🏹🏹വേട്ടക്കാരികള്‍ – 1🏹🏹 25അടിപൊളി  

“……അങ്ങേരു മഹാ കോഴിയായിരുന്നെടാ..! ഓരോ ദിവസവും ഓരോ പെണ്ണുങ്ങളുടെ കൂടെയാണെന്നൊക്കെയാ നാട്ടുകാര് പറഞ്ഞോണ്ടിരുന്നത്…!”

ഞാനൊന്ന് പരുങ്ങി. ഒരു നാണവുമില്ലാതെ ഇത്ര ഓപ്പണായി പറഞ്ഞുകളയുമെന്നു കരുതിയില്ല.

എന്നാല്‍ മമ്മിക്കാണെങ്കില്‍ അങ്ങനുള്ള ഒരു വിചാരവുമില്ല. ആ ചിരിയൊന്നു മാഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിലും വേറെയാരെക്കുറിച്ചോ പരദൂഷണം പറയുന്ന ആവേശം ഇപ്പോഴും മുഖത്തുണ്ട്‌.

“….നാട്ടുകാര് പറയുന്നതിലും കാര്യമുണ്ടെടാ..! ഈ ഞാന്‍ തന്നെ പലതവണ കണ്ണുകൊണ്ട് കണ്ടിട്ടുണ്ട്..പിന്നല്ലേ..!”

അതും പറഞ്ഞ് അവര്‍ രഹസ്യം പറയുന്നപോലെ മുഖം എന്റെ അടുത്തേക്ക്‌ കൊണ്ടുവന്നു.

“….ഇവിടെ ജോലിക്ക് നിന്ന ഒരു പെണ്ണുണ്ടായിരുന്നു.അതിനെ വരെ വിട്ടില്ല അങ്ങേര്..! ആ കഥകളൊക്കെ മമ്മി പിന്നെ പറഞ്ഞു തരാം. ഒരുപാടുണ്ട് പറയാന്‍..! അടുത്ത ആഴ്ച പവിയുടെ ക്ലാസ് തുടങ്ങുമല്ലോ.. അപ്പൊ ഇവിടെ നമ്മള്‍ മാത്രമാവും. ഈ ജാതി കഥകളൊന്നും അവരുള്ളപ്പോള്‍ പറഞ്ഞാ ഒരു രസമില്ല…!”

ഒരു കൂര്‍ത്ത ചിരിയോടെയുള്ള ആ വാക്കുകള്‍ക്ക് എന്തോ തീക്ഷ്ണമായൊരു ഭാവമുണ്ടായിരുന്നു.
അന്ന്…വന്ന ദിവസം മുറിയില്‍ വച്ച് കെട്ടിപ്പിടിക്കുമ്പോഴും‍ മമ്മിയുടെ മുഖത്ത് ഇതേ ഭാവമായിരുന്നെന്നു ഞാനോര്‍ത്തു.

എന്തുകൊണ്ടോ അതത്ര നല്ല ഒരു കാര്യമായി തോന്നിയില്ല. എങ്കിലും ഒരു വരണ്ട ചിരി മറുപടിയായി വരുത്തി.

“അച്ഛനെപ്പറ്റി മോശമായി കേള്‍ക്കുന്നത് ആര്‍ക്കും ഇഷ്ടമാവില്ല. എന്നാലും മോന്‍ അയാളെ അങ്ങനൊന്നും കാണണ്ട. അതിനുള്ള യോഗ്യതയും അയാള്‍ക്കില്ല.!”

എന്റെ പരുങ്ങല്‍ കണ്ടിട്ടാവണം മമ്മി സ്വയം ഒരു ന്യായീകരണം നടത്തി.

“അങ്ങനൊന്നുമില്ല മമ്മീ..!!”

അവര്‍ക്ക് മുഷിച്ചില്‍ തോന്നണ്ടല്ലോ എന്ന് കരുതി ഞാന്‍ കൂളായി ചിരിച്ചു കാണിച്ചു.

അത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടത്പോലെ നേര്‍ത്ത ഒരു ചിരിയോടെ മമ്മി കാല് താഴ്ത്തിയിട്ട്‌ നേരെയിരുന്നു.

“ഈ തല്ലിപ്പൊളി പടം തീരുന്നത് വരെ ഇരിക്കാന്‍ പോവാണോ നീ..!!”

“ഇല്ല…..ഇപ്പൊ കിടക്കും..!!”

