അമ്മ പറയുന്ന കേട്ടു ഞാൻ ആകെ വല്ലാതെ ആയി…
“അതൊരു പാവം കൊച്ചാടാ.. കരയാൻ അല്ലാതെ ആരെയും കരയിക്കാൻ ആ കൊച്ചിന് കഴിയില്ല…. എന്റെ മോൻ അവളെ ഒരിക്കലും കരയിക്കരുത്…..
അന്നത്തെ ആ സംഭവത്തിന് ശേഷം ആ കുട്ടിയെ അവളുടെ വീട്ടുകാർ അടുപ്പിച്ചില്ല… എന്നും അവരെ വിളിക്കാൻ നോക്കും അവൾ എന്നാൽ അവർ അവളുടെ സൗണ്ട് പോലും കേൾക്കാൻ നിക്കില്ല.. അത് എന്നും കരയുന്ന കാണാം ”
അമ്മ അത്രയും പറഞ്ഞപ്പോഴും എൻറെ മനസ്സ് നീറുന്നുണ്ടായിരുന്നു…… ഞാൻ കാരണം അല്ലേലും ഞാൻ നിമിത്തം അല്ലേ അവൾക്കു ഈ ഗതി വന്നത്.. എന്നെ കുറ്റബോധം വേട്ടയാടാൻ തുടങ്ങി…….
“അമ്മേ ഞാൻ എന്താ ചെയ്യേണ്ടത്….. ”
“മോൻ ഇനി ഒന്നും ചെയ്യണ്ട… ആ കുട്ടി ഇപ്പോൾ നിന്റെ ഭാര്യ ആണ് അതിനെ നീ പൊന്നു പോലെ നോക്കണം….. അവളെ ഇനി കരയിക്കരുത് ”
അമ്മ പറഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്കു ഒന്നും തിരിച്ചു പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല…… അവൾ എന്റെ ഭാര്യ ആണെന് എനിക്കു ഇപ്പോഴും വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ലായിരുന്നു… എന്നാലും ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു എങ്ങനെ ആണേലും അവൾക്കു നഷ്ട്പ്പെട്ടത് എല്ലാം തിരിച്ചു കൊടുക്കണം…. അവളെ അവളുടെ വീട്ടുകാരുമായും ഒന്നിപ്പിക്കണം… അവൾക്കു എന്ത് താല്പര്യം ആണോ.. അങ്ങനെ ചെയ്യണം.. എന്തായാലും എന്റെ ഭാര്യ ആയി അവളെ നരഗിക്കാൻ ഞാൻ ഒരുക്കം അല്ലായിരുന്നു……
ഞാൻ എന്റെ മനസ്സിൽ ആ വാക്കുകൾ പതിപ്പിച്ചു….
പിന്നെ കുറച്ചു നേരം അമ്മയുടെ മടിയിൽ കിടന്നു വിശപ്പ് വച്ചപ്പോൾ ഞാൻ താഴെ ആഹാരം കഴിക്കാൻ ആയി പോയി………
ഞാൻ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം അമ്മ എല്ലാരോടും പറഞ്ഞു….. എല്ലാർക്കും അത് വിശ്വാസം ആയി എന്ന് തോന്നിയിരുന്നു.. എന്നാലും അത് എങ്ങനെ എങ്കിലും തെളിയിക്കണം എന്ന് എനിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു…. എനിക്കും അവൾക്കും നേരിടേണ്ടി വന്ന ചതി എന്താണെന്നു കണ്ടു പിടിക്കണം ആയിരുന്നു…
——————————————
താഴെ ഫുഡ് കഴിച്ചോണ്ടിരുന്നപ്പോൾ ചേട്ടൻ വന്നു എന്നോട് സംസാരിച്ചു… 3 വർഷം മുൻപ്എനിക്ക് സംസാരിക്കാൻ അവസ്സരം താരതത്തിൽ എല്ലാർക്കും നല്ല കുറ്റബോധം ഉണ്ട്….
