അല്പവസ്ത്ര ധാരി ആയി ഒരു അന്യപുരുഷന്റെ മുൻപിൽ ഇങ്ങനെ നിൽക്കുന്ന അവസ്ഥ. നേരത്തെ ഓർത്തിരുന്നു എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാമായിരുന്നു. ഇത് ഒരു കുഴപ്പവും ഇല്ലാത്ത മട്ടിൽ സ്വന്തം വിദ്യാർത്ഥിയുടെ മുൻപിൽ നിന്നു പോയി. ഇനി കോളേജിൽ വല്ലതും അറിഞ്ഞാൽ! എന്തൊക്കെ രീതിയിൽ കഥകൾ ഇറങ്ങും എന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ല.
അവസാന ഐഡിയ എന്നോണം അവൾ ഫോണെടുത്തു സ്വന്തം ഭർത്താവിനെ വിളിച്ചു.
ഡേവിഡ് കോൾ വരുന്നത് കണ്ടതും പകച്ചു പോയി. എന്ത് പറയണം എന്നൊരേകദേശ ധാരണ മനസ്സിൽ വരുത്തി അയാൾ ഫോണെടുത്തു.
ഡേവിഡ് : “ഹലോ മാളൂ..”
മാളവിക : “ഡേവിഡ്. ഡേവിഡ് എപ്പോ വരും..”
ഡേവിഡ് : “ഞാൻ ഒരു രണ്ടു മണിക്കൂറിന് ഉള്ളിൽ അങ്ങെത്തും. എന്ത് പറ്റി.”
മാളവിക : “എടാ, എന്റെ സ്റുഡന്റ്റ് ദർശൻ ദാ ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നു. ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യട്ടെ.”
ഡേവിഡ് : “അവനോട് ഞാൻ നാളെ വരാൻ അല്ലെ പറഞ്ഞത്.”
മാളവിക : “അതൊന്നും എനിക്ക് അറിയില്ല. ഞാൻ ഇട്ടിരിക്കുന്ന ഡ്രസ്സ് എന്താണെന്ന് ഡേവിടിനു ഓര്മ ഉണ്ടോ..”
ഡേവിഡ് : “ഏത് ഡ്രസ്സ്?”
മാളവിക : “എടാ. അന്ന് വാങ്ങിയ..”
ഡേവിഡ് ഒന്ന് മൂളുക മാത്രം ചെയ്തു. കുറച്ചു നേരം വേറെ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ചെറിയ അമർഷം ഉണ്ട് എന്ന് മാളവികയെ കാണിക്കാൻ ആയിരുന്നു അത്. ബുദ്ധിപൂർവമായ നീക്കം. എങ്കിലും അവൾക്ക് ഒരു ആത്മവിശ്വാസം കൊടുക്കുന്നത് പോലെ അഭിനയിച്ചു.
ഡേവിഡ് : “ആഹ്. എന്തായാലും കണ്ടു പോയില്ലേ. ആത്മഹത്യ ചെയ്യാനൊന്നും പറ്റില്ലല്ലോ. അവനു നിന്റെ അനിയനാവാൻ ഉള്ള പ്രായം പോലും ഇല്ല. നീ അതാലോചിച്ചു ടെൻഷൻ അടിക്കണ്ട. ഞാൻ ഒരു മണിക്കൂർ ഉള്ളിൽ അങ്ങോട്ട് എത്താം. നീ ഒന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത പോലെ ഡീൽ ചെയ്യ്. കൈകൊണ്ട് ശരീരം മറയ്ക്കാൻ ഒന്നും നിൽക്കരുത്. എന്നാൽ അവനു അവൻ എന്തങ്കിലും ചെയ്ത പോലൊരു തോന്നൽ വരും. ഞാൻ നിനക്കൊരു നൈറ്റിയും വാങ്ങി ഇറങ്ങാം.”
മാളവികയ്ക്ക് തെല്ലൊരു ആശ്വാസം വീണു. ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത ഉടനെ അവൾ കോഫിയുമായി ഹാളിലേക്ക് പതിയെ നടന്നടുത്തു. മൊത്തത്തിൽ ഒരു നാണക്കേട് അവളുടെ ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞു.
മാളവിക : “ഷുഗർ കുറവാണു. കുഴപ്പം ഇല്ലല്ലോ അല്ലെ..”
ദർശൻ : “നോ ടീച്ചർ. ഫൈൻ ഫൈൻ..”
മാളവിക ഒരു കസേരയിൽ അങ്ങിരുന്നു. ഒരു അഞ്ചു മിനിറ്റ് നേരം അവർ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ഒരു തരാം സെക്ഷ്വൽ ടെൻഷൻ അവർക്കിടയിൽ നിറയുന്നത് പോലെ തോന്നിയത് കൊണ്ട് ദർശൻ സംസാരിച്ചു.
ദർശൻ : “ടീച്ചറെ ഇത്രയും മോഡേൺ ഡ്രസ്സിൽ ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല..”
മാളവിക അത് കേട്ടതും വല്ലാണ്ടായി.
ദർശൻ : “ഞാൻ കുറ്റപ്പെടുത്താൻ പറഞ്ഞതല്ല. വളരെ സ്യൂട്ടിങ്ങ് ആണ് ടീച്ചറിനിത്. കോളേജിൽ ഈ ഡ്രസ്സ് കോഡ് ഒന്നും പറ്റില്ലല്ലോ. പ്രത്യേകിച്ച് ടീച്ചേഴ്സിന്.”
മാളവിക : “അതെ..”
ദർശൻ : “ചേട്ടൻ എപ്പോ വരും?”
മാളവിക : “ഓ. ഞാനതങ്ങു വിട്ടു പോയി. ഒരു മണിക്കൂർ ആവും എന്നാ പറഞ്ഞേ..”
ദർശൻ : “അഹ്. കുഴപ്പമില്ല. പുള്ളിയെപ്പോലൊരാൾ ഇതിനൊക്കെ സമ്മതിച്ചത് തന്നെ വല്യ കാര്യം.”
ഹാളിൽ സ്ഥാപിച്ച ചെറിയ മൈക്കിലൂടെ ഡേവിടിനു ഇവർ പറയുന്നതൊക്കെയും കേൾക്കാമായിരുന്നു. പേടിയും നാണവും കാരണം മാളവിക ദർശനോട് അടുക്കാതെ നിൽക്കുന്നതിൽ അവനു ചെറിയ അമർഷം ഉണ്ടായിരുന്നു.
ദർശൻ : “ടീച്ചറിന് എന്റെ പാട്ട് കേൾക്കണ്ട?”
മാളവിക : “ഇപ്പൊ വേണ്ടടാ. ഫുൾ വേർഷൻ വരട്ടെ.”
ദർശൻ : “ആവട്ടെ.”
ദർശൻ ഗിറ്റാറെടുത്തു ട്യൂൺ ചെയ്ത് കൊണ്ടിരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും ചെയ്യാൻ ഇല്ലെങ്കിലും അവനു ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ മാളവികയുടെ സൗന്ദര്യം ആസ്വദിക്കണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതൊഴിവാക്കാനാണ് അങ്ങനെ ഒരു അഭിനയം. ടീച്ചർ ഇത്ര പുരോഗമനം ഒക്കെ ഉള്ള ആളാണ് എന്നവന് അപ്പോഴാണ് മനസിലായത്. അമ്മയുടെ സ്ഥാനത്തു കാണേണ്ട ആൾ ആയത് കൊണ്ട് എന്തെങ്കിലും സംഭവിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കണം എന്നവന് ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഡേവിഡ് വിഷണ്ണനാണ്. ഇരുവർക്കിടയിലും അങ്ങനെ കാര്യമായി ഒന്നും സംഭവിക്കുന്നില്ല. തന്റെ ഉദ്ദേശങ്ങൾ ഒന്നും നടപ്പിലാകാൻ പോകുന്നില്ല എന്നവന് മനസിലായി. അവസാന പ്രയോഗം എന്നോണം ഡേവിഡ് ദർശനെ ഫോണെടുത്തു വിളിച്ചു.