“ദൈവമേ! ഇവർ വസ്ത്രം ധരിച്ചിരിക്കുന്നത് പണ്ടത്തെ സംഘകാലഘട്ടത്തിലെ മനുഷ്യരെപ്പോലെയാണല്ലോ! ഇത്… ഇത് നമ്മുടെ കാലഘട്ടമല്ല! ഞാൻ 2000 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപുള്ള, പഴയ ചേരനാടിന്റെ തീരപ്രദേശത്ത് എത്തിയിരിക്കുന്നു!”
ടൈം ട്രാവൽ! ആ മോതിരം അവനെ സമയത്തിന് പിന്നിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു! ആ ചിന്ത തന്ന ഭയം അടങ്ങുന്നതിന് മുൻപാണ് അവൻ തന്റെ സ്വന്തം ശരീരത്തിൽ നടക്കുന്ന അവിശ്വസനീയമായ മാറ്റം ശ്രദ്ധിച്ചത്. മോതിരം കിടക്കുന്ന വലതുകൈയിൽ നിന്ന് ഒരു പ്രത്യേക ഊർജ്ജം അവന്റെ രക്തധമനികളിലേക്ക് പടരുന്നതായി അവന് തോന്നി. അവന്റെ പേശികൾ കല്ലുപോലെ ഉറച്ചു! തോൾപ്പലകകൾക്ക് വിസ്താരം കൂടിയതുപോലെയും, മസിലുകൾ മുറുകിയതുപോലെയും തോന്നി. വെറും ശരീരബലം മാത്രമല്ല മാറിയത്; അവന്റെ കാഴ്ചശക്തിക്ക് കണ്ണഞ്ചിപ്പിക്കുന്ന കൂർമ്മത വന്നു! നൂറുമീറ്റർ ദൂരെയുള്ള മരത്തിലെ ഇലയിലെ ചെറിയ പുഴുവിനെ വരെ അവൻ്റെ കണ്ണുകൾക്ക് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. കാട്ടിലെ ഏറ്റവും ചെറിയ ഇലയനക്കം പോലും അവൻ്റെ ചെവിയിൽ ഇടിമുഴക്കം പോലെ കേട്ടു. താൻ ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യനിൽ നിന്ന് ഏതോ അമാനുഷിക ശക്തിയുള്ള യോദ്ധാവായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു!
പെട്ടെന്നാണ് കാട്ടിലെ സകല പക്ഷികളും ഭയന്നോടിപ്പറന്നത്. അന്തരീക്ഷത്തിൽ
ഒരു വന്യമൃഗത്തിന്റെ മുരളൽ ശബ്ദം കേട്ടു.
” ഗീർ…”
അഭിയുടെ കാതുകൾ വട്ടംപിടിച്ചു. മരങ്ങൾക്കിടയിലെ പടർപ്പുകൾ വകഞ്ഞുമാറ്റി, ഒരു ഭീമൻ കടുവ മുന്നിലേക്ക് ചാടിവീണു! രക്തം കട്ടപിടിക്കുന്ന മഞ്ഞക്കണ്ണുകളും, മൂർച്ചയുള്ള വലിയ പല്ലുകളും കാട്ടി അത് അഭിയെ നോക്കി അലറി. അതിന്റെ വായയിൽ നിന്ന് ഉമിനീർ തുള്ളികൾ താഴേക്ക് വീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സാധാരണ ഒരു മനുഷ്യനായിരുന്നെങ്കിൽ അപ്പോൾത്തന്നെ ഭയം കൊണ്ട് ബോധംകെട്ടു വീഴുമായിരുന്നു. പക്ഷെ അഭിയുടെ ഉള്ളിൽ ഭയത്തിന് പകരം ഒരു വന്യമായ ധൈര്യമാണ് ഇരച്ചുകയറിയത്. അവന്റെ സിരകളിൽ രക്തം തിളച്ചു മറിഞ്ഞു.
