💫Evil on earth✨ – 1 3അടിപൊളി  

 

കുഞ്ഞിനെ തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുന്ന നൈലയെ ഡാനിയേൽ ശ്രദ്ധിച്ചു

 

“എന്ത് പറ്റിയെടി…?

 

“ഇച്ചായ ദേ നോകിയെ…. ഇവന്റെ കണ്ണ് കണ്ടോ…”

 

കുഞ്ഞിനെ അല്പം ഉയർത്തി ഡാനിയേലിനെ കാണിച്ചുകൊണ്ടവൾ പറഞ്ഞു…അവൾ പറഞ്ഞത് പോലെ അവനാ  കുഞ്ഞിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി

 

അതേ…അവന്റെ അമ്മയുടേത് പോലെ തന്നേ ഇളം നീല കൃഷ്ണമണികൾ

 

“ഇച്ചായ നമ്മുടെ കുഞ് വലുതാകുമ്പോൾ നല്ല ഭംഗി ആയിരിക്കില്ലേ കാണാൻ…ഇപ്പൊ തന്നെ നോകിയെ…അവന്റെ നീല കണ്ണ് കണ്ടോ…”

 

സന്തോഷത്തോടെ നൈല പറഞ്ഞു…ശെരിക്കും അവളാ കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മയായി മാറി കഴിഞ്ഞെന്ന് ഡാനിക്ക്തോന്നി

 

“നേരാ…അവന്റെ അമ്മയെപോലെ തന്നെ കണ്ണ് കിട്ടിയില്ലേ.. അതുപോലെ അവളുടെ സൗന്ദര്യവും കിട്ടും…”

 

“ഇച്ചായ ഞാനൊരു കാര്യം പറയട്ടെ…?

 

അല്പം വിഷമത്തോടെ നൈല അവനോട് ചോദിച്ചു…എന്താണെന്ന് ഭാവത്തിൽ അവനവളെ നോക്കി

 

“നമുക്ക് ഇനിയിവന്റെ അമ്മയെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കേണ്ട…ഇവനെ നമ്മുടെ കുഞ്ഞായി തന്നെ വളർത്താം…ആരുമില്ലാത്തവനാണെന്ന തോന്നലൊന്നും എന്റെ കുഞ്ഞിന് ഒണ്ടാവാൻ പാടില്ല..”

 

അവൾ പറഞ്ഞതിലും കാര്യമുണ്ടെന്ന് അവന് തോന്നി…മുക്കാൽ മണിക്കൂർ കൊണ്ടവർ ഭക്ഷണം കഴിച്ചിറങ്ങി…കോഴിക്കോടേക്കിനി നാല് മണിക്കൂർ യാത്രയുണ്ട്…

 

ഒരുകുപ്പി വെള്ളവും വാങ്ങി ഡാനിയേൽ വണ്ടിയിൽ കയറി.. ഇത്തവണ കുഞ്ഞുമായി നൈല മുൻ സീറ്റിൽ സ്ഥാനം പിടിച്ചിരുന്നു…

 

കുഞ്ഞപ്പോളേക്കും അവളുമായി കൂട്ടായി രണ്ടുപേരും പുറത്തേക്കുള്ള കാഴ്ചകൽകണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നു

 

രാത്രി പത്തുമണിയോടെ അവർ കോഴിക്കോട് എത്തി…തുറന്നു കിടന്നിരുന്ന ഒരു ടെക്സ്റ്റൈൽ ഷോപ്പിൽ കയറി കുഞ്ഞിനുവേണ്ട തുണികളും സാധങ്ങളും വാങ്ങി…സ്വന്തം കുഞ്ഞിനെന്നപോലെ ഒരുപാട് തുണിത്തരങ്ങൾ അവളെടുത്തുനോക്കി അവനായി…സെയിൽസ് സെക്ഷൻനിൽ നിന്ന പെൺകുട്ടികളെല്ലാം കുഞ്ഞിനെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത് നൈലയും ഡാനിയേലും ശ്രദ്ധിച്ചു…തിരിച്ചവിടുന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ  നൈല അവനോട് പറഞ്ഞു

 

“എല്ലാർക്കും നോട്ടം ഇവനെയാണല്ലോ ഇച്ചായാ….?

 

“നേരാ…ഇവിടെ ഇവനെപോലെ നീലകണ്ണുള്ളവർ കുറവല്ലേ…അതുകൊണ്ടാവും…”

 

“ഹാ…എനിക്കും തോന്നി…അമ്മേടെ കുഞ്ഞിന്റെ കണ്ണിന് ഒരുപാട് ഫാൻസ്‌ ആണല്ലോടെ ചക്കരെ…. നീ കണ്ടാരുന്നോ ആ പെണ്ണിന്റെ നോട്ടം…?

 

കുഞ്ഞിന്റെ കവിളിൽ മുത്തികൊണ്ടവൾ പറഞ്ഞു.. അതിനവൻ ചിരിച്ചോണ്ടവളുടെ കവിളിൽ അടിച്ചുകൊണ്ട് സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിച്ചു

 

അതികം വൈകാതെ തന്നെ അവരുടെ കാർ പാലക്കൽ എന്ന ബോർടെഴുതിയ ഗേറ്റ് കടന്നകത്തേക്ക് കയറി…

 

വിശാലമായ സ്ഥലം…ചുറ്റിനും മാവും തെങ്ങും പോലെയുള്ള മരങ്ങൾ…അതിനൊക്കെ നടുവിലായി വളരെ നീളത്തിൽ പണിതു വെള്ള നിറമടിച്ചയൊരു  രണ്ടു നില വീട്…അതാണ് കുര്യച്ഛന്റെ പാലക്കൽ ഹൗസ്..ഡാനിയുടെയും  നൈലയുടെയും സ്വർഗം…ഇപ്പോളവരുടെ കുഞ്ഞിന്റെയും…

 

ആ വലിയ വീട്ടിൽ കുര്യച്ഛനും ഭാര്യയും ഡാനിയേലും നൈലയും ആണ് താമസം…വീട്ടു പണിക്കായി അകന്ന ബന്ധത്തിലുള്ള ഒരു ചേച്ചിയും പുറം പണിക്കായി അടുത്ത് തന്നെ വീടുള്ള രാമകൃഷ്ണനും ഉണ്ടായിരുന്നു…

 

വീടിനു വലതുവശത്തായി പണിത കാർപോർചിലേക്ക് ഡാനിയേൽ അവന്റെ കാറോടിച്ചു കയറ്റി…അവിടെ വേറെയും വണ്ടികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു…അവന്റെ തന്നെ ഒരു ബുള്ളറ്റും അച്ഛന്റെ പഴയ മോഡൽ ബെൻസ് ക്ലാസ്സിക്കും…പിന്നെ വെളിയിലായി നീല പ്ലാസ്റ്റിക് ഷീറ്റുകൊണ്ടു  മൂടി വെച്ച വേറൊരു വണ്ടിയും.. കാലങ്ങളായി എടുക്കാറില്ലെന്ന് തോന്നിക്കും വിധം ആ വണ്ടിക്ക് മുകളിൽ ഇലകളും പൊടിയും നിറഞ്ഞിരുന്നു

 

വണ്ടി ഓഫ്‌ ചെയ്‌കിട്ടും കാറിൽ നിന്നിറങ്ങാതെയിരിക്കുന്ന നൈലയെ ഡാനിയേൽ തട്ടി വിളിച്ചു..

 

“അത് ഇച്ചായാ…”

 

“നീ പേടിക്കേണ്ട പെണ്ണെ…അപ്പച്ചനെയും അമ്മച്ചിയേയും നിനക്ക് അറിയാവുന്നതല്ലേ…കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ പറഞ്ഞാൽ അവർക്ക് മനസ്സിലാവും…പിന്നെ നാട്ടുകാർ…അത് നീ കാര്യമാക്കണ്ട…”