🏹🏹വേട്ടക്കാരികള്‍ – 1🏹🏹 25അടിപൊളി  

ഞാനൊരു നിമിഷം സ്തബ്ധനായി. പാദങ്ങള്‍ ചലനമറ്റ് ഉറഞ്ഞു പോയപോലെ അവിടെത്തന്നെ നിന്നുപോയി.

“മദര്‍..!!”

ഞാന്‍ അന്ധാളിപ്പോടെ വിളിച്ചു.

അവര്‍ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ എന്റെ ചുമലില്‍ തട്ടി.

“കര്‍ത്താവ് കരുണയുള്ളവനാണ് കുഞ്ഞേ..അഭയമില്ലാത്തവരില്‍ അവനെപ്പോഴും അനുഗ്രഹം ചൊരിയും..!”

ആ കണ്ണുകളില്‍ ഭക്തിയുടെ നിറദീപം തെളിഞ്ഞു നിന്നു.

“പക്ഷേ മദര്‍..ഞാന്‍..!!”

ഞാന്‍ വാക്കുകള്‍ക്കായി പരതി.

“നിന്റെ മാനസികാവസ്ഥ എനിക്ക് മനസ്സിലാവും. പക്ഷെ കുഞ്ഞേ കാറ്റില്‍പെട്ട് പാറുന്ന കുരുവിക്കൂട് പോലെയാണ് ഇപ്പൊ നിന്റെ സാഹചര്യം. അങ്ങനൊരു സംരക്ഷണം നിനക്കിപ്പോള്‍ ഏറെ ആവശ്യവുമാണ്‌.! അവര്‍ സമ്പന്നരാണ്..നിനക്കൊരു നല്ലഭാവി ഉണ്ടാക്കിത്തരാന്‍ മറ്റാരേക്കാളും അവര്‍ക്ക് കഴിയും..! ഒരു തരത്തില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ ആ ഒരു കടമ തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടു തന്നെയാണവര്‍ വന്നിരിക്കുന്നതും..!”

“പക്ഷേ…!!”
തൊണ്ടയില്‍ കുരുങ്ങിയ വാക്കുകള്‍ പുറത്തേക്ക് വന്നില്ല. സത്യത്തില്‍ ഈ സമയത്ത് മനസ്സില്‍ എന്താണെന്ന് പോലും എനിക്ക് തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.. ഏത് അര്‍ത്ഥത്തിലുള്ള വാക്കുകളാണ് ഞാന്‍ പറയേണ്ടതെന്നുപോലും മനസ്സിലാവുന്നില്ല. ഒരു പ്രകമ്പനം ഉള്ളിലങ്ങനെ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുകയാണ്.

“ഒരു മടിയും വേണ്ട. നിന്റെ പിതാവിന്റെ കൂടെ വീടാണത്. അവിടേക്ക് കയറിച്ചെല്ലാനുള്ള‍ എല്ലാ അര്‍ഹതയും നിനക്കുണ്ട്‌..മാത്രമല്ല…അച്ഛനെ നഷ്ടപ്പെട്ട സഹോദരിമാരെ സംരക്ഷിക്കേണ്ട കര്‍ത്തവ്യം കൂടെ ഇപ്പൊ നിന്നിലുണ്ട്. ഒന്നോര്‍ത്തു നോക്കൂ….മൂന്നു പെണ്ണുങ്ങള്‍ മാത്രമുള്ള വീട് എത്രമാത്രം സുരക്ഷിതമായിരിക്കും..!

മദര്‍ എന്നെ ശരിക്കും ബ്രെയിന്‍ വാഷ് ചെയ്യുകയായിരുന്നു.

കണ്‍വിന്‍സ് ചെയ്യാനായി അവര്‍ പിന്നെയും എന്തൊക്കെയോ ന്യായങ്ങള്‍ നിരത്തുന്നുണ്ട്‌. പക്ഷെ അതൊന്നും എന്റെ ചെവിയിലേക്ക് കയറിയില്ല.അകാരണമായൊരു ഭീതി ചിന്തകളെ കാര്‍ന്നു തിന്നുകയാണ്.

