🏹🏹വേട്ടക്കാരികള്‍ – 1🏹🏹 25അടിപൊളി  

എന്റെ പ്ലേറ്റില്‍ ചോറ് വിളമ്പിക്കൊണ്ട് മമ്മി പുഞ്ചിരിച്ചു.

“ഉം…എന്നാലും ബ്ലാക്ക് കത്തും..പൊളി മോനെ..അഭിക്കുട്ടാ..!!”

വര്‍ഷേച്ചി ചൂണ്ടുവിരലും തള്ളവിരലും വൃത്താകൃതിയില്‍ പിടിച്ചൊരു ആംഗ്യം കാണിച്ചുകൊണ്ട് ടേബിളിന്റെ എതിരിലായി ഇരുന്നു.

ആ അനുമോദനങ്ങളെല്ലാം എന്റെ മനസ്സ് നിറയ്ക്കുന്നതായിരുന്നു. എന്നാല്‍ അതിനേക്കാള്‍ സന്തോഷം തോന്നിയത് ഈ പുതിയ അന്തരീക്ഷം എനിക്ക് വളരെ വേഗത്തില്‍ ഇണങ്ങി വരുന്നതിലായിരുന്നു. പുറപ്പെടാന്‍ നേരം അലട്ടിയിരുന്ന ഭയാശങ്കകളെല്ലാം തന്നെ എന്നില്‍ നിന്നും അകന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. മൂന്നുപേരുടെയും പെരുമാറ്റം തന്നെയായിരുന്നു അതിന്റെ കാരണം.

ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോഴും എന്നെ കഴിപ്പിക്കാനും വിളമ്പിത്തരാനുമൊക്കെ മൂന്നുപേരും മത്സരമായിരുന്നു. അതിനിടയിലെ കളിതമാശകളും സംസാരവുമൊക്കെ എന്നെ കൂടുതല്‍ അവരിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു.

ഭക്ഷണ ശേഷം വര്‍ഷയും പവിത്രയും വീടെല്ലാം ചുറ്റി കാണിച്ചു. വളരെ വിശാലമായ ,എല്ലാ സൌകര്യങ്ങളുമുള്ള വീടായിരുന്നു അത്. ഹാളിലെ ടീവിയ്ക്ക് പോലും ഒരു കട്ടിലിന്റെ വലിപ്പമുണ്ട്‌.

രണ്ടുപേരുടെയും കിടപ്പ് മുറികളും താഴത്തെ മുറികളെപ്പോലെ നല്ല വലിപ്പവും സൌകര്യങ്ങളുമൊക്കെ ഉള്ളതാണ്. നല്ല അടുക്കും ചിട്ടയിലും വൃത്തിയായി വച്ചിട്ടുണ്ട് എല്ലായിടവും.
വൈകുന്നേരം ഞങ്ങള്‍ പറമ്പിലേക്ക് ഇറങ്ങി. ഏകദേശം ഒരേക്കറെങ്കിലും കാണുമായിരിക്കും. പറമ്പ് നിറയെ ഉയരം വെക്കാത്ത മാവുകളും ജാതിയും തുടങ്ങി പല വിധ മരങ്ങളാല്‍ നിറഞ്ഞു നില്‍പ്പാണ്. അത് കാരണമാവാം അതിനുള്ളിലൊക്കെ എപ്പോഴും നല്ല തണുപ്പാണെന്ന് വര്‍ഷേച്ചി പറഞ്ഞു.

അടുത്തൊക്കെ വീടുകളൊക്കെ ഉണ്ടെങ്കിലും നാല് ഭാഗങ്ങളും നല്ല കനത്ത മതിലുകള്‍ കെട്ടി അതിര്‍ത്തി തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒരേയൊരു ഭാഗത്ത് മാത്രമേ ഒരു ചെറിയ ഗേറ്റും വഴിയും കാണാനുള്ളൂ. അവിടെ ഒരു ഇരുനില വീടുണ്ട്…അവിടേക്കുള്ളതാണ് ആ വഴി.

“അതാണ്‌ റാബി ആന്റിയുടെ വീട്..!!”

പവിച്ചേച്ചി ആ വീടിനു നേരെ കൈ ചൂണ്ടി.

“മമ്മീടെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രെണ്ടാ….നമ്മുടെ ഒരേയൊരു നല്ല നൈബര്‍..!!”

ഞാന്‍ മറ്റു വീടുകളുടെ നേരെ ഒരു നോക്കി. ‘ഒരേയൊരു’ എന്ന് കേട്ടപ്പോള്‍ സ്വാഭാവികമായും ഒരു സംശയം വന്നു.

“അവറ്റകളൊക്കെ കണക്കാ..! നമ്മോടു വലിയ ബന്ധമൊന്നുമില്ല. മൊത്തം അസൂയക്കാരാടാ..!!”

വര്‍ഷേച്ചി മുറുമുറുത്തു.

“ആന്റി വന്നൊന്നു നോക്കെടി..നമുക്കിവനെ പരിചയപ്പെടുത്തണ്ടേ..!!”

പവിത്ര ഒരു കുസൃതിയോടെ എന്നെ ചേര്‍ത്തു പിടിച്ചു.

“വന്നാല്‍ ആളിപ്പോ ഇവിടെ എത്തിയേനെ…ഉച്ചയോടെ നമ്മള്‍ തിരിച്ചെത്തുമെന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ..!”

വര്‍ഷ മറുപടിയായി പറഞ്ഞു.

റാബിയ എന്ന റാബി ആന്റിയെക്കുറിച്ച് വര്‍ഷേച്ചി വിശദമായൊരു ചിത്രം തന്നെ തന്നു. ഭര്‍ത്താവ് മൊഴി ചൊല്ലിയ മുപ്പത്തെട്ടു വയസ്സുള്ള ഒരു സ്ത്രീ.! കുട്ടികളില്ല..അത് കാരണമാണ് അയാള്‍ മൊഴി ചൊല്ലിയതും.ഇതവരുടെ സ്വന്തം വീടാണ്. വയസ്സായ മാതാപിതാക്കള്‍ മാത്രമാണ് കൂട്ട്. അനിയത്തിയുടെ ഫൈബ്രോയ്ഡ്‌ ഓപ്പറേഷന്‍ കാരണം കുറച്ചു ദിവസമായി അവരുടെ വീട്ടിലാണ്.
മറ്റുള്ളവരെക്കുറിച്ചും ഒരു ചിത്രം തന്നെങ്കിലും അടുപ്പമില്ലാത്ത ഫാമിലിയെക്കുറിച്ചറിയാന്‍ എനിക്കത്ര താല്പര്യം തോന്നിയില്ല.

പിറ്റേന്ന് ഷോപ്പിംഗ്‌ ഡേ ആയിരുന്നു.ടൌണിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഷോപ്പില്‍ തന്നെയാണ് പോയത്. ഓരോരുത്തരുടെയും ഇഷ്ടത്തിനനുസരിച്ച് വസ്ത്രങ്ങള്‍ എന്റെ മുന്നില്‍ കുന്നുകൂടി. അവിടെ എന്റെ പ്രതിരോധമൊന്നും വിലപ്പോയതേയില്ല.

ഒറ്റ ഉറക്കം കൊണ്ട് സമ്പന്നതയിലേക്ക് ഉണര്‍ന്ന പ്രതീതിയായിരുന്നു എനിക്ക്. മുന്നിലെത്തുന്നതെല്ലാം ബ്രാന്‍ഡുകള്‍ മാത്രം. എല്ലാം കഴിഞ്ഞു തിരികെ വരുമ്പോള്‍ ഈ ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും ഭാഗ്യവാന്‍ ഞാനാണെന്ന് വരെ തോന്നിപ്പോയി.

ഓരോ ദിവസങ്ങള്‍ കടന്നുപോകുമ്പോഴും സ്വയം അതിശയിച്ചു പോകുന്ന വേഗത്തിലാണ് ഞാന്‍ അവിടയങ്ങ് ഇഴുകിച്ചേര്‍ന്നത്‌. എനിക്ക് ഒരു തരത്തിലും ഒരു വിഷമം വരാതിരിക്കാന്‍ മൂന്നുപേരും എപ്പോഴും ബദ്ധശ്രദ്ധരായിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ അഞ്ചാറ് ദിവസങ്ങളായി എന്റെ പഴയ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു നിമിഷം പോലും ഓര്‍മ്മിക്കേണ്ടി വന്നിരുന്നില്ല. ആ രീതിയിലാണ് ആ അമ്മയും മക്കളും എന്നെ സ്വാധീനിച്ചത്.