കൊച്ചു ചെക്കനല്ലായിരുന്നോ! ചവിട്ടിപ്പുറത്താക്കിയവൻ! എങ്ങനെ എൻ്റേച്ചിയെ കാണാൻ വരും? ഉള്ളിലുയർന്ന തേങ്ങലടക്കി ആ ചെവിയിൽ ഞാൻ മന്ത്രിച്ചു…
ചേച്ചിയെന്നോടൊട്ടിയമർന്നു.. ആ മുഴുത്ത മുലകൾ എൻ്റെ നെഞ്ചിലുരഞ്ഞമർന്നു.. നീയിപ്പഴെങ്കിലും ഞാൻ വിളിച്ചതു കേട്ടല്ലോടാ… നന്ദി…. മൃദുവായ സ്വരം…
ചേച്ചി ഒന്നു പിൻവാങ്ങി എന്നെയൊന്ന് ആപാദചൂഢം നോക്കി. എൻ്റെ മോനൂ… നിനക്ക് ഞാനുണ്ടടാ! ഈ കല്ല്യാണമൊന്ന് കഴിഞ്ഞോട്ടെ. നിന്നെ ഞാൻ വിടില്ല! ചേച്ചിയെന്നെ പിന്നെയും വരിഞ്ഞുമുറുക്കി. ദൈവമേ! താഴെ ചുരുണ്ടു കിടന്ന സർപ്പം ഫണമുയർത്തുന്നു! ആ തടിച്ച തുടകളുടെ ഇടുക്കിലവനമരുന്നു!
ചേച്ചി അറിഞ്ഞമട്ടു കാണിച്ചില്ല. നീ വന്നേ! എൻ്റെ കൈക്കു പിടിച്ച് ചേച്ചി നടന്നു. അമ്മപ്പശുവിൻ്റെ കിടാവിനെപ്പോലെ ഞാൻ ചേച്ചീടെ പിറകേ വിട്ടു.
സോഫയിൽ ചേച്ചീടെ പ്രായമുള്ള ഒരു കൊഴുത്ത സ്ത്രീയും കൊറച്ചൂടി പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന കഷണ്ടി കയറിയ ഒരു കുടവയറനും ഇരുന്നിരുന്നു.
മീനാ! ഇതാണെൻ്റെ ഏറവുമിളയ അനിയൻ. റിയേടെ കുഞ്ഞു ചിറ്റപ്പൻ. ഉണ്ണി. ചേച്ചിയെന്നെ മുന്നോട്ടു നിർത്തി.
അവരുടെ കണ്ണുകളിത്തിരി വിടർന്നു… എന്നെയൊന്നുഴിഞ്ഞു… ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല! ശരിക്കും മറ്റുള്ളോരെപ്പോലല്ല, അല്ലേ? അവർ കുടവയറനോടാരാഞ്ഞു.
ശരിയാണ്. അങ്ങോരും തലകുലുക്കി. ഒരു യെസ് മാനാണ് പാവം!
എൻ്റെ ആങ്കുട്ട്യല്ലേ ഇവൻ! മീരേച്ചിയെന്നെ അടക്കിപ്പിടിച്ചു. ഡാ ഇതാണ് അഖിലിൻ്റെ (റിയേടെ പ്രതിശ്രുതവരൻ!) ചിറ്റപ്പനും കുഞ്ഞമ്മേം. ദേ ഇവളെൻ്റെ ക്ലാസ്മേറ്റാണ്! മീരേച്ചി അവരുടെ തോളിൽത്തട്ടി. ആ കൊഴുത്ത സ്ത്രീയെണീറ്റു. അമ്മേ! മുട്ടൻ മുലകൾ. കണ്ടതിൽ സന്തോഷം ഉണ്ണീ! ആ കൈകളെൻ്റെ കരങ്ങൾ കവർന്നു.
മീനേച്ചീന്ന് വിളിച്ചോട്ടെ? ഞാൻ ചിരിച്ചു.