എന്നാൽ ഞാൻ എല്ലാരെയും പറഞ്ഞു ആശ്വാസിപ്പിച്ചു.. ഞാൻ പഴയതു പോലെ വീട്ടിൽ പെരുമാറാൻ തുടങ്ങി… എന്നാലും ഞങ്ങൾക്ക് നടന്നത് എന്താണെന്ന് കണ്ടു പിടിക്കണം എന്ന് എന്റെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു….. രമിത ഇന്നത്തെ ദിവസം എന്റെ കണ്മുന്നിൽ വന്നിട്ടില്ല ഞാൻ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കും എന്ന് അറിയാത്തതു കൊണ്ടാകും…. എനിക്കും അവളെ ഫേസ് ചെയ്യാൻ ഒരു മടി ഉള്ളത് പോലെ…
എന്നാലും അവൾക്കു എന്നോട് വെറുപ്പ് കാണുമോ… അവൾ ഒരു പാവം ആയിരുന്നു.. അമ്മ അങ്ങനെ ഒക്കെ പറഞ്ഞേലും എനിക്ക് അവളെ ഭാര്യയുടെ സ്ഥാനത് കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല….. അത് എന്റെ മനസ്സിലെ കുറ്റബോധം കൊണ്ടാവാം…. എന്നാലും എനിക്ക് അവളെ ഇഷ്ടമായിരുന്നില്ലേ…. അവളെ സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയില്ലേ എനിക്ക്…..
വേണ്ട… അവളുടെ ആഗ്രഹം എന്താണെന്നു അറിയില്ലല്ലോ… അവൾക്കു അതിൽ താല്പര്യം ഇല്ലെങ്കിലോ… അവൾക്കു എന്നെ വിട്ടുപോകാൻ ആണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത് എങ്കിലോ….. അവൾക്കു അവളുടെ വീട്ടുകാർ പറയുന്നത് പോലെ ജീവിക്കണം എങ്കിലോ…
ഇങ്ങനെ ഉള്ള ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങൾ ഹാളിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ വന്നു… ഓരോ ചോദ്യവും പിന്നെയും പിന്നെയും എന്റെ മനസ്സിൽ വന്നു കൊണ്ടിരുന്നു….. എല്ലാം ആലോചിച്ചു ഞാൻ അവിടെ ഇരുന്നപ്പോൾ ഏട്ടത്തി മോളെയും കൊണ്ട് എന്റെ അടുത്ത് വന്നു… ഞാൻ കല്യാണിക്കുട്ടിയെ എടുക്കാനായി നോക്കി എന്നാൽ അവൾ എന്നെ അടുപ്പിക്കുന്നില്ല…. എന്ത് ഭംഗി ആണ് അവൾക്കു… എന്റെ ഏട്ടത്തിയുടെ കാർബൻ കോപ്പി പോലെ.. അതെ ഭംഗി അവൾക്കും ഉണ്ട്… അവളുടെ ചിരി കാണാൻ തന്നെ എന്ത് ഭംഗി ആണ്..
ഞാൻ അവിടെ ഇരുന്നു കുറേനേരം കൊച്ചിനെ കളിപ്പിച്ചു…… എന്റെ കളിപ്പിക്കൽ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു കൊണ്ട് അവൾ കരയാൻ തുടങ്ങി… ചേട്ടത്തി അവളെയും എടുത്തു റൂമിൽ പോയി…..
ഞാൻ എന്തൊക്കയോ ആലോചിച്ചു കുറേനേരം ആ സോഫയിൽ കിടന്നു… സമയം അപ്പോൾ ഏകദേശം 10 മണി ആയിരുന്നു.. ഞാൻ പതിയെ ഉറക്കത്തിലേക്കു വീണു….. പിന്നെ കണ്ണ് തുറന്നത് രാവിലേ ആണ്….. അടുക്കളയിൽ അമ്മയുടെ പാത്രവും ആയുള്ള യുദ്ധം കൊണ്ടാണ് അപ്പോൾ എണീറ്റത്തു… കണ്ണ് തുറന്നു മുന്നിൽ നോക്കിയ ഞാൻ ഒരു നിമിഷം എല്ലാം മറന്നു പോയ അവസ്ഥായിൽ ആയി..