കാർ കടവന്ത്രയിലെ ഫ്ലാറ്റിന് മുന്നിൽ ചെന്നു നിന്നു. ലിഫ്റ്റിൽ കയറുമ്പോഴും ഗോകുൽ അവളുടെ കൈ വിട്ടിരുന്നില്ല. ഫ്ലാറ്റിന്റെ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറിയപ്പോൾ ചിത്ര ഒന്ന് അമ്പരന്നു. വളരെ മനോഹരമായി ഒരുക്കിയ ലിവിങ് റൂം. ഇളം ക്രീം കളർ നിറഞ്ഞ ചുവരുകൾ. അതിനൊത്ത ഇന്റീരിയർ.
ഒപ്പം വലിയ ജനാലകളിലൂടെ കൊച്ചി നഗരത്തിന്റെ കാഴ്ചകൾ കാണാം. അവൾ ഓടി നടന്നു എല്ലാം കണ്ടു.. ചെറിയ അടുക്കള.. പിന്നെ വിശാലമായ ഒരു ബെഡ്റൂം. ആ ബെഡ് റൂമിനോട് ചേർന്ന് ഒരു ബാൽക്കണി. അവിടെ പോയി അവൾ പുറത്തെ കാഴ്ചകളിലേക്ക് നോക്കി. താൻ ആഗ്രഹിച്ച ആ പുതിയ ജീവിതം ഇതാ ഇവിടെ തുടങ്ങുന്നു.
പഴയത് ഒന്നും തന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇനി ഉണ്ടാവില്ലെന്ന് അവൾ ഒരിക്കൽ കൂടി ഉറപ്പിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണും മനസ്സും ഒരുപോലെ നിറഞ്ഞു..
“ഇത് ഇനി നമ്മുടേത് മാത്രം…” ഗോകുൽ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് അവളെ പിന്നിലൂടെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.. ആ ദിവസം മുഴുവൻ പുതിയ വീടിനെ തങ്ങളുടേതാക്കി മാറ്റുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു അവർ. ഫ്ലാറ്റിന്റെ ഓരോ കോണിലും ഗോകുലിന്റെയും ചിത്രയുടെയും കൈസ്പർശമേറ്റു. ചിത്ര വളരെ ഉത്സാഹത്തിലായിരുന്നു; ഓരോ പാത്രങ്ങളും വസ്ത്രങ്ങളും അടുക്കി വെക്കുമ്പോഴും താൻ ജീവിതത്തെത്തന്നെയാണ് ക്രമീകരിക്കുന്നത് എന്നൊരു തോന്നൽ അവൾക്കുണ്ടായി.
താമസം തുടങ്ങുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി അവർ അടുക്കളയിൽ ചെറിയ രീതിയിൽ പാൽ തിളപ്പിച്ചു. ആവി പറക്കുന്ന ആ പാലിന്റെ മണം ഫ്ലാറ്റിലാകെ പടർന്നപ്പോൾ, എന്തോ ഒരു ശുദ്ധി അവിടെ വന്നതുപോലെ ചിത്രയ്ക്ക് തോന്നി. വർക്കലയിലെ ആ ഗന്ധങ്ങളിൽ നിന്ന് തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ, ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ പരിശുദ്ധിയുള്ള മണം. താൻ പഴയ ചിത്രയായി മാറിയിരിക്കുന്നു എന്ന് അവൾ ഉറപ്പിച്ചു.
രാത്രിയായപ്പോൾ അവർ പുറത്തുനിന്ന് ഭക്ഷണം ഓർഡർ ചെയ്തു. ഡൈനിംഗ് ടേബിളിന് ഇരുവശവും ഇരുന്ന് സംസാരിക്കുമ്പോൾ ഗോകുൽ അവളിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചു. അവൾ പഴയതുപോലെ കൊഞ്ചി സംസാരിക്കുന്നു, അവന്റെ കാര്യങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു. ഗോകുലിന് സന്തോഷം തോന്നിയിരുന്നെങ്കിലും, അവന്റെ ഉള്ളിലെ ഫാന്റസി ഒരു ചോദ്യചിഹ്നമായി ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു. ഇവൾ മാറിക്കഴിഞ്ഞോ? അതോ ഇതൊരു മറ മാത്രമാണോ?
ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞു കൈ കഴുകി വരുമ്പോൾ ഗോകുൽ ബെഡ്റൂമിലെ റൂമിലെ വലിയ ബാൽക്കണി യിൽ കാത്തിരിക്കുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു ആകാശത്തെ നസ്ക്ഷത്രങ്ങളെ നോക്കി നിന്നു . ഒപ്പം ഒട്ടും മങ്ങാതെ കൊച്ചി നഗരം രാത്രിയുടെ വെളിച്ചത്തിൽ മിന്നിത്തിളങ്ങുന്നുണ്ട്.
“സന്തോഷമായോ ചിത്രേ?” ഗോകുൽ അവളുടെ തോളിലൂടെ കൈയിട്ട് ചേർത്തു പിടിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“ഒരുപാട്…” ചിത്ര അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. “നമുക്കിനി ഇങ്ങനെ മതി ഗോകുൽ. സമാധാനമായി, മറ്റാരുടെയും ശല്യമില്ലാതെ… നമ്മൾ മാത്രം.”
ഗോകുൽ അവളെ ഒന്നുകൂടി മുറുക്കി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ മുടിയിലെ ചന്ദനഗന്ധം അവനെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചിത്ര കണ്ണുകൾ അടച്ച് അവന്റെ ചൂട് ആസ്വദിച്ചു നിന്നു. ആ കെട്ടിപ്പിടുത്തത്തിൽ അവൾക്ക് തന്റെ ഭൂതകാലത്തെ മറക്കാനുള്ള കരുത്ത് കിട്ടുന്നതുപോലെ തോന്നി.
“എനിക്ക് നിന്നോട് ഒരുപാട് സംസാരിക്കാനുണ്ട്.” ഗോകുൽ അവളുടെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു.
അവൾ ഒന്ന് തലയുയർത്തി അവനെ നോക്കി.
“എനിക്കും പറയാനുണ്ട്… പക്ഷേ നമുക്ക് സാവധാനം സംസാരിക്കാം. തൽക്കാലം ഇങ്ങനെ കുറച്ചുനേരം നിൽക്കാം.”
അവർ ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ അലിഞ്ഞു നിന്നു. ആ നിലാ വെളിച്ചത്തിൽ അവർ മാത്രമായി. പുറത്തെ നഗരത്തിന്റെ ബഹളങ്ങൾ ആ ചുവരുകൾക്കുള്ളിലേക്ക് എത്തുന്നില്ല. അവൾ മെല്ലെ അവന്റെ പിടി വിടുവിച്ചു അകത്തേക്ക് കയറി. പുറകെ ഗോകുൽ സാവധാനം നടന്ന് വാതിൽ അടച്ചു. ആ ശബ്ദം മുറിയിലെ നിശബ്ദതയെ ഒന്ന് തഴുകിപ്പോയി.
വെളുത്ത സെറ്റ് സാരിയായിരുന്നു അവൾ ധരിച്ചിരുന്നത്. ആ ശുഭ്രവസ്ത്രത്തിൽ അവൾ ഒരു ദേവതയെപ്പോലെ സുന്ദരിയായിരുന്നു. കസവ് കരയുള്ള ആ സാരി അവളുടെ ഉടലിൽ ചേർന്നു കിടന്നു. പച്ച ബ്ലൌസ് ഇൽ തിങ്ങി നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന മുലകൾ. മുടിയിൽ ചൂടിയ മുല്ലപ്പൂവിന്റെ ബാക്കിയുള്ള ഗന്ധം മുറിയിലാകെ പടർന്നിരുന്നു.