നീയെന്തു വേണമെങ്കിലും വിളിച്ചോടാ! (ങേ! എടാ പോടാന്നൊക്കെയായോടീ മീനേ? നിന്നെ ഞാൻ….) മൃദുലമായ കരങ്ങൾ! തുടകളെങ്ങനെയാകുമോ എന്തോ!
വാടാ ചെക്കാ! മീരേച്ചിയെൻ്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ കൈകോർത്ത് വശത്തേക്കുള്ള മുറീലേക്കു നടന്നു. എന്തൊരു കൊതിപ്പിക്കുന്ന ഗന്ധമാണ് എൻ്റെ മീരേച്ചിയ്ക്ക്. എന്തൊരു മാർദ്ദവമാണ് എൻ്റെ മേലമർന്നുരയുന്ന ആ അരക്കെട്ടിനും തുടകൾക്കും…
പെമ്പിള്ളാരുടെ ഒരു കൂട്ടമാണ് എന്നെയെതിരേറ്റത്. ലെഹങ്കയും, ചോളിയും, സാരിയും, ജീൻസും, ചെറിയ കണ്ണാടിത്തുണ്ടുകൾ പതിപ്പിച്ച തുണികളും… മൈലാഞ്ചിയിട്ട കൈകളും, ചിലങ്കകളും, ആഭരണങ്ങളും , പൊട്ടിച്ചിരികളും…
റിയാ! ചേച്ചി വിളിച്ചു. തേനീച്ചക്കൂട്ടം ചിതറി. കലപില ശബ്ദം നിലച്ചു… ഒരു കൊഴുത്ത പെണ്ണ് എന്നെയുറ്റു നോക്കി. ഇരു നിറത്തിൽ ഒരു വശ്യസുന്ദരി! എന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ നിമിഷം അവൾ മെല്ലെയടുത്തേക്കു വന്നു. ഉണ്യച്ച! (കൊച്ചച്ഛൻ എന്നു തികച്ചും പറയാനാവാത്ത രണ്ടുവയസ്സു മുതൽ അവളെന്നെ വിളിച്ചിരുന്ന പേര്!)
എൻ്റെ മോളെയൊന്നു കെട്ടിപ്പിടിക്കടാ! ചേച്ചി മന്ത്രിച്ചു. ഞാൻ കൈകൾ വിടർത്തിയപ്പോൾ ഒരു തേങ്ങലോടെ റിയ എന്നിലേക്കലിഞ്ഞു. എൻ്റെ മോളേ! ഞാനവളുടെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു. ഗുണ്ടുമണീ! കുഞ്ഞായിരുന്നപ്പോൾ ഞാനവളെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കാൻ വിളിച്ചിരുന്ന ഓമനപ്പേര്! അവൾ ശരിക്കും ഒരു പന്തുപോലായിരുന്നു കേട്ടോ! ഓമനത്തമുള്ള പെണ്ണ്!
പോടാ! അവളെൻ്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ അമർത്തി നുള്ളി!
ഡീ! അവനെക്കാണണത് വർഷങ്ങള് കഴിഞ്ഞാണ്! ഇപ്പഴും തമ്മിലടിയാണ്! മീരേച്ചി ചിരിച്ചു.
പിന്നെ! ഈ ഉണ്യച്ച എന്നെ ഓരോ പേരു വിളിക്കാണമ്മേ! അവൾ പരാതി പറഞ്ഞു.
ഞാനവളെ കുണ്ടിക്കുതാഴെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു പൊക്കിയെടുത്തു. ഒന്നു വട്ടം കറക്കി.
ആഹ്… എന്നെ താഴെയിറക്കടാ ഉണ്യച്ചാ! അവളാർത്തു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എൻ്റെ പുറത്താകെ ഇടികൾ വർഷിച്ചു.
അവളെ ഞാൻ താഴെയിറക്കി. ആ മുഖം തുടുത്തിരുന്നു. അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കൂട്ടുകാരികളുടെ നേർക്കു തിരിഞ്ഞു. കണ്ടില്ലേ! ഇതാണെൻ്റെ ഫേവറിറ്റ് കൊച്ചച്ഛൻ. ചെല പെൺകിടാങ്ങളുടെ കടാക്ഷങ്ങൾ ഞാൻ കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ചു.