മാളവിക – 8 53അടിപൊളി  

​അവൾ പകുതി തുറന്ന കണ്ണുകളോടെ, ചുണ്ടിൽ ഒരു മയക്കുന്ന കള്ളച്ചിരി വരുത്തി സാറിന്റെ കാതുകളിലേക്ക് മുഖം അടുപ്പിച്ചു.

​”സാർ… എന്താ ഈ കാണിക്കുന്നത്? നമ്മൾ ഈ കാറിനുള്ളിലാ ഉള്ളത്. ഈ വിജനമായ വഴിയിൽ വെച്ച്, ഇവിടെ വെച്ചാണോ സാറിന് എല്ലാം ചെയ്യേണ്ടത്?” അവൾ അതീവ വശ്യതയോടെ ചോദിച്ചു.

​”മാളൂ… നീ ഒന്നു സമ്മതിക്ക്, എനിക്ക് ഇപ്പോൾത്തന്നെ നിന്നെ വേണം,” സാർ അവളുടെ നഗ്നമാകാൻ തുടങ്ങിയ വയറിലേക്ക് കൈകൾ ഓടിച്ചുകൊണ്ട് ആർത്തിയോടെ പറഞ്ഞു.​”ഇവിടെ വെച്ചല്ല സാർ… വണ്ടി പുറകിലുണ്ട്.അവൾ കണ്ണ് ചിമ്മിക്കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു.

​അത്രയും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ വിനോദ് സാറിനെ പതുക്കെ പുറകോട്ട് മാറ്റി, തന്റെ മുകളിലേക്ക് കയറിയ ബനിയൻ ടീഷർട്ട് വലിച്ച് താഴേക്ക് നേരെയിട്ടു.

ഉടൻ തന്നെ അവൾ കാറിന്റെ ഡോർ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. പുറത്തെ ഇറങ്ങി അവൾ തന്റെ കാറിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ, വിനോദ് സാർ കാറിനുള്ളിലിരുന്ന് ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് അവളുടെ ആ താളത്തിലുള്ള ചന്തികളുടെ ചലനങ്ങൾ ഓർത്തു ഉമിനീരിറക്കുകയായിരുന്നു.

രണ്ടുപേരും വണ്ടികളെടുത്ത് അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു. മഴയത്ത് വണ്ടി ഓടിക്കുന്നതിനിടയിലാണ് കാറിലെ ഡാഷ്‌ബോർഡിൽ കിടന്ന മാളവികയുടെ ഫോൺ വീണ്ടും ശബ്ദിച്ചത്. നോക്കിയപ്പോൾ ചെന്നൈയിൽ നിന്നും അർജുൻ ആണ് വിളിക്കുന്നത്. അവൾ വേഗം വണ്ടിയിലെ ബ്ലൂടൂത്ത് വഴി കോൾ കണക്ട് ചെയ്ത് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

​”ഹലോ മാളൂ ചേച്ചി … എവിടെയാ? ഹോസ്പിറ്റലിൽ തന്നെയാണോ?” ചെന്നൈയിലെ തന്റെ റൂമിലിരുന്ന് അർജുൻ തിരക്കി.

​”അല്ല അർജുൻ, ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്ന വഴിയാ. അമ്മായിക്ക് ഇന്ന് ഡിസ്ചാർജ് കിട്ടിയില്ല. വൈകുന്നേരം ഡോക്ടർ വന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ ബിപി ഒന്നുകൂടി ചെക്ക് ചെയ്യണം, അതുകൊണ്ട് നാളെ ഡിസ്ചാർജ് തരാം എന്ന് പറഞ്ഞു. അച്ഛനും അമ്മയും അവിടെ അമ്മായിക്ക് കൂട്ടിരിക്കുകയാണ്,” മാളവിക പറഞ്ഞു.

​”ആണോ… അപ്പോൾ ഇന്ന് രാത്രി ചേച്ചി വീട്ടിൽ ഒറ്റയ്ക്കായിരിക്കുമല്ലേ? ചേച്ചി വണ്ടിയിലാണോ ഇപ്പോൾ?”​”അതേടാ… വഴിയിൽ വെച്ച് വണ്ടിയുടെ ടയർ പഞ്ചറായി ഞാൻ ആകെ പെട്ടുപോയിരുന്നു. ജനവാസമില്ലാത്ത വഴിയായിരുന്നു. ഭാഗ്യത്തിന് നമ്മുടെ സ്കൂളിലെ വിനോദ് സാർ ആ വഴി വന്നതുകൊണ്ട് പുള്ളി മെക്കാനിക്കിനെ ഒക്കെ വിളിച്ച് ടയർ മാറ്റി തന്നു.

അതുകൊണ്ട് ഇപ്പോൾ ഞാൻ വണ്ടി എടുത്ത് വീട്ടിലേക്ക് പൊയ്ക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. അത് മാത്രമല്ല, നാളെ സ്കൂളിൽ എഇഒ ഓഫീസിൽ നിന്നുള്ള വലിയ ഓഡിറ്റിംഗ് ഉണ്ട്. പ്രിൻസിപ്പൽ കലിപ്പിലാണ്. ഞാൻ ചെയ്യേണ്ട ഒത്തിരി പേപ്പർ വർക്കുകൾ വീട്ടിലെ ലാപ്‌ടോപ്പിലാണ് കിടക്കുന്നത്. ഇന്ന് രാത്രി ഉറങ്ങാതെ ഇരുന്ന് അതെല്ലാം തീർക്കണം.”

​”അയ്യോ… അത്രയ്ക്ക് തിരക്കാണോ. സൂക്ഷിച്ചു വണ്ടി ഓടിക്ക് ചേച്ചി ,” അർജുൻ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. അതിനുശേഷം മാളവിക അവന്റെ വിശേഷങ്ങൾ ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങി.​”അവിടെ ചെന്നൈയിൽ എന്തൊക്കെയുണ്ട് വിശേഷങ്ങൾ? നിന്റെ ക്ലാസ്സൊക്കെ എവിടെവരെയായി? റൂമിൽ ഫുഡ് ഒക്കെ കഴിച്ചോ?”​”ഇവിടെ കുഴപ്പമില്ല ചേച്ചി .

നാളെ ഒരു സെമിനാർ ഉണ്ട് അതിന്റെ ക്ലാസ്സ്‌ നാളെയാണ് തുടങ്ങുന്നത്. അതിന്റെ കുറച്ചു പേപ്പർ വർക്കുകൾ സെറ്റ് ആക്കുക്കേയായിരുന്നു ഞാൻ. റൂമിൽ ഫ്രണ്ട്സ് ഒക്കെ ഉണ്ട്. ഫുഡ് പുറത്തുനിന്ന് കഴിച്ചു,” അർജുൻ തന്റെ ചെന്നൈ വിശേഷങ്ങൾ ഓരോന്നായി വിവരിച്ചു.

​അങ്ങനെ സംസാരിച്ച് സംസാരിച്ച് സമയം കടന്നുപോയി. വീട്ടിലെത്താറായപ്പോഴേക്കും അവൾ പറഞ്ഞു, “ശരി അർജുൻ, ഞാൻ വീടിന്റെ അടുത്തെത്തി. നൈറ്റ്‌ വിളിക്കാം നിന്നെ ” അങ്ങനെ ഏകദേശം 7 മണിയായപ്പോഴേക്കും അവര് വീട്ടിൽ എത്തി.​വണ്ടി പതുക്കെ ഗേറ്റ് കടന്ന് മുറ്റത്തേക്ക് കയറ്റി മാളവിക കൃത്യമായി പാർക്ക് ചെയ്തു. പുറത്ത് അപ്പോഴും നേർത്ത മഴ പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വണ്ടിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി, വെള്ളയിൽ കറുത്ത പൂക്കളുള്ള ആ ലൂസ് ടീഷർട്ടും ട്രാക്ക് പാന്റ്സും ഒതുക്കിപ്പിടിച്ച് അവൾ വേഗം പൂമുഖത്തേക്ക് നടന്നു.