മരുപ്പച്ച – 3 2

“അങ്കിളേ, ഇന്നാണ് ആ ദിവസം…. മറക്കണ്ട….”

“ഞാനൊന്നും പറയുന്നില്ല. നീ… നിന്‍റെ പാട്….”

പിന്നെ അവള്‍ വലുതായി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല….. ചില്ലറ ചെറു വര്‍ത്തമാനവുമായി കവലയില്‍ എത്തി…. എന്നിട്ട് രണ്ടുവഴി പിരിഞ്ഞു….. അന്നും പകല്‍ അസ്തമിച്ചു….. ആരതി നല്ല ത്രില്ലിലാണ്….. അവള്‍ കുളിച്ചു വൃത്തിയായി വന്നു… അടിവസ്ത്രങ്ങള്‍ ഇല്ലാതെ, ഒരു ചെറിയ ഷോര്‍ട്ട്സും, ടീഷര്‍ട്ടും മാത്രം ധരിച്ചു തയ്യാറായി നിന്നു…. എങ്കിലും, സമയം അടുക്കുംതോറും അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പിന്‍റെ വേഗത കൂടിക്കൂടി വന്നു. താന്‍ സംഭരിച്ചു വച്ചിരുന്ന ധൈര്യമൊക്കെ തന്നെ കൈവിട്ടു എന്നൊരു തോന്നല്‍ ഉള്ളിലാകെ വ്യാപിച്ചു…. ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോഴും അവള്‍ക്ക് അയാളുടെ മുഖത്ത് നോക്കാന്‍ കഴിയാത്ത അവസ്ഥ….. താന്‍ പോരടിച്ചു നേടിയ ആ കടമ്പ ആലോചിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ ഒരു വിറയല്‍ ഉള്ളില്‍ ഉണ്ട്…. ഒന്നും വേണ്ടിയിരുന്നില്ല എന്ന ഒരു തോന്നല്‍…..

ചേച്ചിയുടെ മുഖത്ത് നോക്കുമ്പോള്‍, ചേച്ചി തന്നെ കളിയാക്കുന്ന പോലെ ഒരു മുഖഭാവം….. അവള്‍ തന്നെ കൈവെടിഞ്ഞ ആ ധൈര്യം തിരികെ പിടിക്കാനുള്ള ഒരു തയ്യാറെടുപ്പ് മനസ്സില്‍ ആസൂത്രണം ചെയ്തു തുടങ്ങി… അവള്‍ ഒരു വെരുകിനെ പോലെ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടുമൊക്കെ നടന്നു…. അവള്‍, കൈകള്‍ രണ്ടുംകൂടി കൂട്ടി തിരുമ്മിക്കൊണ്ടിരുന്നു.. ആതിര, മറ്റ് ജോലികള്‍ തീര്‍ക്കുന്നതിനുള്ള ശ്രമത്തിനിടെയും ആരതിയെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആരതി ഇതിനിടെ രണ്ടു തവണ മൂത്രശങ്ക തീര്‍ക്കാനും പോയി…. ഒടുവില്‍ ആതിര, ജോലികളെല്ലാം ഒതുക്കി എത്തി…. അനിയത്തിയുടെ അസ്വസ്ഥത കണ്ടു അവള്‍ കാര്യം തിരക്കി…

“നീ എന്താ മോളേ ഇങ്ങനെ നില്‍ക്കുന്നത്… ചേട്ടന്‍ മുറിയില്‍ പോയി നിന്നെ കാത്തിരിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് എത്ര സമയമായി… നീ നിന്‍റെ ആഗ്രഹം ഉപേക്ഷിച്ചോ?”

“ചേച്ചീ, ആഗ്രഹമൊക്കെ ഉണ്ട്… പക്ഷേ, സമയം അടുത്ത് വന്നപ്പോഴേക്കും ഉള്ളില്‍ ഒരു ഭയമോ, വിറയലോ എന്തൊക്കെയോ തോന്നുന്നു…”

“എങ്കില്‍ പിന്നെ മോള് പോയിക്കിടന്നു ഉറങ്ങാന്‍ നോക്ക്… പിന്നെ എപ്പഴെങ്കിലും ധൈര്യമൊക്കെ തിരികെ പിടിച്ചിട്ടു നമുക്ക് ശ്രമിക്കാം…..”

“എന്നാലും ചേച്ചീ….. ചേച്ചി കൂടി വാ….”

“അയ്യേ! ഇതൊക്കെ പരസ്യമായി ചെയ്യാനുള്ളതാണോ? ഇതൊക്കെ ഓരോരുത്തരുടെയും സ്വകാര്യമല്ലേ?”

“ഇന്നലെയും, അതിനു മുന്‍പുള്ള ദിവസവുമൊക്കെ നിങ്ങളുടെ പണി ഞാന്‍ കണ്ടല്ലോ….”

“അത് നീ ഒളിഞ്ഞു നോക്കിയതല്ലേ….”

“എന്‍റെ പൊന്നു ചേച്ചിയല്ലേ… എന്നെ ഒന്ന് സഹായിക്ക് ചേച്ചീ…..”

“അതിനുള്ള അവസരം ഉണ്ടാക്കാനും ചേട്ടനെക്കൊണ്ട് സമ്മതിപ്പിക്കാനുമൊക്കെ എന്ത് വീറും വാശിയുമായിരുന്നു… എന്നിട്ടിപ്പോഴെന്തു പറ്റി?”

“അതൊരു ചെറിയ സ്റ്റാര്‍ട്ടിംഗ് ട്രബിള്‍…. അത്രയേ ഉള്ളൂ… അതിനു ചേച്ചി ഒന്ന് സഹായിക്കണം…..”

“എന്നാല്‍ വാ….”

അങ്ങനെ രണ്ടാളും കൂടി അയാളുടെ മുറിയിലേയ്ക്ക് പോയി…. ആതിര ഒരു ഫുള്‍ പാവാടയും ടീഷര്‍ട്ടുമാണ് ധരിച്ചിരുന്നത്…. ഇന്ന് തന്‍റെ ഊഴമല്ലാത്തതിനാല്‍, ആതിര, അടിവസ്ത്രങ്ങളൊക്കെ ധരിച്ചിരുന്നു…. ആതിര ചാരിയിരുന്ന കതക് തുറന്നു ഉള്ളില്‍ കയറി… എന്നിട്ടും ആരതി മുറിയിലേയ്ക്ക് കയറാതെ പുറത്ത് തന്നെ മറഞ്ഞു നിന്നു. ആതിര അകത്ത് ചെന്ന് അയാളുടെ കട്ടിലില്‍ ഇരുന്നു….

“ഇന്ന് നിന്‍റെ അനിയത്തി തയ്യാറായി നിന്നിട്ട് എന്ത് പറ്റി? അവള്‍ക്ക് നല്ല ബുദ്ധി ഉദിച്ചോ?”

“നല്ല ബുദ്ധി ഒന്നും ഉദിച്ചില്ല. ഒരു സ്റ്റാര്‍ട്ടിംഗ് ട്രബിള്‍… അത്രയേ ഉള്ളൂ…എന്നെ കൂട്ടിനു വിളിച്ചുകൊണ്ടു വന്നതാ…. ആള് ദേ പുറത്ത് നാണിച്ചു നില്‍പ്പുണ്ട്…..”

“നീ ഒന്നുകൂടി പറഞ്ഞു നോക്ക്…. നല്ല മനസ്സ് ഉണ്ടെങ്കില്‍ തിരികെ പോകാന്‍ പറ…..”

“എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല ചേട്ടാ…. എന്നാലും ഞാന്‍ ഒന്നുകൂടി ശ്രമിക്കാം….. പക്ഷേ, എനിക്ക് അങ്ങനെ ഒരു പ്രതീക്ഷയും ഇല്ല….”

അത് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവള്‍ എഴുന്നേറ്റ് പുറത്തേയ്ക്ക് പോയി…. അഞ്ച് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍, ആതിര അനിയത്തിയെയും പിടിച്ചുകൊണ്ടു മുറിയിലേയ്ക്ക് വന്നു…. പക്ഷേ, അവള്‍ അപ്പോഴും ചേച്ചിയുടെ പിന്നിലായി നാണിച്ചു നിന്നതേ ഉള്ളൂ…. അവരെ രണ്ടിനെയും കൂടി കണ്ട അയാള്‍, കട്ടിലില്‍ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു…. അയാളുടെ കാലുകള്‍ താഴേയ്ക്ക് തൂക്കിയിട്ടിരുന്നു…. ആതിര, പെട്ടെന്ന് അവളെ പിടിച്ചു തന്‍റെ മുന്നിലേയ്ക്ക് നിറുത്തിയിട്ട് പറഞ്ഞു: