💞ആയിരം കണ്ണുമായി – 7 12

 

ശ്രുതി : നമ്പർ എന്തെങ്കിലും കയ്യിൽ ഉണ്ടോ ആന്റി

 

ബിന്ദു : ഇല്ല മോളെ… ഞാൻ അങ്ങനെ ഫോൺ ഒന്നും ഉപയോഗിക്കാറില്ലായിരുന്നല്ലോ…

 

ശ്രുതി : അപ്പോൾ ഒരു വിവരവും ഇല്ല അല്ലെ

 

ശ്രുതി വിഷമത്തോടെ ചോദിച്ചു

 

ബിന്ദു : ഇല്ല മോളെ…

 

ശ്രുതി വേഗം ഒരു പേപ്പറിൽ തന്റെ നമ്പർ എഴുതി ബിന്ദുവിന് നൽകി

 

ശ്രുതി : എന്റെ നമ്പരാ എന്തെങ്കിലും വിവരം കിട്ടിയാൽ വിളിച്ചാൽ മതി… ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങുവാ

 

ഇത്രയും പറഞ്ഞു ശ്രുതി അഖിലുമായി മുന്നോട്ട് നടന്നു

 

ശ്രുതി : ഇങ്ങനെ വിഷമിക്കണ്ട… ടീച്ചറിനെ കണ്ടുപിടിക്കാം

 

അഖിൽ : എങ്ങനെ കണ്ടുപിടിക്കുമെന്നാ… ഇറങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് അറിയമായിരുന്നു കാണാൻ പറ്റില്ലെന്ന്… എന്റെ ഭാഗ്യം എത്രയാണെന്ന് ഇപ്പോൾ മനസ്സിലായോ

 

ശ്രുതി ഉത്തരം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല അവർ റോഡിലേക്ക് എത്തി ശേഷം അഖിൽ പതിയെ ശ്രുതിയെ ബൈക്കിലേക്ക് കയറ്റി ബൈക്ക് മുന്നോട്ട് എടുത്തു

 

അഖിൽ : സോറി…. ആവശ്യമില്ലാതെ നിന്റെ ഒരു ക്ലാസ്സും മിസ്സായി

 

ശ്രുതി : അതിനെന്തിനാ സോറി നീ പറഞ്ഞിട്ടല്ലല്ലോ ഞാൻ വന്നെ…

 

അഖിൽ : ഉം..ഉച്ചയാകുന്നതെ ഉള്ളു… ഞാൻ ഏതെങ്കിലും ഹോട്ടലിന്റെ മുന്നിൽ നിർത്താം എന്തെങ്കിലും കഴിക്കണ്ടേ

 

ശ്രുതി : ഹോട്ടൽ ഒന്നും വേണ്ട കഴിക്കാനുള്ളത് ഞാൻ കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ട്…

 

അഖിൽ : നീ ലഞ്ച് കൊണ്ടുവന്നോ…എന്നാൽ പിന്നെ എവിടെയെങ്കിലും നിർത്തി എനിക്കൊരു പാർസൽ വാങ്ങാം എന്നിട്ട് കഴിക്കാൻ പറ്റിയ ഒരു ഇടം നോക്കാം

 

ശ്രുതി : പാർസൽ ഒന്നും വേണ്ട ഞാൻ രണ്ട് പൊതി എടുത്തിട്ടുണ്ട്…

 

അഖിൽ : രണ്ടോ…

 

ശ്രുതി : പിന്നെ നമ്മൾ രണ്ടുപേരില്ലേ… കഴിക്കാൻ പറ്റിയ എവിടെയെങ്കിലും വണ്ടി നിർത്ത്….

 

അല്പം കഴിഞ്ഞു

 

ശ്രുതി : ഇത് എങ്ങോട്ടാ ഈ പോകുന്നെ

 

അഖിൽ : മ്യൂസ്യം അവിടെ ഇരുന്ന് കഴിക്കാൻ ഒരുപാട് സ്ഥലം ഉണ്ട്…

 

ശ്രുതി : ഏത് സൂവിന്റെ അടുത്തോ

 

അഖിൽ : അവിടെ തന്നെ

 

അല്പസമയത്തിന് ശേഷം

 

അഖിൽ : ആ പടിയിൽ ഇരുന്നോ

 

ശ്രുതി : നല്ല തണൽ ഉണ്ടല്ലേ…

 

ഇത്രയും പറഞ്ഞു ശ്രുതി അവിടെ ഇരുന്ന ശേഷം ഒരു പൊതി ഭക്ഷണം അഖിലിന് നൽകി

 

കുറച്ച് കഴിഞ്ഞു

 

ശ്രുതി : ഫുഡ്‌ എങ്ങനെയുണ്ട്

 

അഖിൽ : ഉം..

 

ശ്രുതി : മൂളിയാൽ പറ്റില്ല പറയ്

 

അഖിൽ : കൊള്ളാം…

 

ശ്രുതി : എന്നാൽ പിന്നെ ഇനി എന്നും ഞാൻ രണ്ട് പൊതികൊണ്ടുവരാം എന്താ

 

അഖിൽ : എന്തിന്… എനിക്ക് ഫുഡ്‌ തരാൻ നീ എന്റെ ആരാ… വെറുതെ വട്ട് പറയാതെ പോയെ…

 

ശ്രുതി : വട്ടൊന്നും അല്ല എന്നും ക്യാൻറ്റീനിൽ നിന്ന് കഴിച്ചാൽ എങ്ങനെയാ.. വല്ല അസുഖവും വരും…

 

അഖിൽ : സാരമില്ല

 

ശ്രുതി : അയ്യൊ… ഞാൻ പറയുന്നത് ഒന്ന് കേൾക്ക്… ക്യാൻറ്റീനിൽ നിന്ന് ചോറ് വാങ്ങാൻ എത്ര രൂപയാകും 50 അല്ലെ ആ പൈസ എനിക്ക് തന്നാൽ മതി…

 

അഖിൽ : അപ്പോൾ നീ പൈസക്കാണോ തരാം എന്ന് പറഞ്ഞെ

 

ശ്രുതി : അല്ലാതെ പിന്നെ… നിനക്ക് വീട്ടിലെ ഭക്ഷണവും കിട്ടും എനിക്ക് പൈസയും കിട്ടും…

 

അഖിൽ : എന്നാലും…

 

ശ്രുതി : ഒരു എന്നാലും ഇല്ല… ഓസിന് ഒന്നും അല്ലല്ലോ… നാളെ മുതൽ ഞാൻ കൊണ്ടുവരും…

 

അഖിൽ : ശെരി എന്തോ ചെയ്യ്

 

ശ്രുതി : പിന്നെ ടീച്ചറിന്റെ കാര്യത്തിൽ വിഷമിക്കണ്ട ഞാൻ എന്റെ കൂടെ പഠിച്ച ഫ്രണ്ട്സിനെ ഒക്കെ ഒന്ന് വിളിച്ചു നോക്കാം അവർക്ക് ആർക്കെങ്കിലും അറിയാമെങ്കിലോ

 

അഖിൽ : അവർക്ക് അറിയാമായിരിക്കുമോ

 

ശ്രുതി : ഉറപ്പില്ല ചോദിച്ചു നോക്കാം…

 

അവർ ഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷം കയ്യും മറ്റും കഴുകി

 

ശ്രുതി : ഇതിന്റെ അപ്പുറത്താ സൂ അല്ലെ

 

അഖിൽ : അതെ..നീപൊയിട്ടില്ലേ…

 

ശ്രുതി : പണ്ട് കുഞ്ഞായിരുന്നപ്പോൾ പോയിട്ടുണ്ട്… അപ്പോൾ അച്ഛൻ എടുത്തുകൊണ്ട് നടന്ന് എല്ലാം കാണിച്ചു തന്നു… ഇപ്പോൾ പോയിട്ട് കുറേ വർഷമായി ഒരുപാട് നടക്കാനില്ലേ.. എനിക്ക് പറ്റില്ല..