അവളുടെ ആ വേഷം ഒരു വൈരുദ്ധ്യം പോലെ ഗോകുലിന് തോന്നി. പുറമെ പരിശുദ്ധിയുടെ അടയാളമായ വെള്ള വസ്ത്രം, എന്നാൽ ഉള്ളിൽ പാപത്തിന്റെ കനൽ ഒളിപ്പിച്ചവൾ. അവൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.
ചിത്ര മുറിയുടെ മധ്യത്തിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ഗോകുൽ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് പതുക്കെ നടന്നുചെന്നു. അവൾ തലയുയർത്തി അവനെ നോക്കി. അവരുടെ കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ കോർത്തു. ഗോകുലിന്റെ കണ്ണുകളിൽ പ്രണയവും അതിലുപരി വല്ലാത്തൊരു ആഴവുമുണ്ടായിരുന്നു.
അവൻ അവളുടെ ഇരു തോളുകളിലും കൈകൾ വെച്ചു. സാരിയുടെ പരുക്കൻ സ്പർശനവും അവളുടെ ഉടലിന്റെ ചൂടും അവൻ അറിഞ്ഞു.
“ചിത്രേ…” അവൻ വളരെ മൃദുവായി അവളുടെ പേര് വിളിച്ചു.
അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല, പകരം അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു ഉടമ്പടിയുണ്ടായിരുന്നു—ഇന്ന് മുതൽ താൻ അവന്റേത് മാത്രമാണ് എന്ന ഉടമ്പടി. ഗോകുൽ പതുക്കെ തന്റെ മുഖം അവളുടേതിനോട് അടുപ്പിച്ചു. അവന്റെ ഓരോ ശ്വാസവും അവളുടെ മുഖത്ത് തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവൻ കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ നെറ്റിയിലെ ആ ചന്ദനക്കുറിയിൽ ആദ്യം ചുംബിച്ചു. പിന്നീട് അവളുടെ കവിളുകളിലൂടെ ഒഴുകി അവന്റെ അധരങ്ങൾ അവളുടേതിൽ അമർന്നു. ആദ്യം വളരെ സാവധാനത്തിൽ, ഒരു പുഷ്പം വിരിയുന്നതുപോലെ മൃദുവായ ഒരു ചുംബനം. ചിത്ര തന്റെ കൈകൾ അവന്റെ കഴുത്തിന് പിന്നിൽ പിണച്ചു. അവൾ അവനെ തന്നിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുപ്പിച്ചു.
ആ ചുംബനത്തിന് ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ടായിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഇരമ്പിയിരുന്ന ഭയവും കുറ്റബോധവും ആ സ്പർശനത്തിൽ അലിഞ്ഞുപോകുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. ഫവാസിന്റെ വന്യതയല്ല, ഗോകുലിന്റെ ഈ ആർദ്രതയാണ് താൻ ആഗ്രഹിച്ചതെന്ന് അവൾ സ്വയം മന്ത്രിച്ചു.
പക്ഷേ, ആ ചുംബനം നീണ്ടുപോകുന്തോറും ഗോകുലിന്റെ ശ്വാസഗതിക്ക് വേഗത കൂടി. അവൻ അവളെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി. ചിത്രയുടെ ഉള്ളിൽ താൻ കുഴിച്ചുമൂടിയ ആ പഴയ ‘വൈൽഡ്’ വശത്തിന്റെ നേർത്തൊരു തുടിപ്പ് അറിയാതെ ഉണർന്നു. ഗോകുൽ പതുക്കെ അവളുടെ കാതിലേക്ക് മുഖം അടുപ്പിച്ചു.
“നീ എത്ര സുന്ദരിയാണ് ചിത്രേ…ഇനി എന്നും നമ്മൾ ഒരുമിച്ചാണ്.. “ അവൾ അവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചെങ്കിലും, അവന്റെ ഉള്ളിൽ എന്താണ് നടക്കുന്നത് എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.
ആ ചുംബനത്തിന്റെ ആഴം കൂടുന്തോറും ഗോകുലിന്റെ കൈകൾ അവളുടെ തോളിൽ നിന്നും താഴേക്ക് നീങ്ങി. വല്ലാത്തൊരു അദൃശ്യമായ ലക്ഷ്യത്തോടെ അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ സാരിയുടെ ഞൊറികളിൽ സ്പർശിച്ചു. ചിത്ര ഒരു നിമിഷം കണ്ണുകളടച്ചു നിന്നു; ഗോകുലിന്റെ ഓരോ സ്പർശനവും തനിക്ക് ലഭിക്കുന്ന മാപ്പപേക്ഷയാണെന്ന് അവൾ കരുതി.
സാവധാനം, വളരെ കരുതലോടെ അവൻ അവളുടെ സാരി അഴിച്ചുമാറ്റി. ഭാരമുള്ള ആ സെറ്റ് സാരി തറയിലേക്ക് ഒരു പാഴ്ലോകം പോലെ വീണടിഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ അവൾ അവന്റെ മുന്നിൽ പച്ച ബ്ലൗസിലും പാവാടയിലും മാത്രമായി നിൽക്കുന്നു. ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ ചിത്രയുടെ ശരീരം കൂടുതൽ വശ്യമായി തോന്നി. അവളുടെ നടുവിലെ ആഴമുള്ള നാഭിചുഴിയും, ടൈറ്റ് ബ്ലൌസ് ഇൽ തിങ്ങി നിറഞ്ഞ മുലകളും, വിടവിലൂടെ പുറത്തേക്ക് വെളിവാകുന്ന വെട്ടും ഗോകുലിന്റെ കുണ്ണ കമ്പിയാക്കി.
ഗോകുൽ ഒരടി പിന്നോട്ട് മാറി അവളെ ആപാദചൂഡം നോക്കി. അവന്റെ നോട്ടം ഒരു കാമുകന്റേതിനേക്കാൾ ഉപരി, ഒരു അമൂല്യവസ്തുവിനെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന ഒരാളുടേതുപോലെയായിരുന്നു.
അവൾ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. തന്റെ മാറും നഗ്നമായ വയറും അവന്റെ ഷർട്ടിൽ അമർന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായ ആ തണുപ്പ് അവളിൽ ഒരു പഴയ ഓർമ്മ ഉണർത്തി—വർക്കലയിലെ ആ മുറിയിൽ ഫവാസിന് മുന്നിൽ നിന്ന ആ നിമിഷം.
അവൾ ആ ചിന്തയെ വേഗത്തിൽ തള്ളിക്കളഞ്ഞു. ‘ഇല്ല, ഇത് എന്റെ ഗോകുലാണ്. ഇത് അവന്റെ സ്നേഹമാണ്.’
ഗോകുൽ അവളുടെ താടിക്ക് പിടിച്ച് മുഖം ഉയർത്തി. അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഇപ്പോൾ അവളുടെ നാഭിയിലേക്കും മാറിടത്തിലേക്കും മാറി മാറി സഞ്ചരിക്കുകയായിരുന്നു. ആ മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷം കൂടുതൽ ഗാഢമായി. പുറത്തെ ലോകവും ഉള്ളിലെ സങ്കീർണ്ണമായ ചിന്തകളും ആ നിമിഷം അവർക്ക് അന്യമായി. ഗോകുലിന്റെ കണ്ണുകളിലെ പ്രണയം മാത്രം കണ്ട ചിത്ര, അവന്റെ കൈകൾ പിടിച്ച് പതുക്കെ കട്ടിലിലേക്ക് ആനയിച്ചു. ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, പ്രിയപ്പെട്ടവന്റെ സാമീപ്യത്തിൽ അവൾക്ക് തന്റെ സർവ്വ നിയന്ത്രണങ്ങളും നഷ്ടപ്പെടുന്നതുപോലെ തോന്നി.