ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം ഫോട്ടോഗ്രാഫർ – 1 25അടിപൊളി  

 

 

​അവളുടെ ആ വേവലാതി കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ഉള്ളിൽ ചിരി വന്നു. വലയിലാകാൻ പോകുന്നു.

 

 

​”നീ പേടിക്കണ്ട. ഈ വരുന്ന ശനിയാഴ്ച ഞാനും എന്റെ അസിസ്റ്റന്റും കൂടി ഒരു മൂന്ന് ദിവസത്തെ ട്രിപ്പ്‌ കൂർഗിലേക്ക് പ്ലാൻ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഷൂട്ടിനും ലൊക്കേഷൻ കാണാനുമായിട്ടാണ് പോക്ക്. നീ കൂടെ വരികയാണെങ്കിൽ നിനക്ക് ട്രാവൽ ചിലവോ മറ്റോ വരില്ല. എന്റെ കൂടെ കാറിൽ വരാം. ഒന്നര ലക്ഷത്തിൽ നിന്റെ വർക്ക് തീരും. എങ്ങനെയുണ്ട്?”

 

 

​കല്യാണി കുറച്ചു നേരം ആലോചിച്ചു. “ഈ ആഴ്ച എന്ന് പറഞ്ഞാൽ… കൂടെ ആരെങ്കിലും വരുമോ എന്ന് നോക്കണ്ടേ. പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞാൽ ആർക്കും സമയം കാണില്ല അച്ചായാ.” അവളുടെ സ്വരത്തിൽ ആശങ്ക ഉണ്ടായിരുന്നു.

 

 

​”അതൊക്കെ നിന്റെ ഇഷ്ടം കല്യാണി. കൂടെ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ അവർക്കുള്ള ചിലവ് നീ നോക്കേണ്ടി വരും. നിനക്ക് താല്പര്യമില്ലെങ്കിൽ നമുക്ക് ഇവിടെ തൃശ്ശൂരിലെ ഏതെങ്കിലും സാധാരണ റിസോർട്ടിൽ വെച്ച് ചെയ്യാം. പക്ഷെ കൂർഗിലെ ആ ക്വാളിറ്റി ഇതിന് കിട്ടില്ല.” ഞാൻ നിസംഗനായി പറഞ്ഞു.

 

 

​കുറച്ചു സമയം ആ മുറിയിൽ നിശബ്ദത പടർന്നു. അവൾ ലാപ്ടോപ്പിലെ കൂർഗ് ലൊക്കേഷൻ ചിത്രങ്ങൾ നോക്കി. മറ്റു ലൊക്കേഷനുകൾക്കൊന്നും അത്ര ഭംഗി തോന്നിയില്ല എന്ന് അവളുടെ മുഖഭാവം കണ്ടാൽ അറിയാം. ഒടുവിൽ അവൾ ഒരു ദീർഘശ്വാസം എടുത്തു.

 

 

​”ശരി അച്ചായാ… ഞാൻ വരാം. ഇത്രയും നല്ലൊരു അവസരം കളയണ്ടല്ലോ.”

 

 

​”വീട്ടിൽ കുഴപ്പമില്ലല്ലോ? ഒറ്റയ്ക്ക് വിടുമോ?” ഞാൻ ഒന്ന് കണ്ണ് ചിമ്മി ചോദിച്ചു.

​”വീട്ടിൽ കുഴപ്പമില്ല. കൂടെ ഫ്രണ്ട്‌സ് ആരെങ്കിലും ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ മാനേജ് ചെയ്തോളാം. അച്ചായൻ കൂടെ ഉള്ളതല്ലേ, എനിക്ക് വിശ്വാസമുണ്ട്.” അവൾ ഒരു നിഷ്കളങ്ക ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

 

​അവൾക്കറിയില്ലല്ലോ അച്ചായന്റെ വിശ്വാസം എന്തിലാണെന്ന്.

 

 

​”ഓക്കേ ഡൺ. ശനിയാഴ്ച രാവിലെ അഞ്ചു മണിക്ക് റെഡിയായിക്കോ.”

