“അയ്യോ.. ഇത്… ഇത് തെറ്റാണോ?” അവൾ ഇടറിയ ശബ്ദത്തിൽ വിതുമ്പി.
“ഇത് തെറ്റല്ല
മഗിഴിനി… ഇത് നമ്മൾക്കിടയിലെ സ്വാഭാവികമായ വികാരമാണ്,” അവൻ അവളുടെ ചെവിയോരം മന്ത്രിച്ചു.
അവൻ അവളുടെ കവിളുകളിലൂടെ ചുണ്ടുകൾ നീക്കി, അവളുടെ മൃദുവായ കഴുത്തിലേക്ക് ചുണ്ടു അമർത്തി.
“ആഹ്…” എന്നൊരു വികാരതരളിതമായ ശബ്ദം അവളുടെ തൊണ്ടക്കുഴിയിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നു.
അഭിയുടെ കൈകൾ അവളുടെ പുറത്തെ നഗ്നമായ ചർമ്മത്തിലൂടെ താഴേക്ക് നീങ്ങി. പുടവയുടെ അതിരുകൾക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ വലിയ മാറിടം അവന്റെ കനത്ത നെഞ്ചിൽ തട്ടി അമർന്നു. ആ ഗാഢമായ തഴുകൽ ഇരുവരുടെയും ഉള്ളിൽ പൂർണ്ണമായും പുതിയൊരു സുഖവും ലഹരിയും നിറച്ചു.
അഭി പതുക്കെ അവളുടെ കാതിൽ പല്ലുകൾ കൊണ്ട് ചെറുതായി കടിച്ചു.
“ഉം… ആഹ് …” അവൾ കൂടുതൽ അവനിലേക്ക് ഒതുങ്ങി.
അഭിയുടെ വലതുകൈ അവളുടെ പുടവയുടെ മടക്കുകൾക്കിടയിലൂടെ, കട്ടിയുള്ള മസിലുകളുള്ള തുടകളിലൂടെ മുകളിലേക്ക് തഴുകി. പുടവയുടെ നേർത്ത തുണിക്ക് മുകളിലൂടെ തന്നെ അവളുടെ കനത്ത ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് അവനിലേക്ക് പടർന്നു. മഗിഴിനിയുടെ കരം അഭിയുടെ നെഞ്ചിലെ മുറുകിയ മസിലുകളിൽ അമർന്നു. ആ സ്പര്ശനത്തിൽ അവൾ ഒത്ത ഒരു പുരുഷന്റെ കരുത്ത് അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞു.
അവർ രണ്ടുപേരും പ്രകൃതിയുടെ നിശ്ശബ്ദതയിൽ പരസ്പരം വരിഞ്ഞുമുറുക്കി. ചുണ്ടുകളിലും, കവിളുകളിലും, കഴുത്തിലും ചുംബനങ്ങൾ പെയ്തിറങ്ങി. അവരുടെ ശരീരം വിയർപ്പിലും പ്രണയച്ചൂടിലും തുടുത്തു. പക്ഷെ, അഭി തന്റെ വികാരങ്ങളെ ബലമായി നിയന്ത്രിച്ചു. അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ മുഖം കൈകളിൽ എടുത്ത്, ഉമ്മ വെക്കുന്നത് നിർത്തി.
“ഇനിയും സമയമുണ്ടല്ലോ മഗിഴിനി… പതുക്കെയാവാം,” അവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
മഗിഴിനി ശ്വാസമെടുക്കാൻ പ്രയാസപ്പെട്ടുകൊണ്ട് അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ആഴത്തിൽ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ പ്രണയവും അതിലേറെ വലിയൊരു ഭയവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
“നിങ്ങൾ എന്നെ… നിങ്ങളുടെ പെണ്ണാക്കുമോ.. എനിക്ക് പുടവ തരുമോ?” അവളുടെ ശബ്ദം വിറച്ചു.
അഭി അവളെ വീണ്ടും ശക്തമായി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു, അവളുടെ തലമുടിയിൽ ഉമ്മവെച്ചു: “അതെ മഗിഴിനി… നീ എന്റെ ജീവനാണ്. ഞാൻ നിന്നെ ഉപേക്ഷിക്കില്ല.”
ആ രാത്രി അങ്ങനെ പൂർണ്ണമായി. അവർക്കിടയിൽ മായ്ക്കാൻ കഴിയാത്ത, പ്രണയത്തിന്റെ പുതിയൊരു ആഴമുള്ള ബന്ധം രൂപപ്പെട്ടിരുന്നു.
———————–
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ. സൂര്യൻ കടലിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവന്നു.
കടൽത്തീരത്ത് വെച്ച് അഭി വീണ്ടും മഗിഴിനിയെ കണ്ടു. അവൾ തലയിൽ വലിയൊരു ചണവല ചുമന്നുകൊണ്ട് നടന്നു വരികയായിരുന്നു. അഭിയെ കണ്ടതും അവളുടെ കാലുകൾ താനേ നിന്നു. കണ്ണുകളിൽ ആയിരം സൂര്യന്മാർ ഒന്നിച്ച് തെളിഞ്ഞു! ആ നോട്ടത്തിൽ കഴിഞ്ഞ രാത്രിയിലെ ഓർമ്മകൾ ഒന്നൊന്നായി മിന്നിമറഞ്ഞു—അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ അമർന്ന അവന്റെ ഉമ്മകൾ, അവളുടെ കഴുത്തിലെ ചൂട്, വന്യമായ ആ കെട്ടിപ്പിടുത്തം! അഭിയുടെ നെഞ്ചും പടപടാ എന്ന് കൊട്ടിക്കയറി.
“മഗിഴിനി…” അഭി വിളിച്ചു.
അവൾ കയ്യിലെ വല മണലിലേക്ക് വെച്ച് അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. ചുറ്റിലും ആളുകൾ ആരും തന്നെയില്ലായിരുന്നു. അഭി അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു. “ഇന്നലെ രാത്രി…
നീ എന്റെ മനസ്സ് മുഴുവൻ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുകയായിരുന്നു.”
മഗിഴിനിയുടെ കണ്ണുകൾ ആനന്ദക്കണ്ണീരാൽ നിറഞ്ഞു.
“മാമാ…” അവൾ അവന്റെ കൈകൾ സ്വന്തം ചെകിടത്ത് ചേർത്തുപിടിച്ചു. “നിങ്ങൾ ഈ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് വന്ന ദിവസം മുതൽ എന്റെ ലോകം തലകീഴായി മറിഞ്ഞു. നിങ്ങൾ കടുവയെ ഒറ്റക്കൈയ്ക്ക് എറിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. ആ രാക്ഷസക്കടലിലേക്ക് ചാടിയപ്പോൾ എന്റെ ജീവൻ പോകുന്നതുപോലെ തോന്നിയതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ പേടിച്ചത്. പക്ഷെ ഇന്നലെ… നിങ്ങളുടെ കൈകൾക്കുള്ളിൽ അമർന്നപ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ ചുണ്ടുകൾ എന്റെ കഴുത്തിൽ തട്ടിയപ്പോൾ… എന്റെ ആത്മാവ് മുഴുവൻ നിങ്ങളുടേതായി മാറി.”
അവളുടെ ശബ്ദം വിറച്ചു. “ഇത് വെറുമൊരു ഭ്രമമാണോ അതോ ഹൃദയത്തിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള ദാഹമാണോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല മാമാ… പക്ഷെ നിങ്ങളെ കാണാതെ, നിങ്ങളുടെ ശബ്ദം കേൾക്കാതെ എനിക്കിനി ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല.”