അവര് പുറത്തേക്കിറങ്ങി ..ഒപ്പം ഞാനും.
“ദാ..അതൂടെ എടുത്തോ..!”
മുറ്റത്തിന്റെ അതിരില് ചാമ്പക്ക മരത്തോടു ചാരിവച്ച തൂമ്പ കാണിച്ചു കൊണ്ടവര് മുന്നില് നടന്നു.
തൂമ്പയുമെടുത്ത് പിന്നാലെ നടക്കുമ്പോള് ഞാനാ വടിവൊത്ത അഴക് ശരിയ്ക്ക് കണ്ടു.
കടും ചുവപ്പ് നിറത്തില് ഒരു പ്ലയിന് നൈറ്റിയാണ് വേഷം. അതും കറക്റ്റ് ഷേപ്പില്..! ഞാന് ആഗ്രഹം പറഞ്ഞ ഓര്മ്മയിലാണോ എന്നറിയില്ല..ആ കരുത്തു ചുരുണ്ട കാര്കൂന്തല് അഴിച്ചു വിരിച്ചിട്ടിരിക്കുകയാണ്.
എന്നാല് മറ്റൊരു കാഴ്ച്ച എന്നെ വല്ലാതെ ഭ്രമിപ്പിച്ചു കൊണ്ടൊരു തിരിച്ചറിവ് പകര്ന്നു. അവര് നൈറ്റിയുടെ അടിയില് അടിപ്പാവാട ഇട്ടിട്ടില്ല..!!!!
ആ ഷഡ്ഡിയുടെ വരമ്പുകള് ഒരു തടിപ്പായി എഴുന്നു നില്ക്കുന്നതു വളരെ വ്യക്തമായി കാണാം…! അറിയാതെ ഞാനൊന്ന് മിടയിറക്കിപ്പോയി. ഇങ്ങനൊരു കാഴ്ച്ച ഇതാദ്യമാണ്.. ഒപ്പം ആ മുഴുത്തു തള്ളിയ കുണ്ടി തെറിച്ച് തെറിച്ച് തുളുമ്പുന്ന കാഴ്ച്ച കൂടെ ആയപ്പോള് എന്റെ മുണ്ടിനുള്ളില് കളംപാട്ട് തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ഷഡ്ഡിയിടാഞ്ഞത് കാരണം ചെങ്ങായി പോല്ലാപ്പാക്കുമെന്നു ഉറപ്പായപ്പോള് ഞാന് പെട്ടെന്ന് നോട്ടം മാറ്റിക്കളഞ്ഞു.
“വിചാരിച്ചപോലെ തന്നെ…കണ്ടില്ലേ..!”
കുരുമുളക് കൊടി കയറ്റിയ മുറിക്കു മരത്തിലേക്ക് ചുറ്റിക്കയറിയ കാട്ടുവള്ളി വലിച്ചു പൊട്ടിച്ചു കൊണ്ട് മേമ ആത്മഗതം നടത്തി. തൂമ്പ കൊണ്ട് അതിന്റെ കടഭാഗം വേരടക്കം പിഴുത് കളഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാനും സഹായിച്ചു.
ഒരേ നീളത്തില് കിടക്കുന്ന ഒരു വലിയ പറമ്പാണത്. നാല് വരികളിലായി നീളത്തില് ഇരുന്നൂറിലധികം മുരിക്കു മരങ്ങള് നട്ടുവളര്ത്തി അതിലേക്ക് കുരുമുളക് വള്ളി പടര്ത്തിയിരിക്കുകയാണ്. ഓരോ മരങ്ങളും ഒരേ അകലത്തിലാണ്. മുകളിലോട്ട് നില്ക്കുന്ന ഒരു കൊമ്പൊഴികെ ബാക്കിയെല്ലാം വെട്ടിക്കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
അതേപോലുള്ള മൂന്നു പറമ്പുകളിലാണ് ആ കൃഷി ഉള്ളത്. മൂന്നോ നാലോ അടി മാത്രം ഉയരമേയുള്ളൂ ഓരോ പറമ്പുകളും തമ്മില്.
രണ്ടു പറമ്പുകളിലേയും ഓരോ മരവും പരിശോധിച്ച് കാട്ടുവള്ളികളെല്ലാം അറുത്തു മാറ്റി വൃത്തിയാക്കിക്കൊണ്ട് ഞങ്ങള് മൂന്നാമത്തെ പറമ്പിലേക്ക് കയറി.
“എന്ത് പറ്റി ഇന്നലെ..?”
ഏറെ നേരമായുള്ള മൌനം വെടിഞ്ഞുകൊണ്ട് മേമ ചോദിച്ചു.
അപ്രതീക്ഷിതമായതിനാല് ഞാന് ഒന്ന് വിളറി. കൊടി വൃത്തിയാക്കുന്ന തിരക്കില് മേമ എന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നതേയില്ല.
എന്നില് നിന്നും മറുപടിയൊന്നും കിട്ടാതായതോടെ അവരാ പ്രവൃത്തി നിര്ത്തി എന്നെ നോക്കി.
“എന്തേ…ചെവി കേള്ക്കില്ലേ..?”
മേമയുടെ മുഖത്തൊരു നിര്വ്വികാരത പടര്ന്നു.
“…അത്രേം നേരം ഒരു കുഴപ്പോമില്ലാതെ കളിതമാശകള് പറഞ്ഞോണ്ടിരുന്ന ആള് പെട്ടെന്ന് ഭക്ഷണം പോലും വേണ്ടെന്നു വച്ച് എണീറ്റ് പോയ കാര്യമാ ചോദിച്ചത്..!”
അവര് എനിക്ക് നേരെ നിന്ന് എളിയില് കൈകുത്തിക്കൊണ്ട് തറപ്പിച്ചു നോക്കി. അതിനപ്പുറം ആ മുഖത്തു ദേഷ്യമൊന്നും കാണാത്തത് എനിക്ക് വലിയ ആശ്വാസമായി. എന്തെങ്കിലുമൊരു തട്ടുമുട്ട് മറുപടിയില് ചിലപ്പോ വിഷയം തീര്ന്നേക്കും.
“എനിക്ക് വിശപ്പില്ലായിരുന്നു മേമേ..അതാ..!”
സന്ദര്ഭം ഒന്ന് ലഘൂകരിക്കാനായി ഞാനൊരു ചിരിയോടെയാണ് മറുപടി പറഞ്ഞത്.
“അതിന്റെ കാരണമാ ഞാന് ചോദിച്ചത്..ഇളിക്കാതെ അത് പറ..!”
അവര് കളിയായെന്നവണ്ണം എന്റെ കൈവണ്ണയില് ഒന്ന് തല്ലി.
ഞാന് പെട്ടെന്ന് വേദനിച്ചിട്ടെന്ന വണ്ണം മുഖത്തൊരു ശോകഭാവം വരുത്തി. ഒരു മറുപടി ആലോചിക്കാന് ഒരല്പം സമയം കിട്ടാനായിരുന്നു ആ പ്രകടനം. എന്നാല് മേമ അത് ഒട്ടും കാര്യമാക്കിയതേയില്ല.
കാര്യമറിയാതെ പിന്മാറില്ല എന്നൊരു ഭാവമായിരുന്നു അവരുടെ മുഖത്ത്.
ഞാനാകെ പെട്ടു..ചുമ്മാ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാ അവര് വിശ്വസിക്കില്ല. തക്കതായ ഒരു കള്ളം കാരണമായി പറയണം. എന്ത് പറയും..
പെട്ടെന്ന് തലയില് ബള്ബ് മിന്നി. പ്രശ്നം സോള്വാകുമെന്ന് മാത്രമല്ല വേറെയും ഗുണങ്ങള് ഉണ്ടായേക്കാവുന്ന ഒരു ആശയം മനസ്സിലുദിച്ചു.