ഞാന്‍ പെട്ടെന്ന് മറുപടി കൊടുത്തു.

“ഒറ്റയ്ക്ക് കിടന്നിട്ട് ഉറക്കം വരാത്ത പ്രശ്നമൊന്നുമില്ലല്ലോ..?!”

അവരെന്നെ ഒന്ന് ചൂഴ്ന്നു നോക്കി.

“അയ്യോ ഇല്ല…എനിക്കത് ശീലാ..!”

“മടിക്കണ്ട കുട്ടാ..വേണമെങ്കില്‍ മമ്മിയുടെ കൂടെ കിടന്നോ..!!”

മുഖം നിറഞ്ഞ ഒരു ചിരിയോടെയാണ്‌ മമ്മി പറഞ്ഞത്.

“വേണ്ട…കുഴപ്പോല്ല..!!”

ഞാന്‍ വിനയത്തോടെ മറുത്തു.

“ശരി…എന്നാ മമ്മി കിടക്കട്ടെ…! അധികം ഉറക്കം കളയണ്ട കേട്ടോ..!”

അവര്‍ എഴുന്നേറ്റുകൊണ്ട് ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചു.

“ഇല്ല ഒഫാക്കാണ്…ഉറക്കം വരുന്നു..!”

ഞാന്‍ പിടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റു.

ടീവിയുടെ സ്വിച്ച് ഒഫാക്കുമ്പോള്‍ മമ്മിയുടെ മുറിയുടെ ഡോര്‍ അടയുന്ന ശബ്ദം ഞാന്‍ കേട്ടു.

ഹാളിലെ മെയിന്‍ ലൈറ്റും ഓഫാക്കിയ ശേഷം അച്ഛന്റെ ഫോട്ടോയിലെ മാല ലൈറ്റിന്റെ പ്രകാശത്തില്‍ ഞാനെന്റെ മുറിയിലേക്ക് കയറി.
ബെഡ്സൈഡ് ടേബിളില്‍ നിന്നും മൊബൈല്‍ എടുത്ത് പിടയുന്ന നെഞ്ചോടെ കിടക്കയിലിരുന്നു.

മെസേജ് അയയ്ക്കണോ..! ഇതൊരു കൈവിട്ട കളിയായി മാറുമോ..!

മിനിട്ടുകള്‍ കടന്നുപോയി. മമ്മി ഉറക്കം പിടിച്ചു കാണും. മെസേജ് അയച്ചാലോ..!

പൊടുന്നനെ ഫോണില്‍ എന്തോ മെസേജ് വന്ന ടോണ്‍ ഉയര്‍ന്നു. ചിന്തകളിലാണ്ട് പോയിരുന്ന ഞാന്‍ ഒന്ന് ഞെട്ടി. ചേച്ചിയുടെ മേസേജാണെന്ന് കണ്ടതും ഉള്ളിലൊരു പകപ്പുണര്‍ന്നു.

“അഭീ…മമ്മി കിടന്നില്ലേ ഇതുവരെ”

മെസേജ് വായിച്ചതും ഞാനൊന്ന് ശ്വാസം വലിച്ചു വിട്ടു. അന്തിച്ചു നിന്നിട്ട് കാര്യമില്ല…’സുഖം’ വേണമെങ്കില്‍ റിസ്കും എടുക്കണം.

“കിടന്നു ചേച്ചീ..”

ഞാന്‍ ധൈര്യപൂര്‍വ്വം മറുപടി അയച്ചു.

“എന്നാ വാടാ കുട്ടാ..ചേച്ചി വെയ്റ്റിംഗ്…”

മെസേജിനൊപ്പം ചുംബന ഇമോജിയും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഞാന്‍ എഴുന്നേറ്റു. ധൈര്യം ചോരുന്നതിനു മുമ്പേ മുകളിലെത്തണം.

ഒട്ടും ശബ്ദം കേള്‍പ്പിക്കാതെ വാതില്‍ തുറന്നു. അച്ഛന്റെ ഫോട്ടോയ്ക്ക് മുന്നിലൂടെ സ്റെയര്‍കേസിലേക്ക് നടക്കുമ്പോള്‍ തല തിരിച്ചു കളഞ്ഞു. ആള് കോഴിയാണെങ്കിലും ഇത്തരം പരിപാടിയൊന്നും മൂപ്പര്‍ ചെയ്തിട്ടുണ്ടാവില്ല.