“അനിയാ…”
ശാന്തമായ ഒരു വിളി കേട്ട് എല്ലാവരും തിരിഞ്ഞു നോക്കി
അവരെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന രുദ്രിനെയും ഭൈരവിനെയും കണ്ട് ശ്രീജേഷ് ഒന്ന് അറച്ചു,
ശ്രേയയും കവിതയും കാര്യമറിയാതെ അന്തംവിട്ട് നിന്നു
രുദ്രും ഭൈരവും അവർക്കരികിലേക്ക് വന്നു,
“എന്താ മക്കളെ ഇവിടെ റാഗിങ്ങാണോ…?”
ഭൈരവ് ചോദിച്ചു
“അത് ചോദിക്കാൻ നീയാരാ… വലിയ കൊമ്പത്തെ ആളാണെന്നുള്ള ഹുങ്ക് ഇവിടെ ചെലവാകൂല, ചേട്ടന്മാര് ചെല്ല്…”
മുന്നോട്ട് കയറിനിന്ന് ആരോഹ് പറഞ്ഞു
ഭൈരവ് അവന്റെ വലതുകൈപ്പത്തി പിടിച്ചു തന്റെ കൈക്കുള്ളിലാക്കി
“ചേട്ടന്മാര് സംസാരിക്കുമ്പോ എടേല് കേറരുത്… അതുപോലെ എനിക്കിഷ്ടമില്ലാത്ത ഒരു കാര്യം വേറെയില്ല… മനസ്സിലായോടാ…”
അവസാനത്തെ വാക്ക് ഒന്ന് കടുപ്പിച്ചു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു ഞെരിച്ചു, ആദ്യമൊക്കെ പിടിച്ചുനിന്നെങ്കിലും കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആരോഹിന്റെ ശബ്ദം പതിയെ വെളിയിൽ വന്നു പിന്നീടത് ഉയർന്ന് വലിയ നിലവിളി ആയി, ഭൈരവ് ഇടതു കൈ കൊണ്ട് അവന്റെ വായ പൊത്തിപ്പിടിച്ചു എന്നിട്ടും അവൻ കൈ വിട്ടില്ല ആരോഹ് വേദനകൊണ്ട് അലറി വായ പൊത്തിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ ഒരമറൽ മാത്രമേ വെളിയിൽ വന്നുള്ളൂ, അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി, കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ കൈവിട്ടു ആരോഹിന്റെ കൈ നീലിച്ചു കിടന്നിരുന്നു,
“നീലിച്ചോ…? അപ്പൊ എല്ലിന് പൊട്ടലുണ്ടാവും… ഇനി പെൺകുട്ടികളോട് ആണത്തം കാണിക്കാൻ പോകുമ്പോഴും ചേട്ടന്മാരോട് തറുതല പറയുമ്പോഴും മോനിതോർക്കണം കേട്ടോ…”
ഭൈരവ് പറഞ്ഞതുകേട്ട് ആരോഹ് തലയാട്ടി
അപ്പോഴേക്കും മുന്നോട്ട് കയറിനിന്ന രുദ്ര് ശ്രീജേഷിനടുത്തേക്ക് നീങ്ങി അവന്റെ ബെൽറ്റിൽ പിടിച്ച് ഒന്നൂടെ അടുപ്പിച്ചു
“എന്താടാ… നെനക്ക് നിന്റെ പെങ്ങളെപ്പറഞ്ഞപ്പോ പൊള്ളിയോ…?”
ശ്രീജേഷിനോട് രുദ്ര് ചോദിച്ചു
“താൻ പോടോ… വലിയ ആള് കളിക്കല്ലേ… ഇത് സ്ഥലം വേറെയാ… ചെലപ്പോ ചേട്ടന്മാര് രണ്ടുകാലിൽ പോവില്ല….”
ശ്രീജേഷ് കലിപ്പോടെ അവനെ നോക്കി ഒരു സിനിമ ഡയലോഗ് പറഞ്ഞു കുതറി മാറി
അതുകേട്ട രുദ്ര് അവന്റെ മർമ്മത്ത് കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു, ശ്രീജേഷിന്റെ കണ്ണുകൾ തുറിച്ചുവന്നു, രുദ്ര് ഒന്നുകൂടി അമർത്തി ഒന്ന് കുടഞ്ഞതിനു ശേഷം അവനെ വിട്ടു അവൻ മുട്ടിലിരുന്നു പിന്നീട് താഴേക്ക് മറിഞ്ഞുവീണു അവിടെക്കിടന്ന് പുളഞ്ഞു…
“ഈ ചേട്ടന്മാര് എവിടെയെങ്കിലും വന്നിട്ടുണ്ടേ രണ്ട് കാലിൽ തന്നെ പോയിട്ടുമുണ്ട്, അതുകൊണ്ട് അക്കാര്യത്തിൽ മോൻ വിഷമിക്കണ്ട… മനസ്സിലായോടാ…”
രുദ്ര് അവനോട് പറഞ്ഞു
“ഇവന്മാരേം കൊണ്ട് പൊയ്ക്കോടാ….”
ഭൈരവ് അലറി,
നാലുപേരും പുറത്തേക്ക് പോയി,
അതെല്ലാം കണ്ട കവിതയും ശ്രെയയും പതിയെ വലിഞ്ഞു,
“നീയാള് കൊള്ളാലോ, മിടുക്കൻ… ആണുങ്ങളായ ഇങ്ങനെ വേണം…”
ഭൈരവ് കണ്ണന്റെ തോളിൽ തട്ടി അഭിനന്ദിച്ചു
കണ്ണൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല
രുദ്ര് അപ്പോഴും തലകുനിച്ചുനിൽക്കുന്ന വൃന്ദയെത്തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിയുന്നു
അപ്പോഴേക്കും കുഞ്ഞി ഓടിയെത്തി
“ഇടിക്ക് കുഞ്ഞേട്ടാ… ഇടിച്ചു അവനെ പപ്പടമാക്ക്…”
അവൾ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു
അപ്പോഴാണ് തങ്ങളെന്തിനാണ് വന്നതെന്ന് ഓർമ്മ വന്നത്
അവർ പരസ്പരം നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു
“ഞങ്ങടെ കുഞ്ഞീനെ നീയാണോ കളിയാക്കിയേ…???”
ഭൈരവ് കണ്ണനോട് കപടഗൗരവത്തോടെ ചോദിച്ചു,
കണ്ണനൊന്നും മിണ്ടിയില്ല, വൃന്ദ കണ്ണനെ കൂർപ്പിച്ചു നോക്കി,
“കുഞ്ഞീനെ ചൊറിയൻ പൂച്ചയെന്ന് വിളിച്ചോ…??”
രുദ്ര് ചോദിച്ചു
“എന്നെ എലുമ്പാന്ന് വിളിച്ചു പിന്നെ ഇംഗ്ലീഷിൽ എന്തോ വിളിച്ചു…”
കണ്ണൻ പറഞ്ഞു
അവർ കുഞ്ഞിയെ നോക്കി, കുഞ്ഞി തലകുനിച്ചു
“നീ ഞങ്ങളെ ഇടിച്ചു പപ്പടമാക്കൂന്ന് പറഞ്ഞോ…??”
“അത്… അവളുടെ ഏട്ടന്മാരെക്കൊണ്ട് എന്നെ ഇടിച്ചു പപ്പടമാക്കൂന്ന് പറഞ്ഞു…”
കണ്ണൻ പറഞ്ഞു
“ആണോ കുഞ്ഞി… നീയിങ്ങനെയൊക്കെ പറഞ്ഞോ…?”
“മ്.. “
കുഞ്ഞി വിഷമത്തോടെ തലയാട്ടി
“മ്… ഇന്നത്തേക്ക് വെറുതെ വിട്ടിരിക്കുന്നു, ഇനിയിവൻ കുഞ്ഞീനെ വല്ലോം പറഞ്ഞാ അപ്പൊ കുഞ്ഞേട്ടനോട് പറഞ്ഞാ മതി, നമുക്ക് ഇടിച്ചു പപ്പടമാക്കാം…”