മാളവിക: “അതേ സാർ, എനിക്കറിയാം. എന്റെ സെക്ഷനിലെ ഫയലുകളെല്ലാം കൃത്യമാണ്, പക്ഷേ ലേറ്റസ്റ്റ് ഡാറ്റ ലാപ്ടോപ്പിൽ അപ്ഡേറ്റ് ചെയ്ത് പ്രിന്റ് എടുക്കാൻ ബാക്കിയുണ്ട്. സൗമ്യ വിളിച്ചപ്പോഴാണ് എനിക്കും ഇതിന്റെ ഗൗരവം മനസ്സിലായത്. അതുകൊണ്ടാ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിർത്തി ഞാൻ പെട്ടെന്ന് ഇറങ്ങിയത്.”വിനോദ് സാർ: “അത് നന്നായി.
ഫിനാൻഷ്യൽ സ്റ്റേറ്റ്മെന്റും കുട്ടികളുടെ അഡ്മിഷൻ രജിസ്റ്ററും തമ്മിൽ ടാലി ആകണം. നീ വീട്ടിൽ ചെന്ന ഉടനെ അത് നോക്കിക്കോളൂ. എന്തെങ്കിലും സംശയമുണ്ടെങ്കിൽ എന്നെ വിളിച്ചാൽ മതി, ഞാൻ സഹായിക്കാം.”വിനോദ് സാർ: “മാളവിക… ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ വിഷമം തോന്നരുത്. ഞാൻ ആദ്യമായാണ് നിന്നെ ഇത്രയും സെക്സി ആയ ഒരു ഡ്രസ്സിൽ കാണുന്നത്.
സ്കൂളിൽ എപ്പോഴും സാരിയിലല്ലേ കാണാറുള്ളൂ. ഈ വേഷം നിനക്ക് വളരെ നന്നായി ചേരുന്നുണ്ട്.അവൾ തന്റെ തോളിൽ നിന്നും തെന്നി മാറിയ ആ വെള്ള ബ്രായുടെ സ്ട്രാപ്പ് സാർ കാണുംവിധം പതുക്കെ മുകളിലേക്ക് കയറ്റി വെച്ചുകൊണ്ട് വസ്ത്രം ഒന്ന് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തു. ടോപ്പിന്റെ കഴുത്തിനിടയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് തെളിഞ്ഞ അവളുടെ മുലച്ചാലിലേക്ക് സാറിന്റെ കണ്ണുകൾ ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു.
മാളവിക: ” കോളേജിൽ പഠിക്കുന്ന സമയത്ത് ഞാൻ മോഡേൺ ഡ്രസ്സ് ധാരാളം ഉപയോഗിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. സ്കൂളിൽ ജോലിക്ക് കയറിയതിൽ പിന്നെയാണ് സാരി മാത്രമാക്കിയത്.”
അവൾ പതുക്കെ ഒന്നു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:അവളുടെ ആ മറുപടി കേട്ട് വിനോദ് സാർ ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു.സാർ നോക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവൾ മനപ്പൂർവ്വം തന്റെ സീറ്റ് ബെൽറ്റ് ഒന്നു ശരിയാക്കി, അതോടെ അവളുടെ മാറിടങ്ങൾ ആ ടോപ്പിനുള്ളിൽ കൂടുതൽ മുന്നോട്ട് തള്ളി നിന്നു.സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കെ കാർ പതുക്കെ മാളവികയുടെ വീടിന്റെ ഗേറ്റിന് മുന്നിലേക്ക് എത്തി നിന്നു.
മഴ പെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനാൽ ആ പ്രദേശം വല്ലാതെ വിജനമായിരുന്നു.വൈപ്പറിന്റെ ചലനവും കാറിനുള്ളിലെ എസിയുടെ നേർത്ത ശബ്ദവും മാത്രമാണ് അവിടെയുണ്ടായിരുന്നത്. വണ്ടി നിർത്തിയിട്ടും മാളവിക പെട്ടെന്ന് ഇറങ്ങാൻ ഭാവിക്കാതെ സാറിനെത്തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു.”നമ്മൾ എത്തി മാളൂ…” വിനോദ് സാർ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
മാളവിക തന്റെ വാനിറ്റി ബാഗ് കയ്യിലെടുത്ത് സാറിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ ഇളം നീല ടോപ്പിനുള്ളിലെ മാറിടങ്ങൾ ആ ശ്വാസഗതിക്കൊപ്പം പതുക്കെ ഉയർന്നു താഴ്ന്നു.
”സാർ… ഇത്രയും ദൂരം എനിക്ക് വേണ്ടി വന്നതല്ലേ. വണ്ടി നിർത്തിയിട്ട് ഉള്ളിലേക്ക് വാ, ഒരു ചൂട് ചായയൊക്കെ കുടിച്ചിട്ട് പോകാം,” അവൾ നിർബന്ധപൂർവ്വം ക്ഷണിച്ചു.
”അത് സാരമില്ല മാളു,എനിക്ക് കുറച്ച് തിരക്കുണ്ട്,” വിനോദ് സാർ സ്നേഹത്തോടെ നിരസിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.പക്ഷേ മാളവിക വിട്ടുകൊടുക്കാൻ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു. അവൾ പെട്ടെന്ന് തന്റെ വെളുത്ത കൈകൾ നീട്ടി വിനോദ് സാറിന്റെ കനത്ത കൈപ്പത്തിയിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. അവളുടെ സ്പർശനത്തിന്റെ ചൂടറിഞ്ഞ് സാർ ഒന്നു വിറച്ചു. അവൾ സാറിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ അവളുടെ ശബ്ദം ചെറുതായി ഇടറിയിരുന്നു.
”സാർ… എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം. അന്ന് വീട്ടിൽ വച്ച് അങ്ങനെ സംഭവിച്ച വിഷമം ഉണ്ടായതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ സാറിനോട് മിണ്ടാതിരുന്നത്. ഇത്രയും നാൾ ഞാൻ സാറിനെ അവഗണിച്ചതിൽ എനിക്ക് വല്ലാത്ത സങ്കടമുണ്ട്. സാറിന്റെ ഉള്ളിലെ സ്നേഹം മനസ്സിലാക്കാൻ എനിക്ക് വൈകിപ്പോയി,” അവൾ അതീവ ആത്മാർത്ഥതയോടെ, അല്പം വികാരാധീനയായി പറഞ്ഞു.മാളവികയുടെ സങ്കടം കണ്ട വിനോദ് സാർ തന്റെ മറുകൈ പതുക്കെ ഉയർത്തി അവളുടെ കൈകൾക്ക് മുകളിലായി വെച്ചു. അദ്ദേഹം അവളുടെ വിരലുകളെ പതുക്കെ തലോടിക്കൊണ്ട് ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
”അതൊന്നും കുഴപ്പമില്ല മാളൂ… കഴിഞ്ഞതൊക്കെ കഴിഞ്ഞു. എനിക്ക് നിന്നോട് ഒരു പിണക്കവുമില്ല. നീ വല്ലാതെ വിഷമിക്കേണ്ട,” സാർ തന്റെ ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു.മാളവികയുടെ കൈകളിൽ പതുക്കെ അമർത്തിക്കൊണ്ട് വിനോദ് സാർ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു: