രണ്ടാഴ്ചകൾ… ചിത്രയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അതൊരു തപസ്സായിരുന്നു. വർക്കലയിലെ റിസോർട്ട് മുറിയിലെ നിമിഷങ്ങൾക്കും, ഫവാസിന്റെ പരുക്കൻ സ്പർശനങ്ങൾക്കും ശേഷം അവൾ സ്വന്തം ഫ്ലാറ്റിലെ ഏകാന്തതയിലേക്ക് ചുരുങ്ങി. വെറുതെ ഇരുന്നു ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു കൂട്ടാതെ ഇരിക്കൻ പാറുവിന്റെ കൂടെ അവളുടെ കമ്പനിയിൽ അവൾ താത്കാലികമായി ജോലിക്കും കയറി.
മറ്റു പുറംലോകവുമായുള്ള എല്ലാ ബന്ധങ്ങളും അവൾ വിച്ഛേദിച്ചു. ഫവാസിന്റെ ഫോൺ കോളുകൾ വരുമ്പോൾ സ്ക്രീനിലെ അവന്റെ പേര് ഒരു മാരകവിഷം പോലെ അവളെ ഭയപ്പെടുത്തി. ഓരോ തവണയും അവൾ ആ ഫോൺ സൈലന്റ് മോഡിലാക്കി ദൂരേക്ക് എറിഞ്ഞു.
തന്റെ ഉള്ളിലെ ആ മാറ്റം, കാമത്തിന്റെ ആ പുതിയ ലോകം, ഒരു നീർക്കുമിള പോലെ ഉടഞ്ഞുപോകട്ടെ എന്ന് അവൾ ആഗ്രഹിച്ചു. ഗോകുലിന്റെ വരവിനായി അവൾ കാത്തിരുന്നത് ഒരു രക്ഷകനെ എന്നപോലെയായിരുന്നു.
അതേസമയം ഗോകുൽ മറ്റൊരു ലോകത്തായിരുന്നു. തന്റെ ഉള്ളിലെ ഫാന്റസികളെ അവൻ താലോലിക്കുമ്പോഴും, ചിത്രയോടുള്ള പ്രണയത്തിന്റെ ആ പഴയ നൂലുകൾ അവനെ പിടിച്ചുലച്ചു.
അവൻ കൊച്ചിയിലെ തന്റെ സുഹൃത്ത് വഴി ഒരു ഹോസ്പിറ്റലിൽ ജോലിയും, അടുത്ത് കടവന്ത്രയിലെ ശാന്തമായ ഒരു സ്ഥലത്ത് ഒരു ഫ്ലാറ്റും വാടകയ്ക്കെടുത്തു. പുതിയ തുടക്കത്തിന് പുതിയൊരു അന്തരീക്ഷം വേണമെന്ന് അവൻ കരുതി. പക്ഷേ ആ ഫ്ലാറ്റിലെ ഓരോ ജനാലയ്ക്കൽ തൂക്കുന്ന കർട്ടനുകൾക്ക് പോലും തന്റെ ഫാന്റസികളുടെ നിറമായിരിക്കണം എന്ന് അവൻ രഹസ്യമായി ആഗ്രഹിച്ചു.
.
.
അവർ ഒരുമിച്ച് താമസം തുടങ്ങാൻ നിശ്ചയിച്ച ആ ദിവസം. നഗരം ഉണരുന്നതേയുള്ളൂ, പക്ഷേ ചിത്ര അതിനു മുൻപേ ഉണർന്നു. ജനാലയ്ക്കൽ വന്നു നിൽക്കുമ്പോൾ കൊച്ചിയിലെ പുലർകാല മഞ്ഞ് അവളുടെ മുഖത്ത് തട്ടി. ഇന്ന് അവൾക്ക് മറ്റൊരു ചിത്രയാകണം. പുതിയ ആ പെൺകുട്ടിയെയല്ല, ഗോകുലിന്റെ മാത്രം ചിത്രയെ അവൾക്ക് തിരിച്ചുപിടിക്കണം.
അവൾ പാറുവിനെ വിളിച്ചു. “പാറു, ഒന്ന് എന്റെ കൂടെ വാ. എനിക്കൊന്ന് അമ്പലത്തിൽ പോണം.”
ഇപ്പോൾ സ്ഥിരമായി മോഡേൺ വേഷങ്ങളിൽ മാത്രം കാണാറുള്ള ചിത്രയെ, സെറ്റ് സാരിയും ബ്ലൗസും ധരിച്ച്, തലമുടി ഒതുക്കിക്കെട്ടി നിൽക്കുന്ന കണ്ടപ്പോൾ പാറു അന്തംവിട്ടുപോയി.
“എന്റെ ചിത്രേ… നീയിത് എങ്ങോട്ടുള്ള പുറപ്പാടാ? തറവാട്ടിലെ കുലസ്ത്രീയാവാൻ തീരുമാനിച്ചോ?” പാറു കളിയാക്കി.
ചിത്ര ഒരു മങ്ങിയ പുഞ്ചിരി നൽകി. “കളിയാക്കല്ലേ പാറു. എനിക്കിന്ന് പുതിയൊരു ജീവിതം തുടങ്ങണം. എന്റെ മനസ്സാകെ കലങ്ങിയിരിക്കുകയാണ്. ഒന്ന് അമ്പലത്തിൽ പോയി നിന്നാലേ എനിക്ക് സമാധാനം കിട്ടൂ.”
പാറു: “ഹ്മ്… എന്തൊക്കെ കാണണോ ഇനി… “അവൾ നെടുവീർപ്പ് ഇട്ട് എഴുന്നേറ്റു റെഡി ആയി.
അങ്ങനെ പാറുവിനെ കൂടി അവൾ അമ്പലത്തിലെത്തി. ചന്ദനത്തിന്റെയും തുളസിയുടെയും മണം കലർന്ന ആ വായുവിൽ ചിത്ര ദീർഘമായി ശ്വസിച്ചു. ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിൽ നിന്ന് കണ്ണടച്ച് കൈകൾ കൂപ്പുമ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ പാപബോധത്തിന്റെ ഒരു വലിയ ഭാരം അലിഞ്ഞുപോകുന്നതുപോലെ തോന്നി.
ഞാൻ തെറ്റ് ചെയ്തു. പക്ഷേ എന്റെ സ്നേഹവും സത്യമാണ്. ആ രാത്രിയിൽ സംഭവിച്ചതെല്ലാം ഒരുപേടിസ്വപ്നമായി നീ മായ്ക്കണേ. ഇനി ഗോകുലിന് മുന്നിൽ എനിക്ക് നുണകൾ പറയേണ്ടി വരരുത്. എനിക്ക്അവനെ സ്നേഹിക്കണം… പഴയതുപോലെ.’
അവൾ ഉറപ്പിച്ചു. ഫവാസിനെ ഇനി കാണില്ല. അതുലിനെ ഓർക്കില്ല. ഈ കൊച്ചിയിലെ ആഡംബരങ്ങൾക്കിടയിലും താൻ തന്റെ ഗോകുലിന്റെ മാത്രം പെണ്ണായിരിക്കും. ഭൂതകാലം ഒരു കരിനിഴലായി തന്നെ പിന്തുടരാൻ അവൾ അനുവദിക്കില്ല. അമ്പലത്തിന്റെ നടയിൽ നിന്ന് പ്രസാദവും വാങ്ങി മടങ്ങുമ്പോൾ ചിത്രയുടെ മുഖത്ത് ഒരു പ്രത്യേക ഗാംഭീര്യം നിഴലിച്ചിരുന്നു. അവളുടെ മനസ്സ് ഇപ്പോൾ ശാന്തമാണ്, എടുത്തിരിക്കുന്ന തീരുമാനത്തിൽ ഉറപ്പുള്ളതുപോലെ. തിരിച്ചു നടക്കുമ്പോൾ ചിത്ര പാറുവിനെ നോക്കി ഉറച്ച സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
“പാറു, ഞാൻ ഒരു കാര്യം ഉറപ്പിച്ചു. ഫവാസും അതുലും ഇനി എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടാവില്ല. ആ അധ്യായം എന്നെന്നേക്കുമായി ഞാൻ അവസാനിപ്പിച്ചു. ഗോകുലിന് വേണ്ടി മാത്രം എനിക്ക് ജീവിക്കണം.”