💫Evil on earth✨ – 1 3അടിപൊളി  

 

“ട്ടോ..”

 

വീണ്ടുമാ വെടിയൊച്ച…. ഒന്നിനു പിറകെ ഒന്നായി മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു…

 

ഭയത്താൽ നൈല വിറച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.. പതിയെ ആ ഭയം ഡാനിയിലേക്കും കയറി

 

ഇരുവരും മുഖത്തോടു മുഖം നോക്കി…

 

“ഞാനിപ്പോ വരാം.. നീയിവിടെ നിൽക്ക്..”

 

ഉള്ളിലെ ഭയം മറച്ചു പിടിച്ചുകൊണ്ടവൻ പറഞ്ഞു…

 

“വേണ്ട ഇച്ചായ.. ഒറ്റക്ക് പോകണ്ട.. ഞാനും വരാം…”

 

കണ്ണുകൾ നിറച്ചുകൊണ്ട് നൈല പറഞ്ഞു… നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ടുതന്നെ ഇരുവരുടെയും സന്തോഷങ്ങൾ കെട്ടടങ്ങിയിരുന്നു… മനസ്സിൽ ഭയത്തിന്റെ വിത്തുകൾ പാകി…

 

“ഇല്ല സാരമില്ല.. ഞാനൊന്ന് പോയി നോക്കിയിട്ട് വരാം… നീയാ മരത്തണലിൽ നിന്നോ..”

 

അരികിൽ കണ്ട മരത്തിനു കീഴിലേക്ക് നടന്നുകൊണ്ടയാൾ പറഞ്ഞു.. പക്ഷെ പിടിച്ചപിടിയാലേ നൈലയും കൂടെ വരുമെന്ന് പറഞ്ഞു

 

ഒടുക്കം മറ്റൊരു വഴിയും കാണാതെ അയാൾ അവളെയും മാറോടണക്കി പിടിച്ചു കൊണ്ടു ശബ്ദം കേട്ട ധിക്കിലേക്ക് നടന്നു

 

ഉൾ വനത്തിലേക്ക് കയറിയതും പ്രകാശത്തിന്റെ അളവു കുറഞ്ഞു വന്നു…ഉടലാകെ ഭയം കൊണ്ടു വിറക്കുമ്പോളും മനോദ്യര്യം കൈ വിടാതെ ഇരുവരും മുൻപിൽ കണ്ട ഇടവഴിയിലൂടെ നടന്നു

 

അല്പം നടന്നതും മുൻപിൽ വീണു കിടക്കുന്ന കരിയിലകളിൽ പറ്റിയ ചോര തുള്ളികൾ നൈല ഡാനിക്കുകാണിച്ചു കൊടുത്തു

 

മുൻപിലേക്ക് നടക്കുംതോറും അവയുടെ അളവ് കൂടി വന്നു ഒടുക്കമൊരു വലിയ വേരോടു കൂടി നിൽക്കുന്ന മരത്തിനു പിറകിലേക്ക്…

 

മരത്തിനോട് അടുക്കും തോറും ശ്വാസത്തിനായി പിടയുന്ന ഒരാളുടെ ശബ്ദം ഇരുവരും കേട്ടു… ശബ്ദം കുറഞ്ഞൊരു കരച്ചിലും കൂടെ കേട്ടപ്പോൾ അതൊരു പെൺകുട്ടിയുടെ ശബ്ദമാണെന്ന് മനസിലാക്കിയ ഡാനി അവിടേക്ക് ഓടി

 

മുൻപിൽ കണ്ട കാഴ്ച വിശ്വസിക്കാനാവാതെ അയാളവിടെ തറഞ്ഞു നിന്നു.. പിറകെ വന്ന നൈലയും ആ കാഴ്ച കണ്ടു

 

ഇരുപതു വയസ്സ് മാത്രം തോന്നിക്കുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടി മരച്ചുവട്ടിലിരുന്നു പ്രാണവായുവിനായി കഷ്ടപ്പെടുന്നു…ഇളം നീല നിറമുള്ള കൃഷ്ണമണികൾ…വസ്ത്രങ്ങളിൽ മുഴുവനും ചോരപ്പാടുകൾ…. എണീറ്റ്നില്ക്കാൻ കഴിയാതെയവൾ തളർന്നു വീണതായിരുന്നവിടെ

 

അനങ്ങാൻ പോലുമാകാതെ നിന്ന ഡാനിയും നൈലയും കണ്ടത് നിലത്തുകിടക്കുന്ന അവളുടെ മാറിൽ വെളുത്ത പട്ടുപോലൊരു തുണിയിൽ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചിരുന്ന ഒരു കൈകുഞ്ഞിനെയായിരുന്നു

 

സ്വബോധം തിരികെ വന്ന നൈല ഡാനിയെ തട്ടി മാറ്റി അവൾക്ക് നേരെ ഓടി… പിറകിൽ നിന്നും കാലൊച്ച കേട്ട പെൺകുട്ടി തന്റെ കുഞ്ഞിനെ സംരക്ഷിക്കാനായി കുനിഞ്ഞിരുന്നു

 

“ഒന്നും ചെയ്യരുത് എന്റെ കുട്ടിയെ….”

 

പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിലവൾ വിക്കി പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു

 

അതുകൂടെ കേട്ട നൈല കരഞ്ഞുകൊണ്ടവളുടെ മുൻപിൽ മുട്ടി കുത്തിയിരുന്നു

 

താൻ പ്രതീക്ഷിച്ചവരെയല്ല മുൻപിൽ കണ്ടെതന്ന് മനസിലാക്കിയ അവളുടെ കണ്ണുകൾ എന്തിനോ വേണ്ടി തിളങ്ങി.. എങ്കിലുമാ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകൊണ്ടിരുന്നു

 

“മോള് പേടിക്കണ്ട… ഞങ്ങളൊന്നും ചെയ്യില്ല… വാ എണീക്.. ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകാം..”

 

അങ്ങനെ പറയുവാനെ നൈലക്കപ്പോൾ കഴിഞ്ഞുള്ളു.. അത്രക്ക് തകർന്നു പോയിരുന്നു അവൾ മുൻപിൽ കണ്ട കാഴ്ച്ചയിൽ

 

പെട്ടന്ന് തന്നെ ഡാനിയും അവൾക്കരികിലേക്ക്  വന്നിരുന്നു

 

“എന്താ പറ്റിയത്… നീയെങ്ങനെ  ഈ അസമയത്ത് ഈ കുട്ടിയുമായി ഇവിടെ എത്തി…?

 

മനസ്സിൽ തോന്നിയ ആകാംഷയിൽ അയാൾ ചോദിച്ചു.. പക്ഷെ അതിനൊന്നും ഉത്തരം പറയുവതെയാ പെൺകുട്ടി നിറ കണ്ണുകളോടെ ഇരുവരെയും മാറിമാറി നോക്കി… പിന്നെ കയ്യിൽ പിടിച്ചിരുന്ന കുഞ്ഞിനേയും

 

അവൻ ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു… നിഷ്കളങ്കമായ ആ മുഖത്തു നോക്കിയപ്പോ അവളുടെ മുഖത്തു നിഴലിച്ചിരുന്ന വേദന മാറി ചെറിയൊരു ചിരി വിടർന്നു.. പക്ഷെ അതതിക നേരമൊന്നും നീണ്ടു നിന്നിരുന്നില്ല… അവളുടെ വയറിൽ നിന്നും രക്തം കൂടുതൽ ശക്തിയോടെ ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി

 

അത് കണ്ട നൈല കഴുത്തിൽ കെട്ടിയിരുന്ന തുണിയെടുത്തവളുടെ വയറിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു