🚀🚀മഞ്ജിമ തുടക്കവും ഒടുക്കവും – 1🚀🚀 1

മഞ്ജിമ പറഞ്ഞു : ഒരു പ്രോമിസ് എനിക്ക് തരാമോ ഇക്ക?.. നൗഫൽ : പറ… മഞ്ജിമ : ഞാൻ ചെയ്യാൻ പോകുന്ന പ്ലാൻ ചിലപ്പോൾ എന്നെ എവടെ കൊണ്ടാണ് എത്തിക്കുക എന്നറിയാമല്ലോ.. നൗഫൽ : മ്മ്മ്… മഞ്ജിമ : എന്നെ ജോലിയിൽ നിന്നും പറഞ്ഞു വിടരുത്…. കടയിലെ ജോലിയും നിങ്ങളും ആണ് എന്റെ ആകെ ഉള്ള ഭലം…. നൗഫൽ : അത്രയേ ഉള്ളു, അത് പേടിക്കണ്ട,, അതുണ്ടാവില്ല.. മഞ്ജിമ : ഒരു കാര്യം കൂടെ?.. നൗഫൽ : പറയു… മഞ്ജിമ : വിളിച്ചാൽ ഏതു സമയത്തും വരുന്ന ഒരു ടാക്സി നമ്പറും…. നൗഫൽ ആലോനയിൽ മുഴുങ്ങി… മഞ്ജിമ നൗഫലിനെ പിടി വിടാതെ ദേഹത്ത് തന്നെ പുണർന്നു കിടന്നു കണ്ണുകൾ അടച്ചു………..

ഞായർ ആഴ്ച ആയിരുന്നു ആ ദിവസം,,മഞ്ജിമ ആദ്യ വെടി പൊട്ടിച്ചു വീട്ടിൽ. ഉച്ചക്ക് ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് എല്ലാരും എഴുന്നേൽക്കുന്നതു കഴിഞ്ഞ് എഴുന്നേൽക്കുന്നതിനു പകരം, തന്റെ കഴിക്കൽ കഴിഞ്ഞ് എഴുന്നേറ്റ് പതിവിന് വിപരീതം ആയി, സ്വന്തം പ്ലേറ്റിനൊപ്പം അച്ഛന്റെയും അമ്മ സരസ്വാതിയുടെയും മാത്രം പ്ലേറ്റ് എടുത്തു നടന്നു അടുക്കളയിലേക്ക്.

നടക്കുന്നതിനിടയിൽ ഇടം കണ്ണിട്ടു പുറകിലേക്ക് നോക്കി അന്തം വിട്ടു തന്നെ നോക്കുന്ന കണ്ണുകൾ. മഞ്ജിമ പാത്രം കഴുകി തിരിച്ചു ഡയിനിങ് റൂമിൽ എത്തിയപ്പോഴും എല്ലാവരും അതേയ് ഇരിപ്പു തന്നെ ആയിരുന്നു, കൈ കഴിക്കാതെ.

രാധിക വലിയ ഒച്ചയിൽ തന്റെ പ്ലേറ്റ് ചൂണ്ടി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു : ഇതാരാ എടുക്കുക??… മഞ്ജിമ ഒരു ഭാവ മാറ്റവും കൂടാതെ പറഞ്ഞു : കയ്യില്ലേ, വേണെങ്കിൽ പോയി കഴുകിക്കോ. അതുകേട്ടു സംഗീത തന്റെ പ്ലേറ്റ് എടുത്തു എഴുന്നേൽറ്റു. മുഖം വീർപ്പിച്ചു ദേഷ്യത്തിൽ ചാടി എഴുന്നേറ്റ് സരസ്വതി ഉറക്കെ പറഞ്ഞു : അതെന്താ പുതിയ ശീലങ്ങൾ. ഒരു ഭാവ മാറ്റം പോലും ഇല്ലാതെ, മഞ്ജിമ പറഞ്ഞു : ഞാനിവിടത്തെ വേലക്കാരി അല്ല, അമ്മയുടെ മരുമകൾ ആണ്. മകളെ പോലെ, സംഗീതയെ പോലെ.. ഇനി ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറ്റൂ. അവനവൻ തിന്നുന്നത് അവനവൻ കഴുകി വാക്കുക. അമ്മയുടെയും അച്ഛന്റെയും കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ നോക്കും, പക്ഷെ മോളും മരുമകളും സ്വന്തം കാര്യം നോക്കണം.