 

 

​അവൾ സീറ്റിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു. “ശരി അച്ചായാ, അപ്പൊ ശനിയാഴ്ച കാണാം.” അവൾ പതുക്കെ വാതിലിനടുത്തേക്ക് നടന്നു.

​പുറത്തേക്ക് നടന്നു നീങ്ങുന്ന കല്യാണിയെ ഞാൻ നോക്കി നിന്നു. സാരിയുടെ മടക്കുകൾക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ ആ നിതംബങ്ങൾ ഓരോ ചുവടിലും താളത്തിൽ ആടുന്നുണ്ട്. ആ ചന്തികളുടെ ഉലച്ചിൽ കണ്ട് എന്റെ ഉള്ളൊന്ന് പിടച്ചു. ആ നടപ്പിന്റെ ഭംഗി ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ ഒരു വലിയ പുക പുറത്തേക്ക് വിട്ടു.

​മണിക്കൂറുകൾ നീളുന്ന യാത്രയാണ്… കൂർഗിലെ മഞ്ഞും കുളിരും പിന്നെ ഇവളും. ഈ ആഴ്ച ഉഷാറാകും!

 

 

കല്യാണി പടിയിറങ്ങി അവളുടെ കാറിൽ കയറിപ്പോകുന്നത് വരെ ഞാൻ ആ നോട്ടം തുടർന്നു. അവൾ കണ്ണിൽ നിന്ന് മറഞ്ഞതും ഞാൻ കസേരയിലേക്ക് ഒന്നൂടെ ആഞ്ഞു ചാരിയിരുന്നു. മനസ്സിൽ അപ്പോഴും ആ സാരിയുടെ തുമ്പിനിടയിലൂടെ കണ്ട വയറിന്റെ മടക്കും ആ നടത്തവുമാണ്.

 

 

​”അച്ചായാ…”

​മണിയുടെ വിളി കേട്ടാണ് ഞാൻ നോക്കിയത്. അവൻ വാതിലിന്റെ മറവിൽ നിന്ന് പതുക്കെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അവന്റെ മുഖത്ത് ഒരു വല്ലാത്ത ചിരി പടർന്നിട്ടുണ്ട്.

 

 

​”എന്താടാ മൈരേ… അവിടെ നിന്ന് പല്ലിളിക്കാതെ കാര്യം പറ.” ഞാൻ സിഗരറ്റ് കുറ്റി ആഷ് ട്രേയിൽ അമർത്തിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

 

 

​”അല്ല അച്ചായാ… ആ കുട്ടി… ഒരു രക്ഷയുമില്ല കേട്ടോ.” അവൻ നാക്ക് നുണഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “ഇൻസ്റ്റാഗ്രാമിൽ കണ്ടതിനേക്കാൾ വലിയ ഐറ്റമാണല്ലോ ഇത്! അച്ചായൻ ആ സാരിയുടെ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നിന്നില്ലേ… എന്റെ പൊന്നോ, ആ വടിവൊന്ന് കാണണം.”

 

 

​”നീ അത് നോക്കി നിൽക്കുവായിരുന്നോ?” ഞാൻ ഗൗരവം നടിച്ചു.

 

 

​”പിന്നെ നോക്കാതെ! അച്ചായൻ റേറ്റ് കുറയ്ക്കാൻ വേണ്ടി അവൾ ആ കുനിഞ്ഞും വളഞ്ഞും സംസാരിക്കുമ്പോൾ ആ ബ്ലൗസ് ഒക്കെ അങ്ങ് വിങ്ങി നിൽക്കുകയല്ലേ… ആ വയറിന്റെ ഭാഗം കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് വട്ടായി. നല്ല കൊഴുത്ത ശരീരം. 34 എന്നൊക്കെ അച്ചായൻ പറഞ്ഞത് കറക്റ്റാ, ഒട്ടും കുറവില്ല.” അവൻ ആവേശത്തോടെ കൈകൾ കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *