അവൾ കാറിലേക്ക് കയറി ഇരുന്ന് ഏങ്ങലടിച്ചു. ഞാൻ അവളുടെ അടുത്തുതന്നെ ചേർന്നിരുന്നു. അവളുടെ വിറയൽ അപ്പോഴും മാറിയിരുന്നില്ല.
ഞാൻ അവളുടെ തോളിൽ കൈ വെച്ച് അവളെ എനിക്ക് അടുത്തേക്ക് ചേർത്ത് ഇരുത്തി. കൂർഗിലേക്കുള്ള ബാക്കി യാത്രയിൽ, ഭയത്തിലാണെങ്കിലും അവൾ എന്റെ സാമീപ്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ ലക്ഷ്യത്തിലേക്കുള്ള ദൂരം ഈ സംഭവത്തോടെ കുറഞ്ഞത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി.
കാറിനുള്ളിൽ കല്യാണി തന്റെ മുഖം കൈകളിൽ ഒളിപ്പിച്ചു ഏങ്ങലടിച്ചു കരയുകയായിരുന്നു. അവളുടെ ഇടുങ്ങിയ പച്ച ബ്ലൗസ് ആ വിങ്ങലിൽ താളം തെറ്റുന്നുണ്ട്. ആ തമിഴന്റെ ആഭാസകരമായ സ്പർശനവും ആക്രോശങ്ങളും അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരു ഭീതിയായി അവശേഷിക്കുന്നു.
ഞാൻ അവളുടെ തോളിലൂടെ കൈയ്യിട്ട് അവളെ പതുക്കെ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തു പിടിച്ചു.
“കരയണ്ട കല്യാണി… അവൻ ഇനി ആർക്കും ഒരു ശല്യമുണ്ടാക്കില്ല. ഈ അച്ചായൻ കൂടെയുള്ളപ്പോൾ നിന്നെ ആരും വിരൽ തൊടാൻ ഞാൻ അനുവദിക്കില്ല.”
എന്റെ നെഞ്ചിലെ ചൂടും ആ ഉറപ്പുള്ള കൈകളും അവൾക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസമായി. അവൾ പതുക്കെ തലയുയർത്തി എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ വിടർന്ന കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോഴും ഭയത്തിന്റെ നനവുണ്ട്.
”അച്ചായാ… ഞാൻ ശരിക്കും പേടിച്ചു പോയി. അയാൾ… അയാൾ എന്റെ…” അവൾക്ക് വാക്കുകൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
”അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞു. ഇനി നമുക്ക് കൂർഗിലെ ആ മഞ്ഞും തണുപ്പും ആസ്വദിക്കാനുള്ളതാണ്. നീയിങ്ങനെ കരഞ്ഞാൽ എന്റെ ക്യാമറയിലെ ഫ്രെയിമുകൾ ഒക്കെ ആകെ മോശമാകില്ലേ?” ഞാൻ ഒരു ചെറിയ തമാശയോടെ പറഞ്ഞു.
പിന്നീട് അച്ചായന്റെ സ്റ്റൈലിലുള്ള കുറച്ചു തമാശകൾ ഞാൻ ഓരോന്നായി വിളമ്പി. സ്റ്റുഡിയോയിലെ മണിയുടെ ചില മണ്ടത്തരങ്ങളെ കുറിച്ചും എന്റെ മുൻപിലത്തെ ഷൂട്ടിംഗിൽ ഉണ്ടായ രസകരമായ അനുഭവങ്ങളെ കുറിച്ചും ഞാൻ പറഞ്ഞു. കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കല്യാണി പതുക്കെ പുഞ്ചിരിച്ചു തുടങ്ങി. അവളുടെ ആ നാടൻ സൗന്ദര്യം ആ ചിരിയിൽ വീണ്ടും വിരിഞ്ഞു.
പെട്ടെന്ന് അവൾ തന്റെ വലതു വശത്തെ ഇടുപ്പിൽ കൈ വെച്ച് മുഖം ഒന്നു ചുളിച്ചു.
“അച്ചായാ… അയാൾ അവിടെ പിടിച്ച ഇടം നല്ലപോലെ വേദനിക്കുന്നുണ്ട്.” അവൾ രഹസ്യമായി എന്റെ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു.
മുന്നിലിരുന്ന് വണ്ടി ഓടിക്കുന്ന മണി ശ്രദ്ധിക്കാത്ത രീതിയിൽ ഞാൻ അവളുടെ പാവാടയുടെ വശങ്ങൾ അല്പം നീക്കി. പാൽ പോലെ വെളുത്ത അവളുടെ ആ വയറും ഇടുപ്പും പുറത്തു വന്നു. ആ പച്ച ബ്ലൗസിന് തൊട്ടുതാഴെ, അവളുടെ മാംസളമായ ഇടുപ്പിൽ ആ തമിഴന്റെ കൈവിരലുകളുടെ പാട് ചുവന്നു തടിച്ചു ഇരിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.
”നോക്കിയേ കല്യാണി… അവിടെ നല്ലപോലെ പാടുണ്ട്,” ഞാൻ അവളുടെ ആ വെളുത്ത വയറിൽ വിരൽ തൊട്ടു കാണിച്ചു കൊടുത്തു. എന്റെ സ്പർശനത്തിൽ അവൾ ഒന്ന് ആഞ്ഞു ശ്വാസം വലിച്ചു.
ഞാൻ ബാഗിൽ നിന്നും ഒരു മൂവ് ട്യൂബ് എടുത്തു. “ഇതൊന്നു പുരട്ടിയാൽ വേദന മാറും. നീയിങ്ങനെ ഇരിക്കൂ.”
ഞാൻ ആ ട്യൂബ് തുറന്ന് അല്പം മൂവ് എടുത്ത് അവളുടെ ആ ഇടുപ്പിലെ ചുവന്ന പാടിൽ പതിയെ പുരട്ടാൻ തുടങ്ങി. എന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ മൃദുവായ വയറിൽ തഴുകിയപ്പോൾ കല്യാണിയുടെ ഭാവം പതുക്കെ മാറാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം അല്പം വേഗത്തിലായി. ആ മൂവ് പുരട്ടുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന എരിച്ചിലാണോ അതോ എന്റെ വിരലുകളുടെ സ്പർശനമാണോ എന്ന് അറിയില്ല, അവൾ കണ്ണുകൾ പതുക്കെ അടച്ചു സീറ്റിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചു.
അവളുടെ വയറിലെ ആ മടക്കുകളിൽ എന്റെ വിരലുകൾ ചലിക്കുമ്പോൾ അവളിൽ ഉണ്ടായ ആ മാറ്റം ഞാൻ ശരിക്കും ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു. കൂർഗിലെ തണുപ്പിലേക്ക് എത്തും മുൻപേ കാറിനുള്ളിൽ മറ്റൊരു ലഹരി പടർന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു.
കുറച്ചു സമയം കാറിനുള്ളിൽ നിശബ്ദതയായിരുന്നു. മൂവ് പുരട്ടിയ ശേഷം ഞാൻ കൈ പിൻവലിച്ച് ജനാലയിലൂടെ പുറത്തെ മലനിരകളിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. കല്യാണി പതുക്കെ തന്റെ സാരിയും പാവാടയും ഒതുക്കി നേരെയിരുന്നെങ്കിലും അവളുടെ മുഖത്ത് നേരത്തെ കണ്ട ആ പരിഭ്രമം മാറി ഒരുതരം ആലോചന പടർന്നിരുന്നു.