മഞ്ജിമയുടെ മുഖത്ത് അടിച്ചുള്ള മറുപടിയിൽ ഷോക്ക് ഏറ്റ പോലായിരുന്നു എല്ലാവരും. സരസ്വതി കണ്ണ് ഉരുട്ടി മുഖം വീർപ്പിച്ചു ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു : എന്താ നിന്റെ ഉദ്ദേശം, കുറെ നാളായി കാണുന്നു ഓരോരോ മാറ്റങ്ങൾ… തന്റെ റൂമിലേക്ക്‌ നടക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്ന മഞ്ജിമ , തിരിഞ്ഞു നിന്ന് പറഞ്ഞു : മാറ്റങ്ങൾ ചില സമയങ്ങളിൽ അത്യാവശ്യം ആണ് അമ്മേ. ഒന്ന് പോസ് ഇട്ടു മഞ്ജിമ വീണ്ടും പറഞ്ഞു : വേറെ ഒന്ന് കൂടെ, രാവിലെ അടുക്കളയിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് പണിയാൻ എന്നെ കൊണ്ട് വയ്യ, ആരെങ്കിലും സഹായിക്കാൻ വരണം, വന്നില്ലേൽ, ഞാൻ മോളടക്കം 5 പേർക്കുള്ള മാത്രം ഭക്ഷണം മാത്രം ഉണ്ടാക്കും. വേണ്ടവർ പിന്നെ ഉണ്ടാക്കി കഴിക്കേണ്ടി വരും. സരസ്വതി അലറി : പ്ഫാ, എന്ത് പറഞ്ഞെടി നീ.. മഞ്ജിമ നിയന്ത്രിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു : മനസ്സിലുള്ളത്, സത്യം മാത്രം….

മഞ്ജിമ മുഖത്ത് ഭാവം ഒന്നും പ്രക്ടിപ്പിച്ചില്ലെങ്കിലും, കുറേ കാലം അടക്കി ഒതുക്കി മനസ്സിൽ വച്ചതു പുറത്തു ഇട്ടപ്പോൾ ഹൃദയം 3 ഇരട്ടി വേഗതയിൽ ആയിരുന്നു മിടിച്ചിരുന്നത്. പതിയെ പതിയെ കോണികൾ കയറി തന്റെ റൂമിലേക്ക്‌ നടക്കുമ്പോൾ തന്റെ കാൽ വിറക്കുന്നത് മഞ്ജിമ അറിഞ്ഞു.

സമയം കടന്നു പോയി, രണ്ടും കല്പിച്ചു ആയിരുന്നു മഞ്ജിമയുടെ ചുവര് ചാരി ഉള്ള ഇരിപ്പ്. മകളെ കിടക്കയിൽ കിടത്തി മോളെ കൊഞ്ചിച്ചു വളത്സല്യത്തോടെ പറഞ്ഞു : അച്ഛൻ വന്നാൽ പലതും മോളു കേൾക്കും. കരയാനോ, എഴുന്നേൽക്കാനോ വരണ്ട. കണ്ണടച്ചു ദൈവത്തിനെ പ്രാർത്ഥിച്ചു കിടന്നു കൊണ്ടിരിക്കണം ട്ടോ…. സമയം ഒച്ചു ഈഴയുന്ന പോലെ ഇഴയുന്ന പോലെ തോന്നി മഞ്ജിമക്ക്. മണിക്കൂറുകൾ ദിവസങ്ങളെ പോലെ…

ചുമർ ചാരി കണ്ണടച്ച് ദൈവത്തെ പ്രാർത്ഥിച്ചു കൊണ്ട് നിലത്തു ചന്തി കുത്തി ഇരുന്നു മുഖം മടക്കി വച്ച മുട്ടിൽ ചേർത്ത് വച്ചു, മഞ്ജിമ കാത്തിരുന്നു തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ വരവിനു വേണ്ടി. ഭർത്താവ്, ഭർത്താവ് ആണത്രേ ഭർത്താവ്….