ചിത്രയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് പാറു ഒന്ന് മൂളിയതേയുള്ളൂ. പുറമേ ശാന്തത ഭാവിക്കുമ്പോഴും പാറുവിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു പരിഹാസച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. ചിത്രയുടെ ഈ പുതിയ ‘വിശുദ്ധ’ ഭാവം എത്ര നാൾ നീണ്ടുനിൽക്കുമെന്ന് അവൾക്ക് നന്നായറിയാമായിരുന്നു.
‘നമുക്ക് നോക്കാം ചിത്രേ…’ പാറു മനസ്സിനുള്ളിൽ മന്ത്രിച്ചു.
വർക്കലയിലെ ആ രാത്രിക്ക് ശേഷം ചിത്ര തന്നോട് പങ്കുവെച്ച കാര്യങ്ങൾ പാറുവിന്റെ ഓർമ്മയിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു. ഫവാസിന്റെ ആ പരുക്കൻ രീതികൾ, അവന്റെ ചുംബനങ്ങൾ, ശരീരത്തിലെ ആരോഗ്യം.. തിരിച്ചു വന്നപ്പോൾ അവൾക്ക് നടക്കാൻ തന്നെ വയ്യായിരുന്നു. ഭ്രാന്തമായ ഒരു ലഹരി അറിഞ്ഞവർക്ക് അതിൽ നിന്നും മോചനം അസാധ്യമാണെന്ന് പാറുവിന് തോന്നി.
എന്നാലും ചിത്ര എടുത്ത തീരുമാനത്തിന്റെ ആത്മവിശ്വാസം അവളുടെ മുഖത്തുണ്ട്. ‘പഴയതൊക്കെ കുഴിച്ചുമൂടിഎന്ന് നീ വിശ്വസിച്ചോ…? നമുക്ക് കാണാം… നിന്റെ ഈ തീരുമാനത്തിന് എത്ര ദിവസത്തെ ആയുസ്സുണ്ടെന്ന്.’
കൊച്ചിയിലെ ഫ്ലാറ്റിന്റെ ഗേറ്റ് കടക്കുമ്പോൾ പാറു ചിത്രയ്ക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞ് ഒരു ചിരി നൽകി. അത് ഒരു പ്രോത്സാഹനമല്ലായിരുന്നു, മറിച്ച് വരാനിരിക്കുന്ന കൊടുങ്കാറ്റിനെ കാത്തിരിക്കുന്ന ഒരു നിരീക്ഷകയുടെ കൗതുകമായിരുന്നു.
.
ഉച്ച കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഗോകുലിന്റെ കാർ അവരുടെ റൂമിന് മുന്നിൽ വന്നു. ചിത്രയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് വർദ്ധിച്ചു. രണ്ടാഴ്ചത്തെ കാത്തിരിപ്പിനും മാനസിക സംഘർഷങ്ങൾക്കും ഒടുവിൽ അവൻ എത്തിയിരിക്കുന്നു. തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഇരുണ്ട അധ്യായങ്ങൾ കഴുകിക്കളഞ്ഞ്, ഒരു പുതിയ സ്ത്രീയായി അവന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കാൻ അവൾ മനസ്സിനെ പാകപ്പെടുത്തിക്കഴിഞ്ഞു. അവൾ സാധനങ്ങളുമായി താഴേക് ഇറങ്ങി.
കാറിൽ നിന്നിറങ്ങിയ ഗോകുൽ ഒരു നിമിഷം അവിടെത്തന്നെ നിന്നുപോയി. അവൻ കണ്ടത് താൻ പ്രതീക്ഷിച്ച ചിത്രയെയല്ല. പച്ച ബ്ലൗസിനൊപ്പം സെറ്റ് സാരിയുടുത്ത്, മുടി ഒതുക്കിക്കെട്ടി, നെറ്റിയിൽ അമ്പലത്തിലെ ചന്ദനക്കുറിയുമായി നിൽക്കുന്ന അവൾ ഒരു നാട്ടുപുറത്തെ പെൺകൊടിയെപ്പോലെ തോപ്പിച്ചു. അവൾ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. വർക്കലയിൽ കണ്ട ആ വന്യതയോ, രൂക്ഷമായ പെർഫ്യൂമിന്റെ ഗന്ധമോ ഒന്നുമില്ല. പകരം തുളസിയുടെയും ചന്ദനത്തിന്റെയും ഒരു വിശുദ്ധ ഗന്ധം അവളിൽ നിന്ന് പടരുന്നതുപോലെ അവന് തോന്നി.
“ചിത്രേ…” ഗോകുലിന്റെ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞ ചിരിയിൽ ആത്മാർത്ഥമായ സന്തോഷമുണ്ടായിരുന്നു.
അവൾ പതുക്കെ നടന്ന് അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരുതരം ശാന്തതയുണ്ടായിരുന്നു. “ഒരുപാട് നേരമായോ കാത്തുനിൽക്കുന്നു?” അവൻ മൃദുവായി ചോദിച്ചു.
“അമ്പലത്തിൽ പോയിരുന്നോ?” അവളുടെ കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ചു.
“ഉം… നമ്മൾ ഒരുമിച്ച് താമസം തുടങ്ങുകയല്ലേ, അതുകൊണ്ട് ഒന്ന് പോയി.” അവൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ കുറ്റബോധവും സ്നേഹവും കലർന്നിരുന്നു. തന്റെ ഉള്ളിലെ ചിന്തകളെയും ഫവാസിനെയും അവൾ ആ നിമിഷം പൂർണ്ണമായും കുഴിച്ചുമൂടിയെന്ന് അവൾ സ്വയം വിശ്വസിച്ചു.
ഗോകുലിന് അവളോട് വലിയ ആദരവ് തോന്നി. “നിന്നെ കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയുണ്ട് .” അവൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു അവളുടെ ബാഗുകൾ കാറിലേക്ക് എടുത്തു വെച്ചു. പാറു വാതുക്കൽ നിന്ന് ഇതെല്ലാം നോക്കി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഇപ്പോഴും ആ പരിഹാസച്ചിരി ബാക്കിയുണ്ട്. ‘ഈ കെട്ടിലുംമട്ടിലും എത്ര കാലം നീ അവനെ പറ്റിക്കും ചിത്രേ?’ എന്നായിരുന്നു പാറുവിന്റെ ചിന്ത. പാറുവിനെ പിരിയാൻ ചെറിയ വിഷമം ഉണ്ടായിരുന്നു അവൾക്ക്. എന്നാലും അവൾ യാത്ര പറഞ്ഞു ഇറങ്ങി.
യാത്രയിലുടനീളം ഗോകുൽ വളരെ ആവേശത്തിലായിരുന്നു. കൊച്ചിയിലെ പുതിയ ഫ്ലാറ്റിനെക്കുറിച്ചും അവിടെ താൻ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്ന സൗകര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും പുതിയ ജോലിയെക്കുറിച്ചും അവൻ വാതോരാതെ സംസാരിച്ചു. ചിത്ര അവന്റെ തോളിൽ തല ചായ്ച്ചു കിടന്നു. ഈ സുരക്ഷിതത്വമാണ് തനിക്ക് വേണ്ടതെന്ന് അവൾ ഉറപ്പിച്ചു. പഴയ ഗോകുൽ, പഴയ പ്രണയം… എല്ലാം തിരികെ കിട്ടിയതുപോലെ.