കുഞ്ഞു മരിച്ചിട്ട് 6 മാസം പൂർത്തി ആവുന്നു… ശരീരം മാത്രമേ കത്തി എരിഞ്ഞിട്ട് ഉള്ളൂ….ഒളിപ്പഴും… ഇവിടെ എന്റെ കൂടെ തന്നെ ണ്ട്……
നേരെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി….അവിടെ ഒരു ബ്ലാക്ക് ഫോർച്യുണർ കെടപ്പിണ്ട്….ഓ ചെറിയച്ഛൻ വന്നിട്ടുണ്ടല്ലോ… അവരെ ഒന്നും എങ്ങനെ ഫേസ് ചെയ്യണം ന്ന് ഒരു ഐഡിയയും എനിക്ക് ണ്ടായിരുന്നില്ല…
കേറി ചെല്ലുമ്പോൾ എല്ലാരും ഇരുന്ന് ചോറ് കഴിക്കുകയാണ്… എല്ലാരും ണ്ട്….ഭാഗ്യ ചെറിയമ്മേം തേജെം അച്ഛനും അമ്മേം….. ഞാൻ ചെറിയച്ഛന്റെ നേരെ നോക്കി ഒരു ചിരി പാസ്സാക്കി നേരെ റൂമിലേക്ക് നടന്നു… തേജയോടൊക്കെ മിണ്ടീട്ട് മാസങ്ങൾ ആയി… ഓളെയൊന്നും നോക്കാൻ പോലും നിക്ക് പറ്റിയിരുന്നില്ല…..
“ഓനിപ്പിങ്ങനയാ….ആരോടും ഒന്നും മിണ്ടൂല….. ബാറിൽ പോയിട്ട് വരണത….വേറെ എങ്ങെട്ടും ഇറങ്ങാറില്ല….അതൊക്കെ പോട്ടെ മര്യാദിക്ക് ഭക്ഷണം പോലും കഴിക്കാറില്ല….. ഞങ്ങൾ എന്ത് ചെയ്തിട്ടാ ഇങ്ങനെ ശിക്ഷിക്കണേ…… ന്തേലും പറയാൻ ചെന്നാൽ പിന്നെ ചീത്തയായി ദേഷ്യായി…..”
കരഞ്ഞുകൊണ്ടുള്ള അമ്മേടെ സംഭാഷണം കേട്ടാണ് ഞാൻ സ്റ്റേയർ കേറുന്നത്….. കേട്ടിട്ടെന്റെ ചങ്ക് പിടച്ചെങ്കിലുംഎനിക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല….. എന്റെ കൺട്രോൾ ഇപ്പെന്റെ കയ്യിൽ ഇല്ല ….
“ഇതൊന്നും എനിക്ക് അറിയാത്തത് അല്ലല്ലോ ചേച്ചി….. അവനെ നമ്മക്ക് അറീന്നത് അല്ലേ….ന്തേലും മറുത്ത് സംസാരിച്ചു ശീലം ഉണ്ടായിരുന്നോ അവന്….ആ ഷോക്ക് അവനിപ്പഴും മാറീട്ടില്ല….ന്താലും നാളെ ഒന്ന് സംസാരിച്ചു നോക്കട്ടെ….ന്തോ അവനോട് സംസാരിക്കാൻ ഒരു പേടി അത്രക്ക് മോശായിട്ട കഴിഞ്ഞ പ്രാവിശ്യം എനിക്ക് മറുപടി തന്നെ….വേറെ ആര് പറഞ്ഞാലും ഓൻ മുഖം കറുത്ത് പറഞ്ഞാ എനിക്ക് അത്…..”
ചെറിയമ്മ അവിടെന്ന് പൊട്ടി കരായാണ്….ദൈവമേ ഇതൊന്നും കേൾക്കാൻ നിക്കാതെ എന്നെ അങ്ങ് എടുത്തിരിന്നെങ്കിൽ….. ഒന്ന് രണ്ട് തവണ സൂയിസൈഡ് അറ്റംപ്റ്റ് നടത്തിതാ….. ഇനി അങ്ങനെ ണ്ടായ അമ്മ കൂടി ജീവിച്ചിരിക്കൂലാന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ പിന്നതിന് നിന്നില്ല….ഞാൻ കാരണം ന്റമ്മ കൂടി പോയാ പരലോകത്തു പോയാലും നിക്ക് സമാധാനം ണ്ടാവൂല….. നേരെ പോയി കട്ടിലിലേക്ക് വീണു….. കട്ടിലിന്റെ തായെന്ന് ഗ്ലാസും എടുത്ത് ഒരു രണ്ടെണ്ണം കൂടി കയറ്റിയിട്ട് ആണ് കെട്ന്നത്….. ഇന്നിതില്ലാണ്ട് ഒരു നിമിഷം കൂടി പറ്റില്ലാണ്ട് എന്നായി… നശിക്കയാണ് ജീവിതം ന്ന് അറിയാ ബട്ട് മരിക്കാണ്ട് ഇരിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ….
രാവിലെ എണീക്കുമ്പോ ന്റെ നെഞ്ചിൽ ആരോ കെടക്കണിണ്ട്….കണ്ണ് തുറന്നു നോക്കുമ്പോൾ തേജയാണ്….. തട്ടി തെറിപ്പിക്കാൻ തോന്നിയെങ്കിലും വെറ്തെ വെറുപ്പിക്കണ്ടാന്ന് വെച്ചു… ഓളേം ചെരിച്ചു കെടത്തി ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു….എഴുന്നേറ്റവാടും രണ്ടെണ്ണം അതിപ്പോ ശീലാണ്….കട്ടിലിന്റെ അടിയിലേക്ക് കയ്യിട്ടപ്പോ അവിടെ ഒന്നുല്ല..….കുനിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോ അവിടെ കാലിയാണ്….എനിക്ക് തലക്ക് പ്രാന്ത് പിടിച്ചത് പോലെ തോന്നി….ഒന്നിക്കിവൾ അല്ലെങ്കി ചെറിയമ്മ… രണ്ടിലാരോ ആണ്… അമ്മ എന്താലും അല്ല… ഒന്ന് രണ്ട് തവണ അതിന് നോക്കിയപ്പോ തള്ളക്ക് കണക്കിന് കൊടുത്തതോടെ പിന്നതിന് നോക്കീട്ടില്ല…ഒന്നും അറിയാണ്ട് കെടക്കണ ഇവക്ക് രണ്ട് ചവിട്ട് കൊടുത്ത് എണീപ്പിക്കണം ന്നിണ്ട്….പഷേ ഈ കുരിപ്പിനോട് മിണ്ടീട്ട് മാസങ്ങൾ ആയി… പിന്നവിടെ നിന്നില്ല….നേരെ താഴേക്ക് പോയി… അമ്മയും ചെറിയമ്മയും അടുക്കളെന്ന് പച്ചക്കറി അരിയാണെന്ന് തോന്നുന്നു…അടിക്കാണ്ട് നിന്നിട്ട് തലക്ക് പ്രാന്ത് പിടിക്കുവാണ്…..
“അമ്മേ ”
കൊറേ കാലത്തിന് ശേഷം അമ്മേന്ന് വിളിച്ചതിന്റെ എല്ലാ സന്തോഷോം ആ
മുഖത്തിണ്ട്….. ഇപ്പൊ തള്ളേന്ന് അല്ലാണ്ട് വിളിക്കാറില്ല ഞാൻ….. താല്പര്യം ണ്ടായിട്ടല്ല….ആരോടും കൂടുതൽ അടുക്കാൻ മനസ്സ് വരുന്നില്ല……
അമ്മ എന്താ മോനെന്നും ചോദിച്ച് അടുത്തേക്ക് വന്നു….