പകരം, തന്നെ മറ്റൊരുവൻ ചേർത്ത് പിടിച്ചത് കാണുമ്പോൾ അവന്റെ അവന്റെ കുണ്ണയിലുണ്ടായ മാറ്റം.. അത് എന്തുതരം വൈകൃതമാണ്? അത് ചോദിക്കണമെന്ന് അവൾക്ക് അതിയായ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ ആ ചോദ്യം തങ്ങൾക്കിടയിലെ ഈ ‘സമാധാനത്തെ’ തകർക്കുമെന്ന് അവൾ ഭയന്നു.
മറുവശത്ത്, ഗോകുൽ സീലിംഗിലേക്ക് നോക്കി കിടക്കുകയായിരുന്നു. ചിത്രയുടെ ഓരോ സ്പർശനത്തിലും അവൻ തിരഞ്ഞത് ഫവാസിന്റെ അടയാളങ്ങളായിരുന്നു. വർക്കലയിൽ വെച്ച് അവൾ ചെയ്തുകൂട്ടിയത് അവളോട് ചോദിക്കണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവൾക്ക് എത്രത്തോളം സുഖം കിട്ടി? അവൻ അവളെ എങ്ങനെയൊക്കെയാണ് തൊട്ടത്? അവളുടെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ അണുവിലും മറ്റൊരുവന്റെ സാമീപ്യം അവൻ സങ്കല്പിച്ചു. ആ സത്യങ്ങൾ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ നിന്ന് തന്നെ കേൾക്കാൻ അവൻ കൊതിച്ചു. ചോദിക്കണം എന്നുണ്ട്
പക്ഷേ, ഒരു മാന്യനായ കാമുകന്റെ മുഖംമൂടി അഴിച്ചുമാറ്റാൻ അവനും മടിച്ചു. അവളുടെ ഫോണിലോ പെരുമാറ്റത്തിലോ മറ്റും അങ്ങനെ ഒരു സംഭവം നടന്നതായിട്ട് പോലും ഒരു അടയാളവും ബാക്കിയില്ല. തന്റെ ഉള്ളിലെ ഈ കക്കോൾഡ് ചിന്തകൾ അവളോട് തുറന്നു പറയണമെന്ന് അവൻ ആഗ്രഹിച്ചു. “ചിത്രേ, നീ മറ്റൊരാളുടെ കൂടെ ഇരിക്കുന്നത് കാണാൻ എനിക്കിഷ്ടമാണ്” എന്ന് ഒരു വട്ടം പറഞ്ഞാൽ തീരാവുന്ന പ്രശ്നമേ ഉള്ളൂ എന്ന് അവന് തോന്നി. പക്ഷേ, അതുകേട്ട് അവൾ തന്നെ ഒരു മനോരോഗിയായി കാണുമോ എന്ന ഭയം അവനെ തടഞ്ഞു.
“ചിത്രേ…” ഗോകുൽ പതുക്കെ വിളിച്ചു. അവന്റെ സ്വരത്തിൽ ഒരുതരം ഇടർച്ചയുണ്ടായിരുന്നു.
“എന്താ ഗോകുൽ?” അവൾ മുഖമുയർത്തി അവനെ നോക്കി.
“നമ്മൾക്കിടയിൽ ഇനി ഒളിച്ചുവെക്കാൻ ഒന്നും പാടില്ല എന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു. നിനക്ക്… നിനക്ക് എന്നോട് എന്തെങ്കിലും പറയാനുണ്ടോ? അതോ എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കാനുണ്ടോ?”
ചിത്രയുടെ ഹൃദയം ഒന്ന് പടപട ഇടിച്ചു. അവൻ എല്ലാം അറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞോ? അതോ അവൻ തന്റെ ഉള്ളിലെ ചോദ്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞോ? അവൾ പതുക്കെ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ഇരുവരും സത്യത്തിന്റെ വക്കിലായിരുന്നു. ആ രാത്രിയിൽ ആര് ആദ്യം മനസ്സ് തുറക്കും എന്നതായിരുന്നു അവരുടെ മുന്നിലെ ചോദ്യം.
മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷം പെട്ടെന്ന് ഘനീഭവിച്ചു. ഒരു വലിയ രഹസ്യത്തിന്റെ വാതിൽ തുറക്കപ്പെടാൻ പോകുകയായിരുന്നു. അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരായിരം ചോദ്യങ്ങൾ ഇരമ്പുകയായിരുന്നു.
“അന്ന് ആ ഫോട്ടോകൾ കണ്ടപ്പോൾ അവൻ എന്തിനാണ് പ്രകോപിതനാകുന്നതിന് പകരം ഉത്തേജിതനായത്?അവൾക്ക് അത് ചോദിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ ചോദിച്ചാൽ, താൻ അതുലുമായും ഫവാസുമായിട്ടുള്ള ബന്ധം വെളിപ്പെടുത്തേണ്ടി വരുമോ എന്ന് അവൾ ഭയന്നു.
“ഗോകുൽ…” . അവൻ തിരിഞ്ഞ് അവളെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരുതരം വശ്യതയും ഒപ്പം എന്തോ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചതുപോലെയുള്ള പേടിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ അവനിലേക്ക് ചേർന്നു കിടന്നു. അവളുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ തളർന്ന ശരീരത്തിലൂടെ മെല്ലെ ചലിച്ചു.
“ഗോകുൽ… എനിക്ക് ഒരു കാര്യം ചോദിക്കാനുണ്ട്,” അവൾ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ മന്ത്രിച്ചു.
ഗോകുൽ ഒന്ന് ഉലഞ്ഞു, പക്ഷേ കണ്ണുകൾ തുറന്നില്ല.
അവൾ തുടർന്നു: ചോദിക്കട്ടെ? അവൾ ധൈര്യം സംഭരിച്ച് തയ്യാറെടുത്തു.
ഗോകുൽ: “ ഹ്മ്”. അവന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി.
“അന്ന്… അതുലിന്റെ കൂടെയുള്ള എന്റെ ഫോട്ടോ കണ്ടപ്പോൾ നീ എന്താ എന്നെ വഴക്കു പറയാതിരുന്നത്? നീ ശരിക്കും ദേഷ്യപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു. എന്തിനാ നീ മിണ്ടാതിരുന്നത്?”
ഗോകുൽ മറുപടി നൽകിയില്ല. അവൻ ഉറക്കം നടിക്കുകയാണോ അതോ ആ ചോദ്യം കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്തതാണോ എന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായില്ല. ചിത്ര വിട്ടില്ല. അവൾ പുതപ്പിനുള്ളിലൂടെ കൈ താഴ്ത്തി, അവന്റെ തളർന്നു കിടക്കുന്ന ലിംഗത്തിൽ പതുക്കെ തലോടി. അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു അവനെ എങ്ങനെ ഉണർത്തണമെന്ന്.
“പറ ഗോകുൽ… എന്താ നീ ഒന്നും മിണ്ടാഞ്ഞത്? നിനക്ക് എന്നെ വിശ്വാസമായതുകൊണ്ടാണോ, അതോ ഞാൻ മറ്റൊരാളുടെ കൂടെ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ നിനക്ക്…” അവൾ ഒന്ന് നിർത്തി, അവന്റെ അവയവത്തിൽ തന്റെ കൈ ചലിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി . “നിനക്ക് ദേഷ്യമോ അതോ.. മറ്റെന്തെങ്കിലും തോന്നിയോ?”