ഇത്രയും കാലം ഒരു ശത്രുവിനേപ്പോലെ കണ്ടിരുന്നവര്‍ക്ക് ഇത്ര പെട്ടെന്നെങ്ങനെ മാറാന്‍ കഴിയും..? ഇനി പ്രതികാരം എന്നിലേക്ക്‌ കൂടെ വ്യാപിപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിന്റെ ഭാഗമാണോ..! അവിടെ കൊണ്ടുചെന്നിട്ടു നരകിപ്പിക്കാനാണോ..? അച്ഛനും കൂടെ പോയ സ്ഥിതിയ്ക്ക് തടസ്സങ്ങളെല്ലാം നീങ്ങുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.

ആ ചിന്തകളെല്ലാം കൂടെ മനസ്സില്‍ കിടന്ന് പെരുകുമ്പോഴും .., മദര്‍ പറഞ്ഞതുപോലെ മുന്നില്‍ മറ്റൊരു രക്ഷാകവാടമില്ലെന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യവും എന്നെ നോക്കി പല്ലിളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഈ ഓഫര്‍ തള്ളിക്കളയാന്‍ നിമിഷം കൊണ്ട് കഴിയും. പക്ഷെ അതിനു ശേഷം ?? മദര്‍ പിന്നെ എങ്ങനെയാവും പെരുമാറുക..!

ഭയാശങ്കകള്‍ക്കിടയിലും ആ ചോദ്യത്തിന് എന്റെയുള്ളില്‍ ഉത്തരമില്ലായിരുന്നു. അരമണിക്കൂറോളം നീണ്ട കൗണ്‍സിലിംഗ്….മദറിന് എന്നെ അവരുടെ വഴിയ്ക്ക് വഴക്കിയെടുക്കാന്‍ പിന്നെ അത്രയും നേരമേ വേണ്ടി വന്നുള്ളൂ..!

ഓഫീസിലേക്ക് ചെല്ലുമ്പോള്‍ പ്രതീക്ഷ മുറ്റിയ ആറു കണ്ണുകള്‍ ഞങ്ങളില്‍ മാറി മാറി പതിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
മദര്‍ എന്റെ പ്രതിനിധിയായി സമ്മതം അറിയിച്ചതോടെ അവരുടെയൊക്കെ സന്തോഷം‍ അണപൊട്ടി.

മൂന്നുപേരുടെയും സ്നേഹപ്രകടനങ്ങളില്‍ ഞെങ്ങിയമരുമ്പോഴും പൂര്‍ണമായ ഒരു സന്തോഷം എന്നില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്തെന്നറിയാത്ത ഒരു ആധി മനസ്സില്‍ അപ്പോഴും മായാതെ കിടന്നു.

ഹോസ്റ്റലില്‍ ചെന്ന് എല്ലാം കെട്ടിപ്പെറുക്കാന്‍ രണ്ടു ചേച്ചിമാരും സഹായിച്ചു. ഒപ്പം ആദിലും വാര്‍ത്ത അറിഞ്ഞെത്തിയ പ്രണവും കൂടി ചേര്‍ന്നതോടെ സംഗതി എളുപ്പം കഴിഞ്ഞു.

ചങ്കുകളോട് യാത്ര പറഞ്ഞ് കാറിലേക്ക് കയറുമ്പോള്‍ ഉള്ളിലെ ആധി ഒരു അത്ഭുതത്തിന് വഴി മാറിയിരുന്നു. ഒറ്റ ദിവസം കൊണ്ട് ഇതെന്താണ് എന്റെ ജീവിതത്തില്‍ സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്..!!

“മോന്‍ ഇത്തിരി ഒന്ന് ഒതുങ്ങി ഇരുന്നെ….മമ്മി കയറട്ടെ..!!”

അച്ഛന്റെ ഭാര്യ എന്റെ കൂടെ പിന്‍സീറ്റിലേക്ക് കയറാനൊരുങ്ങി.