മുടിയനായ പുത്രൻ 70അടിപൊളി  

ഞാൻ ചെറിയമ്മേടെ എല്ലാ തൊളകളിലും കുണ്ണകേറ്റും! നടു വിരൽ ചന്തിയിടുക്കിലേക്കു കേറ്റിയപ്പോൾ വിരലിൽ കോണകത്തുണി തടഞ്ഞു…

ആഹ്! ചെറിയമ്മ കാൽ വിരലുകളിലുയർന്നു. ഞാൻ പോട്ടെടാ തെമ്മാടീ! ചേച്ചിയന്വേഷിക്കും.

കോണകത്തിൻ്റെ നിറമെന്താടീ മോളേ? ഞാൻ ചന്തിക്കുപിടിച്ചു ഞെരിച്ചുകൊണ്ടു ചോദിച്ചു.

ൻ്റെയെല്ലാം വെള്ളയാണെടാ. പാർവ്വതിയേച്ചീടേത് ചുവപ്പാണ്. ചേച്ചീടെ എല്ലാം പട്ടുകോണകമാണ്. എൻ്റെ മുന്നിൽ മുഴുത്തു തുടങ്ങിയ കുണ്ണയിൽ കൈലിക്കു മോളിലൂടെ ചെറിയമ്മ ഞെരിച്ചു വിട്ടു. പാർവ്വതിയേച്ചീടെ കാര്യം കേട്ടപ്പോൾ ചെക്കൻ്റേത് പൊങ്ങിയല്ലോ!

അമ്മേടെ മൊല കുടിക്കാത്ത മോനാണ് ഞാൻ. ഇതാണെൻ്റെയമ്മ. ഞാൻ ചെറിയമ്മയെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കി..

നീയാണെൻ്റെ ഇളയ മോൻ കണ്ണാ! നിയ്യെപ്പ വിളിച്ചാലും ഞാൻ വരും. ആ സ്വരമിടറി. എൻ്റെ കണ്ണും നിറഞ്ഞുപോയി.

കുളീം തേവാരോം കഴിഞ്ഞു റഡിയായപ്പോൾ മീരേച്ചീടെ ദൂതൻ വന്നു. ബിബി. ചിറ്റപ്പാ! വല്ല്യമ്മ വിളിക്കുന്നു. കയ്യോടെ പിടിച്ചോണ്ടു ചെല്ലാനാ പറഞ്ഞത്. ചെക്കനെൻ്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ തൂങ്ങി.

മീരേച്ചീടെ മുഖത്ത് ആകെ അങ്കലാപ്പായിരുന്നു! ഡാ നീ വന്നേ! ചേച്ചിയെന്നേം കൊണ്ട് മോളിലേക്കോടി.

ആകപ്പാടെ വിയർത്ത് അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും നടക്കുന്ന സുധിയേട്ടനെയാണ് ഞാൻ കണ്ടത്.

എന്താണ് ഇഷ്യൂ? ഞാനാരാഞ്ഞു.

ഡാ കല്ല്യാണത്തിൻ്റെ റിസപ്ഷൻ അടുത്ത ടൗണിലെ ഹാളിലാണ്. ഇനി ഒരാഴ്ച്ചേ ഒള്ളൂ. ഏൽപ്പിച്ചവർ കാശും കൊണ്ടു മുങ്ങി. കല്ല്യാണച്ചടങ്ങ് അമ്പലത്തിലാണേലും ഇനിയെന്തു ചെയ്യുമെടാ? മീരേച്ചി തേങ്ങി..

ഞാനൊന്നു നോക്കട്ടെ ചേച്ചീ. ഞാൻ ക്ലബ്ബിലെ സുഹൃത്തിനെ വിളിച്ചു. മഹാഭാഗ്യം. ആ ദിവസം ക്ലബ്ബിൻ്റെ ഓഡിറ്റോറിയം ഒഴിവാണ്. നേരത്തേ ബുക്കു ചെയ്ത പാർട്ടി വീട്ടിലെ മരണം കാരണം വിവാഹം നീട്ടിവെച്ചതാണ്. ഇന്നലെയാണ് വിവരം കിട്ടിയത്. ഞാനുടനേ ബുക്കു ചെയ്തു.

വിവരമറിഞ്ഞ സുധിയേട്ടൻ ആശ്വാസം കൊണ്ടു റിലാക്സ്ഡായി കസേരയിലേക്കു വെട്ടിയിട്ടപോലെ വീണു! തോർത്തെടുത്ത് മുഖവും കഴുത്തും തുടച്ചു. മീരേച്ചി എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ഇതിനൊള്ള പ്രതിഫലം ഞാനെടുത്തോളാടീ! ഏട്ടൻ കാണാതെ മീരേച്ചീടെ തടിച്ചു കൊഴുത്ത ചന്തിക്ക് ഞാനൊരു നുള്ളുകൊടുത്തു… ചേച്ചിയൊന്നു പുളഞ്ഞു…തെമ്മാടി! മെല്ലെപ്പറഞ്ഞു.

ഹോളായി. ഇനി അറേഞ്ച്മെൻ്റു ചെയ്യണ്ടേ? ഞാൻ ചോദിച്ചു. അയ്യോടാ! ഭാര്യേം ഭർത്താവും ദേ പിന്നേം ടെൻഷനിൽ! പ്രോജക്റ്റ് എക്സ്പീരിയൻസ് എന്നെ തുണച്ചു. എല്ലാം ഷെഡ്യൂളു ചെയ്യാനുള്ള കഴിവ്. ഞാനൊന്നു മനസ്സിൽ കണക്കുകൾ കൂട്ടി. പണിയറിയാവുന്ന ആരെങ്കിലും വേണം… ഉള്ളം മന്ത്രിച്ചു.

നേരെ അലീനച്ചേച്ചിയെ മൊബൈലിൽ വിളിച്ചു. ചേച്ചിയ്ക്കറിയാവുന്ന കൊച്ചീലെ ഇവൻ്റ് മാനേജ്മെൻ്റ് കമ്പനിയുമായി കണക്റ്റു ചെയ്തു തന്നു. രണ്ടു പേർ അന്നുച്ചയ്ക്കു വന്നു. ഹോളു പോയിക്കണ്ടു. ആദ്യം തന്നെ കല്ല്യാണക്കുറി അയച്ചവരുടെ ലിസ്റ്റെടുത്ത് കഴിയുന്നവർക്കെല്ലാം മൊബൈലിൽ റിസപ്ഷൻ്റെ പുതിയ ലൊക്കേഷനയച്ചു കൊടുത്തു. പിന്നെയവർ ഡീറ്റിപീയില് ഒരു ടെംപററി കാർഡടിച്ചു. പലർക്കും ഡെലിവറി ചെയ്തു. പലയിടത്തും ഞാൻ മീരേച്ചിയേം കൊണ്ട് കാറിൽ പോയി നേരിട്ടു കാര്യം പറഞ്ഞു…

അടുത്ത ദിവസം കേറ്ററിങ്ങ്, ഇവൻ്റ് മാനേജ്മെൻ്റ്.. ആറു പേർ. ക്ലബ്ബിൽ എൻ്റെ മുറീം പിന്നെ വേറെ രണ്ടു മുറീം ഏർപ്പാടു ചെയ്തു. ഔട്ട്ഹൗസായിരുന്നു ഞങ്ങടെ ബേസ്… ആ ദിവസം പോയതറിഞ്ഞില്ല. എങ്ങിനെയോ ഞാനായി പ്രധാന നടത്തിപ്പുകാരൻ. പലവട്ടം അമ്മയേം കൊണ്ട് അടുത്ത ബന്ധുക്കളുടെ വീടുകളിൽ പോയി. അമ്മ ഞങ്ങൾ മാത്രമായ സമയങ്ങളിൽ സ്വന്തം കുട്ടിക്കാലം, വളർന്നു വന്ന സമയങ്ങൾ… ഇതെല്ലാം പങ്കു വെച്ചു. എൻ്റെ ബാല്ല്യം മാത്രം ഞങ്ങൾ മനപ്പൂർവ്വം ഒഴിവാക്കി. എന്തിനു വെറുതേ ഉണങ്ങിയ മുറിപ്പാടുകൾ മാന്തിത്തുറക്കണം? തന്തിയാനെ ഞാൻ തീർത്തും അവഗണിച്ചു.

അമ്പലത്തിൽ കല്ല്യാണം, പിന്നെ റിസപ്ഷൻ… എല്ലാം ഭംഗിയായി നടന്നു. എൻ്റെ ഗുണ്ടുമണിക്ക് ഹൈദരാബാദിൽ നിന്നും അലീനച്ചേച്ചി വഴി വരുത്തിച്ച ഒരു പേൾനെക്ക്ലേസ് ഞാൻ സമ്മാനിച്ചു. ദേ പെണ്ണു നിന്നു കരയുന്നു! അവളെന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു! മീരേച്ചീം ചേർന്നു. കൺകോണിൽ അമ്മേം ചെറിയമ്മേം കണ്ണുകൾ തുടയ്ക്കുന്നതു ഞാൻ കണ്ടു!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *