“എടീ നീ ഇപ്പോഴും പൊക്കിളിനു മുകളിൽ ആണോ ഉടുക്കാറ്.”
– “ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ. പിള്ളേർ കാണും. പിന്നെ എല്ലാത്തിന്റെയും കയ്യിൽ ഫോൺ ആണ്. മാത്രമല്ല നമ്മളങ്ങനെ ഒന്ന് അയഞ്ഞു നിന്നാൽ പിന്നെ തലയിൽ കേറും. ഓരോ ഊള സിനിമകളും കണ്ടു ഇറങ്ങിക്കോളും.”
– “ആഹ്. അതും ശരി ആണ്. പക്ഷെ കുറച്ചു കൂടി ലുക്ക് പൊക്കിളിന്റെ താഴെ ആണ്”
– “അതൊക്കെ തന്നെ ഡേവീ. എനിക്കും കംഫർട്ട് അതാണ്. മുൻപ് ഞാൻ ഒരു ഓണം സമയത്തു അത്പോലെ ഉടുത്തതു പണി ആയി..”
– “എന്ത് പണി..”
– “ഏതോ ഒരു പയ്യൻ ഫോട്ടോ എടുത്തു.. എന്റെ വയറിന്റെ.. എന്നെ പിന്നെ പിള്ളേർക്ക് പൊതുവെ ഇഷ്ടമുള്ളത് കൊണ്ട് അതങ്ങനെ മറ്റൊരർത്ഥത്തിൽ കോളേജിൽ വൈറൽ ആയില്ല..”
– “ഈശ്വരാ. ഇത്രയും വലിയ പ്രശ്നം ഉണ്ടായിട്ട് നീ എന്നോട് പറയാത്തതെന്താ..?”
– “ഏയ്. ഫോട്ടോ എടുക്കുന്നത് നമ്മുടെ ദർശൻ കണ്ടു. അവൻ അത് പിടിച്ചു വാങ്ങി ഡിലീറ്റ് ചെയ്തു. ചെറിയ ഒരു സംസാരമൊക്കെ ഉണ്ടായി അവർക്കിടയിൽ. അത്ര തന്നെ.. ഡേവിഡിനോട് പറഞ്ഞാൽ നീ വന്നു വലിയ അടി ഉണ്ടാകില്ലേ. അതാ ഞാൻ പറയാതെ ഇരുന്നേ..”
– “ആഹ്. നല്ല ആളാ..”
പെട്ടെന്ന് ഡേവിഡ് വല്ലാത്ത ഒരു ദൃശ്യം മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു…
മാളവിക ക്ളാസിൽ കയറുകയാണ്. തിളങ്ങുന്ന കറുത്ത സാരിയും സ്ലീവ്ലെസ് ബ്ലൗസും ആണ്. ഉറക്കച്ചടവോടെ ഇരുന്ന കുട്ടികളുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. സാരി വളരെ താഴ്ത്തി ആണ് ഉടുത്തിരുന്നത്. സാരിയുടെ പല്ലുവിന് വീതി കുറവും. ഒന്ന് കൈ പൊക്കിയാൽ സുന്ദരമായ ആ പൊക്കിൾ കാണാം. ഒരു സ്വർണ അരഞ്ഞാണം ഇട്ടിട്ടുണ്ട്. ക്ലാസിൽ ഭൂരിഭാഗവും ആൺകുട്ടികൾ. അവരെല്ലാവരും പരവേശത്തോടെ അവളുടെ മേനിയിൽ നോക്കുന്നു. വിയർത്ത കക്ഷവും സുന്ദരമായ ക്ളീവേജ്ഉം വയറുമെല്ലാം യാതൊരു മടിയും കൂടാതെ അവൾ പ്രദർശിപ്പിക്കാൻ തയാറായിരുന്നു.
അവൾ നടന്നു വന്നു നിതംബം ടീച്ചർമാരുടെ ബെഞ്ചിൽ ചാരി നിന്നു. സാരി കാറ്റടിച്ചു ഒരൽപം മാറി. വിദ്യാർത്ഥികളുടെ മനസിൽ ചെറിയ ഒരു മഴ പെയ്തു.
മാളു : “ദർശൻ. എഴുന്നേറ്റ് ഇന്നലെ പഠിപ്പിച്ച ലാങ്സ്റ്റൻ ഹ്യുസിന്റെ കവിതയുടെ സാരാംശം പറഞ്ഞെ..”
ദർശൻ : “ഓക്കേ മിസ്.”
ദർശൻ എഴുന്നേറ്റ് ഫ്രണ്ടിൽ വന്നു മാളവികയുടെ ഇടത്തെ വശത്തു നിന്നു. ഒളികണ്ണിട്ടു അവളുടെ വയറിൽ നോക്കി. പൊക്കിൾ അവനു കാണാം. മാളവിക അവൻ നോക്കുന്നത് കണ്ടു! എന്താണ് എന്ന അർഥത്തിൽ ഒരു പുരികം പൊക്കി. ഒരു കള്ളചിരിയോടെ ഒന്നുമില്ല എന്നവൻ തലയാട്ടി ക്ലാസിനെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി.
ദർശൻ : “ആസക്തി എന്നത് ഇരട്ട മരണം പോലെ ആണ്. ഇടകലര്ന്ന നമ്മുടെ ശ്വാസങ്ങളുടെ മരണം. മനസിലാക്കാൻ പറ്റാത്ത ഒരുതരം സുഗന്ധം ആ നഗ്നമായി മുറിയിൽ, നമുക്കിടയിൽ ആവിയായി മാറി…….”
മാളവിക : “അതിനി വിശദീകരിക്കൂ..”
ദർശൻ : “ഇതിൽ ആസക്തി എന്ന് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് സെക്സ് ആണ്. അവർ ആ റൂമിൽ ഒരു പക്ഷെ നഗ്നരായി നിൽക്കുകയായിരിക്കാം. അവരുടെ വിയർപ്പിന്റെ ഗന്ധത്തിനെ ഒരു പെർഫ്യൂമിന്റെ സുഗന്ധവുമായി കവി താരതമ്യപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. അവർ കാമാർത്തിയാൽ ഒരുപാട് ശ്വസിക്കുന്നുണ്ടു. അതിനെ ആണ് ശ്വാസോച്വാസങ്ങളുടെ മരണം എന്ന് കവി അടയാളപ്പെടുത്തിയത്.”
മാളു : “വെരി ഗുഡ് ദർശൻ. അയാം ഇമ്പ്രസ്ഡ്ഡ്. പാട്ടും കൂത്തും ഒക്കെ ആയി നടക്കുന്നതിന്റെ ഇടയിൽ ഇതും ഉണ്ടല്ലേ.”
ദർശൻ : “താങ്ക് യൂ ടീച്ചർ… പിന്നെ…. വെരി ഗുഡ്ഡ് മാത്രമേ ഉള്ളൂ??”
അത് പറഞ്ഞതും അവൻ അവളുടെ നെഞ്ചിൽ നോക്കി. ആ ടാറ്റൂ കണ്ടു.
മാളു : ” ആഹ്. എങ്കി താൻ ഇങ്ങു വരൂ. ഒരു ഹഗ്ഗ് തരട്ടെ.”
ക്ളാസ് റൂമിൽ മുഴുവനും ചെറിയ പിറുപിറുപ്പും സംസാരങ്ങളും നിറഞ്ഞു.
മാളു അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു! അവന്റെ മുഖം സുന്ദരമായ അവളുടെ മുതുകിൽ വീണു കിടന്നു. കൈ വയറിൽ തട്ടി. അവളുടെ വിയർപ്പിന്റെ മണവും അവന്റെ വിയർപ്പിന്റെ മണവും ഒന്നായി. അവളുടെ ശ്വാസം വർധിച്ചു വന്നു. ക്ളാസ് മുഴുവൻ നെടുവീർപ്പിട്ടു. അവൻ അവളെ ഇറുക്കി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ഇരുദേഹങ്ങളും ഒന്നാവുന്നത് പോലെ.