💞ആയിരം കണ്ണുമായി – 7 12

 

അഖിൽ : ഇവിടെ നിക്ക്… ഞാൻ ഇപ്പോൾ വരാം

 

ഇത്രയും പറഞ്ഞു അഖിൽ മുന്നോട്ടു നടന്നു

 

ശ്രുതി : എങ്ങോട്ടാ ഈ പോകുന്നെ… ഞാനും…

 

എന്നാൽ അഖിൽ അവൾ പറയുന്നത് കേൾക്കാതെ മുന്നോട്ട് തന്നെ നടന്നു

 

അല്പസമയത്തിന് ശേഷം അഖിൽ അവളുടെ അടിത്തേക്ക് തിരിച്ചെത്തി

 

ശ്രുതി : എങ്ങോട്ടാ ഈ പോയെ 😡… ഞാൻ കരുതി എന്നെ വിട്ടിട്ട് പോയെന്ന്

 

അഖിൽ : പോയാൽ എന്താ നിനക്ക് ഒറ്റക്ക് വീട്ടിൽ പോകാൻ അറിയില്ലേ

 

ശ്രുതി : 5 മിനിറ്റ് കൂടി കണ്ടില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ ഒറ്റക്ക് പോയേനെ

 

അഖിൽ : എന്നാൽ വാ

 

അഖിൽ ശ്രുതിയുടെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ച ശേഷം തിരിഞ്ഞു നടന്നു

 

ശ്രുതി : ഇതെങ്ങോട്ടാ ഈ പോകുന്നെ.. വണ്ടി അവിടെയല്ലേ

 

അഖിൽ : നമുക്കെ അകത്ത് കയറി മൃഗങ്ങളെയൊക്കെ ഒന്ന് കണ്ടു കളയാം എന്താ

 

ഇത്രയും പറഞ്ഞു അഖിൽ കയ്യിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ടിക്കറ്റ് അവളെ കാണിച്ചു

 

ശ്രുതി : ഇതെന്തിനാ വാങ്ങിയെ.. എനിക്ക് പറ്റില്ലെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ

 

അഖിൽ : എന്ത് പറ്റില്ല… അവിടെ ഇരിക്കാനൊക്കെ ഒരുപാട് സ്ഥലം ഉണ്ട് ഉച്ച ആയതല്ലേ ഉള്ളു.. നമുക്ക് പതിയെ പതിയെ കണ്ടാൽ മതിയാകും

 

ശ്രുതി : അത് പിന്നെ…

 

അഖിൽ : കാണണോ വേണ്ടേ…

 

ശ്രുതി : അവിടെ ചെന്നിട്ട് വേഗം നടക്ക്‌… ആമയാണോ ഇങ്ങനെയൊന്നും പറഞ്ഞേക്കരുത്

 

അഖിൽ : ഇല്ല വാ…

 

ഇത്രയും പറഞ്ഞു അഖിൽ അവളുമായി മുന്നോട്ട് നടന്നു

 

അവർ ഇരുവരും സൂവിനുള്ളിൽ

 

ശ്രുതി : ഇവിടെയൊക്കെ മാറിപ്പോയി അല്ലെ

 

അഖിൽ : നീ വന്നിട്ട് കുറേ ആയില്ലേ അതുകൊണ്ട് തോന്നുന്നതാ…

 

ശ്രുതി : ഇവിടെ ഒന്നും കാണുന്നില്ലല്ലോ….

 

അഖിൽ : ദോ ആ മരത്തിന്റെ മുകളിൽ നോക്കെടി… നിന്നെപോലെ മുഖവും വച്ച് ഒരാൾ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടോ

 

ശ്രുതി പതിയെ അഖിൽ പറഞ്ഞ സ്ഥലത്തേക്ക് നോക്കി അവിടെ ഒരു കുരങ്ങൻ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു… പെട്ടെന്ന് തന്നെ അതിനടുത്തേക്ക് മറ്റൊന്ന് കൂടി ചാടി വന്നു

 

ശ്രുതി : ഞാൻ മാത്രമല്ല നീയും ഉണ്ട്… ദേ നോക്കിയെ

 

അഖിൽ : 🙄

 

അവർ മുന്നോട്ട് നടന്നു

 

ശ്രുതി : ആ മാൻ കുട്ടിയെ നോക്കിയെ നല്ല ക്യൂട്ടാ അല്ലെ… വീട്ടിൽ കൊണ്ടുപോകാൻ തോന്നുന്നു

 

അഖിൽ : ഞാൻ പൊക്കി അകത്ത് വിട്ടുതരാം നീ പോയി എടുത്തിട്ട് വാ…

 

ശ്രുതി : ഓഹ്… സാമ്പാറ് ചളിക്ക്‌ ശേഷം അടുത്തത്…ഇനിയും ഇതുപോലെയുള്ളത് കയ്യിലുണ്ടോ

 

അഖിൽ : ഉണ്ടെങ്കിൽ

 

ശ്രുതി : ഉണ്ടെങ്കിൽ കയ്യിൽ തന്നെ വച്ചോ ദയവ് ചെയ്തു പുറത്തെടുക്കരുത് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല അതുകൊണ്ടാ…

 

അല്പദൂരം കൂടി നടന്ന ശേഷം

 

ശ്രുതി : അമ്മാ വയ്യ….

 

അവൾ അടുത്ത് കണ്ട ബെഞ്ചിൽ ഇരുന്നു അഖിലും പതിയെ അവളുടെ അടുത്തായി ഇരുന്നു

 

അഖിൽ : ഇത്ര പെട്ടെന്ന് തളർന്നോ

 

ശ്രുതി : എനിക്ക് അധിക ദൂരം നടക്കാൻ പറ്റില്ല ഇനി കുറച്ച് നേരം ഇരിക്കാം… രാത്രി പണിയാകും എന്നാ തോന്നുന്നെ

 

ശ്രുതി കാല് തടക്കിയ ശേഷം പറഞ്ഞു

 

അഖിൽ : എന്ത് പണി

 

ശ്രുതി : കൂടുതൽ നടന്നാൽ രാത്രിയാകുമ്പോൾ കാല് നല്ല വേദനയായിരിക്കും

 

അഖിൽ : നീ എന്നെ കുറ്റംപറഞ്ഞുകൊണ്ട് വരുവാണോ.. എനിക്ക് ഇതൊക്കെ അറിയാവോ… നീ കണ്ടിട്ടില്ല എന്ന് പറഞ്ഞത് കൊണ്ടാ ഞാൻ…

 

ശ്രുതി : ഞാൻ നിന്നെ എപ്പോഴാ കുറ്റം പാഞ്ഞെ… വീട്ടിൽ തൈലം ഇരിപ്പുണ്ട് അതിട്ടാൽ വേദന പൊക്കോളും… വേദനിക്കും എന്ന് കരുതി എപ്പോഴും ചടഞ്ഞിരിക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ… എന്ത് പറഞ്ഞാലും നെഗറ്റീവ് ആയിട്ട് തന്നെ ചിന്തിച്ചോണം കേട്ടോ..

 

അഖിൽ : പിന്നെ കൂടെ കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ട് എന്തെങ്കിലും പറ്റിയാൽ എന്റെ തലയിൽ ആകില്ലേ ഒന്നതെ എനിക്ക് നല്ല ബെസ്റ്റ് ടൈമാ..

 

ശ്രുതി : അതൊക്കെ വിട് ഇവിടെ ഈ ചെറിയ മൃഗങ്ങളൊക്കെയേ ഉള്ളോ… ബാക്കിയൊക്കെ എവിടെ

 

അഖിൽ : ദിനോസർ ഒക്കെ വംശനാശം വന്നു പോയില്ലേ.. അതുകൊണ്ട് ഇതൊക്കെ വച്ച് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യ്