കടുവ ഒരൊറ്റ കുതിപ്പിന് അഭിയുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാടി!
അഭി ഒട്ടും പതറിയില്ല. മിന്നൽ വേഗതയിൽ അവൻ വശത്തേക്ക് ഒഴിഞ്ഞു. കടുവ വായുവിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ തന്നെ, അഭി തന്റെ ഇരുമ്പുപോലെ ഉറച്ച രണ്ടു കൈകളും നീട്ടി ആ ഭീമൻ കടുവയുടെ കഴുത്തിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു! അഭി തന്റെ വന്യമായ ആസുരബലം മുഴുവൻ കൈകളിലേക്ക് ആവാഹിച്ചു. കടുവയ്ക്ക് അനങ്ങാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല. അവൻ ആ കൂറ്റൻ ജീവിയെ വായുവിൽ വട്ടത്തിൽ കറക്കി, തൊട്ടടുത്തുള്ള ഭീമൻ ആൽമരത്തിന്റെ തടിയിലേക്ക് ഒരൊറ്റ ഏറ് ! മരത്തിലിടിച്ച് കടുവ നിലത്തു വീണു. അതിന്റെ അസ്ഥികൾ ഒടിയുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. അഭിയുടെ ഈ ഭീകരമായ ബലവും രൗദ്രഭാവവും കണ്ട്, ആ കാട്ടുരാജാവ് ഭയന്നുവിറച്ചു. അത് വാൽ തിരിച്ച്, ജീവനും കൊണ്ട് കാട്ടിനുള്ളിലേക്ക് ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
അഭി ശ്വാസമെടുത്ത് നിവർന്നുനിന്നു. അവൻ തന്റെ കൈകളിലേക്ക് അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി. ആ സമയത്താണ് കാടിന്റെ വശങ്ങളിലുള്ള കുറ്റിക്കാടുകൾക്കിടയിൽ നിന്ന് ചില ആളുകളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദം അവൻ കേട്ടത്. വേട്ടക്കാരായ നാലഞ്ച് വേടന്മാർ! കയ്യിൽ മുളകൊണ്ടുള്ള കുന്തവും പിടിച്ച്, ഭയത്തോടെയും അതേസമയം അത്ഭുതത്തോടെയും അവർ അഭിയെ നോക്കി വിറച്ചുനിൽക്കുകയാണ്. കടുവയെ ഒറ്റക്കൈ കൊണ്ട് എറിഞ്ഞുപറപ്പിച്ച ആ അമാനുഷികനെ കണ്ടപ്പോൾ അവരുടെ കാൽമുട്ടുകൾ കൂട്ടിയടിച്ചു.
അവരിൽ പ്രായം ചെന്ന, മൃഗത്തോൽ അണിഞ്ഞ ഒരു വേടൻ കുന്തം നിലത്തിട്ട് അഭിയുടെ മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി നിന്നു.
“ആ… ആരാണ് താങ്കൾ ? ദൈവമാണോ? അതോ രാക്ഷസനോ ?” ഭയത്തോടെ അയാൾ തമിഴിൽ വിറച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
അഭി അവർക്ക് നേരെ ഒരടി മുന്നോട്ട് വെച്ചു. അവരെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ അവൻ വായിൽ നിന്ന് വാക്കുകൾ തിരഞ്ഞു. പക്ഷെ അത്ഭുതമെന്നു പറയട്ടെ, അവന്റെ നാവിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നത് മലയാളമല്ലായിരുന്നു! ആയിരം കൊല്ലങ്ങൾക്ക് മുൻപ് തമിഴകത്ത് സംസാരിച്ചിരുന്ന, സംസ്കൃതത്തിന്റെ കലർപ്പില്ലാത്ത ശുദ്ധമായ പഴയ തമിഴ് ഭാഷയാണ് അവന്റെ നാവിൽ നിന്ന് താനേ ഒഴുകിവന്നത്!