“ഇവൾ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നോ. സാം എവിടെ”
“ഇവൾക്ക് കുടിക്കാൻ എന്തോ വാങ്ങി കൊണ്ടുവരാം എന്ന് പറഞ്ഞ് പോയതാ, കുറച്ച് നേരമായി” ലോഹിത് പറഞ്ഞു. രണ്ടാളും കൂടി സാം’നെ ചുറ്റും നോക്കി, കൗണ്ടറിൽ അവൻ ഒരു കുട്ടിയോട് സംസാരിച്ച് അവിടെ ഇരിപ്പുണ്ട്.
“എടാ ലോഹി, ഇവൻ കൂറേ നേരം ആയാലോ പോയിട്ട്. കുടിക്കാൻ എന്തെകിലും കൊണ്ടുവരാൻ ഇത്ര സമയത്തിന്റെ ആവിശ്യം ഒക്കെ ഉണ്ടോ” ഹൃതിക് ചോദിച്ചു. അത് കെട്ടവൾ സാം എവിടെ എന്ന് നോക്കി. അവിടെ അവൻ ആരോടോ സംസാരിച്ച് ഇരിക്കുന്നത് കണ്ട് ദേഷ്യം പിടിച്ച സാനിയ അവിടെ നിന്നും എഴുനേറ്റ് പോയി.
“ഞാൻ എന്റെ ഫ്രണ്ട്സിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോവാൻ… അവൻ വരുമ്പോ പറഞ്ഞേക്ക്”
“രാജ്ഞി ഉത്തരവ് തണലോ… ഇവൻ ഇത് വേറെ ആരെയും കിട്ടാഞ്ഞിട്ട് ആണോ” ഹൃതിക് ലോഹിത് കേൾക്കെ പറഞ്ഞു. അതെ സമയം തന്നെ സമീറും അവിടെ എത്തി. അവളെ അവിടെ കാണാത്തപ്പോ തന്നെ ഇവൻ കാര്യങ്ങൾ ഊഹിച്ച് എടുത്തു.
“ഇന്ന് ആരായിരുന്നു നിന്ടെ ഇര…” സാം ഹൃതികിനോട് ചോദിച്ചു.
“എന്തൊക്കെ ആട കുണ്ണേ വിളിച്ച് പറയണത്. ആ പഞ്ചാബി കൊച്ചിന്റെ കൂടെ കുറച്ച് നേരം ഉണ്ടായിരുന്നു അത്ര തന്നെ. മൈരൻ ഇര എന്നൊക്കെ…” ഹൃതിക് പറഞ്ഞു.
“ഇപ്പൊ ഇങ്ങനെ ആണെകിൽ, നാട്ടിൽ ഉള്ള ടൈമിൽ എത്ര എന്നതിനെ ഇവൻ വളച്ച് കാണുമോ എന്തോ” സമീർ ചോദിച്ചു. അത് കേട്ടതും ഹൃതികിന്റെ കണ്ണിലേക്ക് ഇരുട്ട് കേറി തുടങ്ങി, അവൻ ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് പഴയ കഥകൾ എല്ലാം ഓർമ വന്നു, അവന് തല പൊട്ടി തെറിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി.
“നമക്ക് പോയി ഒന്ന് ഡാൻസ് കളിച്ചാലോ…” പെട്ടന്ന് ചാടി എഴുനേറ്റ് ഹൃതിക് ചോദിച്ചു . ലോഹിത് സമ്മതം മൂളി, സാം സാനിയയെ കണ്ടിട്ട് വരാം എന്നും പറഞ്ഞ് പോയി.
ഡാൻസ് കളിക്കാൻ അറിയില്ലെങ്കിലും തന്ടെ മനസ്സ് ശരീരത്തിന്റെ പൂർണ നിയന്ത്രണവും ഏറ്റെടുത്ത് അവനെ കൊണ്ട് എന്തക്കയോ ചെയ്യിപ്പിച്ചു. അവനോട് അവിടെ വെച്ച് ലോഹിത് പറയുന്നത് ഒന്നും അവനെ കേൾക്കാൻ പറ്റാതെ ആയി. ഇത് മനസ്സിലാക്കിയ ലോഹിത് അവനെ പിടിച്ച് ഒരു സ്ഥലത്ത് ഇരുത്തി.
“എടാ കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ലാലോ ലെ” ലോഹിത് ചോദിച്ചു. അവൻ കുറച്ച് വെള്ളം തരാൻ വേണ്ടി ആംഗ്യം കാണിച്ചു. ലോഹിത് കുറച്ച് വെള്ളം എടുക്കാൻ വേണ്ടി പോയി. ഇതേ സമയം തന്റെ അടുത്ത് ഇരുന്ന പെണ്ണ് അവന് നേരെ ഒരു കുപ്പി വെള്ളം നീട്ടി. അവൻ അത് വാങ്ങി കുടിച്ചു.
ഈ പബ്ബിൽ മോഡേൺ ഡ്രസ്സ് ഇടാതെ വന്നത് അവൾ മാത്രം ആയിരുന്നു എന്ന അവൻ ശ്രേധിച്ചു. ബംഗിയോടെ പിരിച്ചു കെട്ടിയ മുടി, ചെറിയ രണ്ട് കണ്ണിന്ടെയും നടുവിൽ ചെറിയ ഒരു പൊട്ട്. പക്ഷെ കോളേജിൽ കുട്ടികൾ മാത്രം ഉണ്ടായിരുന്ന ആ പബ്ബിൽ ഇവളെ മാത്രം കണ്ട് പരിചയം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല ഹൃതിക്കിന്. സീനിയർസിന്റെ കൂടെ ആയിരുന്നു അവൾ ഇരിക്കുന്നത്, ഒരു പക്ഷെ സീനിയർ ആയത് കൊണ്ടായിരിക്കും കാണാത്തത് എന്നും കരുതി അവൻ അവിടെ നിന്നും പോയി.
പാർട്ടി എല്ലാം കഴിഞ്ഞു… ഒരു ആഴ്ചക്ക് മെല്ലെ ലീവ് ഉണ്ട്, എല്ലാം വീട്ടിലേക്ക് പോയി. ഹൃതിക് മാത്രം പോയില്ല… അവനെ വീട്ടിലേക്ക് അമ്മ കൂറേ വിളിച്ചെങ്കിലും തിരക്കും, യാത്രയുടെയും പൈസ പറഞ്ഞ് അവൻ അവിടെ തന്നെ നിൽക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഒരിക്കലും നാട്ടിലേക്ക് പോവാതെ എത്ര കാലം വേണമെങ്കിലും ഒളിച്ച് ഇരിക്കാൻ അവൻ തയ്യാറായിരുന്നു.
(ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം വീണ്ടും ക്ലാസ് തുടങ്ങുന്ന ദിവസം)
(ഹിന്ദിയിലും ഇംഗ്ലീഷും ഒക്കെ ആയിട്ട് ആണ് ക്ലാസ് എടുകാർ, ഇവിടെ മലയാളത്തിൽ എഴുതാം)
ലോഹിതും സമീറും ഒരുമിച്ച് ഇരിക്കുന്നു, ഹൃതിക് കുറച്ച് അപ്പുറത് ആ പഞ്ചാബി കുട്ടിയുടെ കൂടെയും.
“ഇങ്ങനെ ആണ് അപ്പൊ നിങ്ങളുടെ സെക്കന്റ് ഇയർ മൊത്തത്തിൽ ഉണ്ടാവുക. ഫസ്റ്റ് 2 മാസം ക്ലാസ്, പിന്നെ ഇന്റേൺഷിപ് അത് കഴിഞ്ഞാ എക്സാം. നോട്ട് ഇന്റേൺഷിപ്പിന് പോയാൽ നിങ്ങളുടെ ഫൈനൽ ഇന്റർവ്യൂവിന് ഗുണം ചെയ്യും” ക്ലാസ് എടുത്തുകൊണ്ടിരുന്ന സർ പറഞ്ഞു. ഇതേ സമയം പിന്നിലൂടെ ഹൃതിക് ആരും കാണാതെ തന്ടെ കൂട്ടുകാരുടെ അടുത്തേക്ക് സീറ്റ് മാറുക ആയിരുന്നു.