💞ആയിരം കണ്ണുമായി – 7 12

 

ശ്രുതി : ദേ.. അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല…

 

അഖിൽ : എന്താടി… ഞാൻ നീ ചോദിച്ചതിനല്ലേ ഉത്തരം പറഞ്ഞെ

 

ശ്രുതി : ഞാൻ ചോദിച്ചതെ ഈ സിംഹവും പുലിയുമൊക്കെ എവിടെ എന്നാ അല്ലാതെ….

 

അഖിൽ : ഓഹ് അങ്ങനെ… അതൊക്കെ ലാസ്റ്റാ… പോക പോക കാണാം

 

ശ്രുതി : അതിനെയൊക്കെ ആദ്യം വച്ചാൽ ഇവർക്ക് എന്തായി പോകും… ലാസ്റ്റ് കൊണ്ട് വച്ചേക്കുന്നു… അതിനെയൊക്കെ കാണാനല്ലേ എല്ലാവരും വരുന്നെ

 

അഖിൽ : നമുക്ക് പോകുമ്പോൾ ഇവരോട് ഒന്ന് പറഞ്ഞു നോകാം സിംഹത്തിനെയും പുലിയെയുമൊക്കെ ആദ്യം കൊണ്ടുവെക്കാൻ എന്താ പോരെ…

 

ഇത് കേട്ട ശ്രുതി ബെഞ്ചിൽ നിന്നും പതിയെ എഴുനേറ്റു

 

അഖിൽ : അല്ല ഇത്രയും ഇരുന്നത് മതിയോ

 

ശ്രുതി : ഉം മതി ഇപ്പോൾ ഒക്കെയായി

 

ഇത് കേട്ട അഖിലും പതിയെ എഴുനേറ്റ് ശ്രുതിയോടൊപ്പം നടന്നു

 

***************

 

ശ്രുതി : എവിടെ കാണുന്നില്ലല്ലോ

 

അഖിൽ : ദോ അങ്ങോട്ട് നോക്കെടി അവിടെ നിൽപ്പുണ്ട്…

 

ശ്രുതി : എവിടെ കാണാൻ പറ്റുന്നില്ലല്ലോ…

 

ശ്രുതി കൂടുതൽ എത്തി വലിഞ്ഞു നോക്കാൻ തുടങ്ങി

 

അഖിൽ : അധികം എത്തണ്ട അകത്തെങ്ങാൻ ചെന്ന് വീണാൽ…

 

ശ്രുതി : വീണാൽ നീ ചാടി വരണ്ട പോരെ… എന്നാലും ഇത് എവിടെയാ… അവിടെയാണോ…

 

പെട്ടെന്ന് തന്നെ ശ്രുതിയുടെ പിന്നിലേക്ക് വന്ന അഖിൽ അവളെ പിന്നിൽ നിന്നും ചുറ്റി പിടിച്ച ശേഷം എടുത്ത് പൊക്കി

 

ശ്രുതി : അമ്മാ… എന്താടാ കാണിക്കുന്നേ

 

അഖിൽ : ഇനി നോക്ക് ഇപ്പോൾ കാണുന്നുണ്ടോ… അവിടെ വലത്തോട്ട്

 

ശ്രുതി :ഹാ… കണ്ടു..കണ്ടു.. ഒന്നേ ഉള്ളു അല്ലെ…ഒളിച്ചു നിക്കുവാ കളളൻ

 

അഖിൽ പതിയെ അവളെ താഴെ നിർത്തി

 

ശ്രുതി : എന്തിനാ ഇറക്കിയെ അല്പനേരം കൂടി നോക്കട്ടെ

 

അഖിൽ : അതൊക്കെ മതി… വാ ഇനിയും കാണാനുണ്ട്

………

 

അഖിൽ : ഇതാണ് ബട്ടഫ്‌ളൈ ഗാർഡൻ

 

ഗാർഡനിലെ ബെഞ്ചിൽ ഇരിക്കുന്ന ശ്രുതിയോടായി അഖിൽ പറഞ്ഞു

 

ശ്രുതി : എനിക്ക് അറിയാം ബോർഡ് ഞാനും വായിച്ചതാ…

 

അപ്പോഴാണ് ശ്രുതിയുടെ തലമുടിയിൽ വന്നിരിക്കുന്ന ഒരു പൂമ്പാറ്റയെ അഖിൽ കണ്ടത് 🦋

 

അഖിൽ : ഹേയ്… അനങ്ങരുത്

 

ശ്രുതി : എന്താ

 

അഖിൽ പതിയെ തന്റെ ഫോൺ കയ്യിലെടുത്ത് ക്യാമറ ഓണാക്കി ശ്രുതിക്ക്‌ നേരെ പിടിച്ചു

 

ശ്രുതി : എന്റെ ഫോട്ടോ എടുക്കുവാണോ

 

അഖിൽ : മിണ്ടാതിരിക്ക്

 

ഇത്രയും പറഞ്ഞു അഖിൽ രണ്ട് മൂന്നു ഫോട്ടോസ് എടുത്തു ശേഷം പതിയെ ശ്രുതിയുടെ അടുത്തേക്ക് എത്തി

 

അഖിൽ : അനങ്ങല്ലേ… അനങ്ങല്ലേ

 

ശ്രുതി : എന്താ

 

അഖിൽ : ഷൂ 🤫

 

അഖിൽ പതിയെ ശ്രുതിയുടെ മുടിയിൽ ഇരുന്ന പൂമ്പാറ്റയെ പിടിച്ചു

 

അഖിൽ : ദേ കണ്ടോ

 

ശ്രുതി : എന്റെ തലയിൽ ഇരുന്നതാണോ

 

അഖിൽ : അല്ലാതെ പിന്നെ.. കൊള്ളാമല്ലേ

 

ശ്രുതി : അതിനെ വിട്ടെ

 

അഖിൽ : ഞാൻ ഒന്ന് നോക്കിക്കോട്ടെ എന്നിട്ട് വിടാം

 

ശ്രുതി : അതിനെ വിട് അഖിലെ… അതിന്റെ ചറകിന് എന്തെങ്കിലും പറ്റും… വിട്ടെ… വിട്ടെ

 

ഇത് കേട്ട അഖിൽ അതിനെ പറത്തി വിട്ടു

 

അഖിൽ : നിന്റെ ചാട്ടം കണ്ടാൽ ഞാൻ അതിനെ കൊല്ലാൻ പോയത് പോലെ തോന്നുമല്ലോ

 

ശ്രുതി : വെറുതെ പിടിച്ചാലും അതിന്റെ ചിറകൊക്കെ പൊട്ടിപോകും… ഒന്നാതെ കുറച്ച് ദിവസമേ ആയുസ്സുള്ളു അതുവരെ അത് പറന്നു നടന്നോട്ടെ

 

അഖിൽ : ഓഹ് ശരി…വന്നാട്ടെ ഇനി ആ സ്നേക്കിന്റെ സ്ഥലം കൂടിയെ ബാക്കിയുള്ളു വേഗം പോകാം

 

ശ്രുതി : അപ്പോ കഴിഞ്ഞോ…

 

അഖിൽ : പിന്നില്ലാതെ..ഇത്രയും ചുറ്റി കണ്ടില്ലേ

 

ശ്രുതി : ഫോൺ ഓഫാ ഇല്ലെങ്കിൽ കുറച്ച് ഫോട്ടോസ് എങ്കിലും എടുക്കാമായിരുന്നു

 

………..

 

കുറച്ച് സമയത്തിന് ശേഷം ഇരുവരും സൂവിന് വെളിയിൽ

 

ശ്രുതി : അനക്കോണ്ടാ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ കുറേ കൂടി വലിപ്പമൊക്കെ പ്രതീക്ഷിച്ചു

 

അഖിൽ : അതൊക്കെ അങ്ങ് സിനിമേല്… ഇപ്പോൾ നമ്മൾ കണ്ടില്ലേ അതാണ് ഒറിജിനൽ… ഇതാ ഇത് കുടിക്ക് നടന്ന് തളർന്നതല്ലേ