നെല്ലളക്കുന്ന പറ പോലുള്ള ആ വലിയ പൊക്കിള്ച്ചുഴിയ്ക്ക് താഴെ വച്ച് മാത്രമേ അവര് എപ്പോഴും സാരി ഉടുക്കാറുള്ളൂ. മുമ്പൊക്കെ പലപ്പോഴും ഞാനത് ഒളിഞ്ഞു നോക്കി വെള്ളമിറക്കിയിരുന്നു.
ഷോര്ട്ട് സ്ലീവ് ഉള്ള ബ്ലൗസാണ് അവരെപ്പോഴും ധരിക്കുന്നത്. അപ്പോഴൊക്കെ തുടയുടെ മുഴുപ്പുള്ള ആ വെളുത്തു തുടുത്ത കൈവണ്ണയും ബ്ലൗസിനുള്ളില് കൂര്ത്തു മുഴച്ചു നില്ക്കുന്ന ആ മുഴുത്ത ഇളനീര് പോലുള്ള മുലകളും കാണാന് വല്ലാത്തൊരു ഓമനത്തമാണ്.
ഒറ്റ നോട്ടം കൊണ്ട് തന്നെ കടിച്ചു തിന്നാന് തോന്നുന്ന രൂപമാണ് മേമയുടെ ചന്തിയ്ക്ക്. നല്ലപോലെ വിരിഞ്ഞ് ഒരല്പം തള്ളി നില്ക്കുന്ന ആ ചന്തിയുടെ മേല്ഭാഗം ചെറിയ ഓവല് ഷേപ്പ് പോലെ തോന്നും. അതിന്റെ തുളുമ്പി
തുളുമ്പിയുള്ള ആ ഇളക്കം മാത്രം മനസ്സിലോര്ത്ത് പണ്ടൊക്കെ പലവട്ടം ഞാന് വാണം വിട്ടിട്ടുണ്ട്.ആ ഭാഗത്തെ ഷേപ്പ് എനിക്ക് എന്നും അത്രയേറെ പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്.
കല്ല്യാണത്തിന് മുമ്പ് വരെ മേമ നന്നായി നൃത്തം ചെയ്യുമായിരുന്നെന്നു കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അത് കൊണ്ടൊക്കെയാവാം ആ ശരീരം ഇന്നും ഷേപ്പൊത്ത് ഉടയാതെ നില്ക്കുന്നത്.
കണ്ണൂര് താഴെ ചൊവ്വയിലേക്കാണ് അവരെ കെട്ടിച്ചിരുന്നത്. ഇളയച്ചന് വില്ലേജ് ഓഫീസറായിരുന്നു. നല്ല കറുത്ത മാക്രിയെപ്പോലെ ഒരു സാധനം. ഗവര്മെന്റ് ഉദ്യോഗത്തിന്റെ ഒറ്റ മേന്മയല്ലാതെ മേമയെ കെട്ടാന് മറ്റൊരു യോഗ്യതയും ഞാന് അയാളില് കണ്ടിരുന്നില്ല.
ആ സമയങ്ങളിലൊക്കെ മേമയ്ക്ക് എന്നോടും അനിയത്തിയോടുമൊക്കെ വലിയ കാര്യമായിരുന്നു.
മൂന്നു വര്ഷം മുമ്പ് അവര് വിവാഹബന്ധം വേര്പിരിഞ്ഞു. മേമയ്ക്ക് ഒരിക്കലും കുട്ടികളുണ്ടാവില്ല എന്നതായിരുന്നു പ്രശ്നം. ഐവിഎഫ് പരീക്ഷിക്കാന് പോലും പറ്റാത്ത അവസ്ഥയില് മേമയുടെ ഗര്ഭാശയത്തില് എന്തോ വലിയ പ്രശ്നമുണ്ടെന്ന് മാത്രമേ എനിക്ക് അറിയുള്ളൂ.
അതിനു ശേഷം ഞങ്ങള് ആ മുഖം ഒരിക്കലും തെളിഞ്ഞു കണ്ടിട്ടില്ല. എപ്പോഴും ഓരോ ചിന്തകളുമായിരിക്കുന്നത് കാണാം. മുമ്പൊക്കെയുള്ള ആ സൗമ്യമായ പെരുമാറ്റം ഡിവോഴ്സിനു ശേഷം പാടെ മാറി. ഒരു ചെറിയ കാര്യത്തിന് പോലും ഭയങ്കര ദേഷ്യമാണ്.
എന്നോടുമതേ.. ആ പഴയ മമതയോ സ്നേഹമോ ഒന്നുമില്ല. മൊത്തത്തില് അവര്ക്ക് ആണുങ്ങളോട് മുഴുവന് ഒരു കാര്യവുമില്ലാത്ത കലിപ്പാണ്.
എനിക്കാ സ്വഭാവം ഒട്ടും പിടിക്കാറില്ല. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഈയിടെയായി അവരെ കാണുന്നത് പോലും എന്നിലൊരു അസ്വസ്ഥത ഉളവാക്കിയിരുന്നു.
‘പാവം..ആ ജീവിതം എന്താവുമോ എന്ന ആധിയാവും അവളുടെ മനസ്സില്’ എന്ന് അമ്മ പറയുന്നത് കേട്ടിരുന്നു. ചിലപ്പോ അതാവും ആ മൂശേട്ട സ്വഭാവത്തിന് കാരണം…അമ്മമ്മയും അമ്മച്ചനും ഇനി എത്ര കാലം ഉണ്ടാവുമെന്ന് കണ്ടറിയാം.അവരുടെ കാലം കഴിഞ്ഞാ ഒറ്റയ്ക്കാവുമെന്ന ഓര്മ അവരെ അലട്ടുന്നുണ്ടാവാം.
നാല് ദിവസം മുമ്പ് അവര് വീട്ടില് വന്നിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ മൂന്നു വര്ഷത്തിനുള്ളില് ആദ്യമായാണ് അവര് വീട്ടില് വന്നത്. എന്നോടും മിഥുവിനോടും ഉപചാരത്തിനെന്നപോലെയുള്ള ഒരു അടുപ്പം മാത്രമേ കാണിച്ചുള്ളൂ എങ്കിലും അമ്മയുമായി കാര്യമായി എന്തൊക്കെയോ സംസാരിക്കുന്നത് കാണാമായിരുന്നു.
അപ്പോഴൊന്നും എനിക്കുള്ള പണിയാണ് അവിടെ ഒരുങ്ങുന്നതെന്ന് ഞാന് അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.വൈകുന്നേരം അച്ഛന് വന്നപ്പോഴും കണ്ടു എന്തോ ചര്ച്ച.
ഭക്ഷണമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് കിടക്കാറായപ്പോ അച്ഛനും അമ്മയും കൂടെ മുറിയിലേക്ക് വന്നു. അവര്ക്ക് പറയാനുണ്ടായിരുന്നത് കേട്ട് ഞാന് ശരിക്കും തകര്ന്നു പോയി.
“നിന്റെ നല്ലതിന് വേണ്ടിയാ പറയുന്നേ…ഇതാവുമ്പോ അവള്ക്കൊരു
സഹായവുമാവും. അറിയാല്ലോ..നിന്റെ അമ്മച്ചന് ഏതാണ്ട് കിടപ്പിലായ അവസ്ഥയാ.. അമ്മമ്മയ്ക്കാണേല് കണക്കാ…കൂട്ടത്തില് മുട്ട് വേദന ഒഴിഞ്ഞ നേരവുമില്ല… അവളെക്കൊണ്ട് ഒറ്റയ്ക്ക് പറ്റുന്നുണ്ടാവില്ല.. അതാവും..!”
അമ്മയുടെ മുഖത്ത് മേമയോടുള്ള സഹതാപം നിറഞ്ഞു നിന്നു.
