുടങ്ങിയതോടു കൂടി അത് വലിയ മാറ്റമാണ് ഉണ്ടാക്കിയത്…
പക്ഷെ ഇതെല്ലാം മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിച്ച വഴികളിലൂടെയുള്ള അവന്റെ സഞ്ചാരങ്ങളാണെന്നു ചുറ്റുമുള്ളവർ മറന്നു പോയിരുന്നു… അതിനുള്ള ഓരോ നിമിത്തങ്ങളായി എല്ലാം ഉത്ഭവിച്ചു എന്ന് മാത്രം
വർഷത്തിൽ മൂന്നോ നാലോ തവണ മാത്രമേ സിദ്ധുവിന് വീട്ടിൽ വരാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നുള്ളൂ, അതിൽ മദ്യവേനലവധി രണ്ടുമാസം നാട്ടിൽ നിക്കുന്നത് ചെറുപ്പത്തിൽ അവനു ഇഷ്ടമായിരുന്നില്ല.. സ്കൂളിലെ രീതിയും നാട്ടിലെ രീതികളും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നതിനാൽ ആദ്യമെല്ലാം നാടെന്നത് അവനു വെറുപ്പായിരുന്നു..പൊതുവെ ആ സമയത്തെ അന്തർമുഖത്വം കാരണം സ്വന്തം റൂമിൽ നിന്നും പുറത്തുവരാൻ പോലും ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല.. സാധാ സമയവും ഒന്നുകിൽ പുസ്തകവായന അല്ലെങ്കിൽ പഠിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കുങ് ഫൂ പ്രാക്റ്റീസ് നടത്തിയും അവൻ സമയം കളഞ്ഞു… ഏതാണ്ട് സമപ്രായത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ശങ്കരന്റെ മക്കൾ നീതുവിനോടും സിതാരയോടും പോലും അവനു മമത ഉണ്ടായിരുന്നില്ല… എന്നാൽ വളർന്നു കൗമാരകാലഘട്ടത്തിൽ വരുന്നതോട് കൂടിയാണ് തന്റെ നാടിന്റെ ഭംഗിയും നാട്ടിലെ ആളുകളുടെ ഭംഗിയുമെല്ലാം അവൻ ആസ്വദിക്കാൻ തുടങ്ങിയത്…കൗമാരം അവന്റെ ജീവിതത്തിനു കുറേകൂടി നിറങ്ങൾ നൽകി… വർഷങ്ങളുടെ കുങ് ഫു പഠനവും അതുകൊണ്ട് കൊണ്ട് കിട്ടിയ ശരീരവും മാതാപിതാക്കളിൽ നിന്നും കിട്ടിയ തരക്കേടില്ലാത്ത സൗന്ദര്യവും അന്തർ മുഖത്വം മാറ്റി അവനു കോൺഫിഡൻസ് സമ്മാനിച്ചു .. പിന്നീട് രണ്ടു മാസക്കാലം നാട്ടിൽ വരാനും നാട് കറങ്ങാനുമുള്ള അവന്റെ ത്വര കൂടി….